Այս տարվա նոյեմբերի 7-18-ը Լեհաստանի մայրաքաղաք Վարշավայում ընթանալու է Եվրոպայի եւ նոյեմբերի 24-ից դեկտեմբերի 6-ը Թուրքիայի Անթալիայում` աշխարհի թիմային առաջնությունները: Տղաների մարզավիճակի մասին «Շախմատային Հայաստան»-ը զրուցեց մարզիչ Արշակ Պետրոսյանի հետ:
– Ինչպե՞ս կգնահատեք մթնոլորտը հավաքականում: Չեմպիոններն ի՞նչ մարզավիճակում են:
– Մթնոլորտը նորմալ է: Միշտ ասում եմ, որ մեր հավաքականը շարժվում է ՙմեկը բոլորի համար, բոլորը` մեկի՚ սկզբունքով: Մեր թիմն արդեն նոր չէ, միակ նորությունը երկու տարի առաջ Սերգեյ Մովսիսյանի մուտքն էր հավաքական, բայց նա միանգամից ներգրավվեց թիմի մեջ: Հավաքականում կես խոսքից էլ կարող ենք իրար հասկանալ: Ճիշտ է, շախմատում միայն լավ մթնոլորտը ոչինչ չի կարող ապահովվել, բայց լավ վերաբերմունքը միմյանց նկատմամբ շատ կարեւոր է ամեն դեպքում: Կարծում եմ` հենց այդ մթնոլորտի շնորհիվ է, որ ըստ վարկանիշի մեր հավաքականը թեեւ աշխարհի լավագույն թիմերի առաջին եռյակի մեջ չի մտնում, բայց օլիմպիադայի ու աշխարհի չեմպիոն է: Տղաների մարզավիճակը նորմալ է:
– Ձեր կարծիքով Գաբրիել Սարգսյանի խաղի մեջ ամուսնանալուց հետո փոփոխություններ կլինե՞ն:
– Ինձ թվում է` ամուսնությունը պետք է շատ լավ անդրադառնա նրա խաղի վրա: Գաբրիելի կինն էլ հոյակապ անձնավորություն է:
– Երկու թիմային առաջնություններին նույն կե՞րպ եք պատրաստվում, թե՞ մարտավարությունները տարբեր են:
– Նույն աշխատանքն ենք անում: Միայն մի տարբերություն կա. աշխարհի առաջնությունում գիտենք, թե ինչ հակառակորդներ ենք ունենալու: Ճիշտ է` կարող են փոփոխություններ լինել, բայց կոնկրետ հակառակորդի դեմ պատրաստություն կարող ենք տեսնել: Իսկ Եվրոպայի առաջնությունը շվեյցարական համակարգով է. մասնակցում է 30-40 թիմ, բայց խաղալու ենք ինը պարտիա: Վիճակահանությամբ է պարզվելու, թե ում հետ:
– Ո՞ր երկրների հավաքականներին եք տեսնում որպես մեր տղաների գլխավոր մրցակիցներ:
– Ցանկացած մրցաշարում մեր հիմնական մրցակիցը Ռուսաստանի թիմն է: Ուժեղ են նաեւ Ուկրաինան, Չինաստանը, ԱՄՆ-ը, Ադրբեջանը, Ֆրանսիան, Հունգարիան… Ուժեղ թիմեր շատ կան: Քանի որ ես հիմա, կարելի է ասել, որ երկու երկրում եմ ապրում` Հայաստանում եւ Հունգարիայում, կարող եմ հստակ զգալ շախմատային մակարդակների տարբերությունները: Հունգարիան շախմատային երկիր է` միայն Հուդիթ Պոլգարն ամեն ինչ արժե: Նրա պես կին շախմատիստ չի եղել եւ երեւի չի էլ լինի:
Սակայն և թիմային արդյունքներով, և պատրաստությամբ շատ ավելի առաջ ենք Հունգարիայից: Հայկական շախմատն այսօր բոլոր երկրներին օրինակ է ծառայում: Հայաստանում ամեն ինչ արվում է հանուն շախմատի բարգավաճման, ինչի համար շնորհակալ ենք երկրի Նախագահին: Շախմատը դպրոցներում պարտադիր առարկա է դարձել, ինչը ոչ միայն երեխաների տրամաբանությունն է զարգացնում: Միաժամանակ քանակը որակ է տալիս:
– Ի՞նչ հույսեր կան առաջնություններից:
– Ես չեմ սիրում ասել, թե մրցումներից առաջ ինչ սպասելիքներ ունեմ, որովհետեւ սխալ եմ համարում դա: Մենք կաշխատենք մեր հնարավորությունների չափով ամեն ինչ անել: Քանի որ օլիմպիական եւ աշխարհի չեմպիոն ենք, պարզ է` պիտի պայքարենք առաջին տեղի համար:
– Արդյոք դժվար չէ՞ մեկ ամսում երկու լուրջ մրցաշարերի մասնակցել:
– Թիմային մրցումներում շախմատիստները շատ էներգիա են ծախսում, քանի որ հավաքականի արդյունքը բոլորի արդյունքների գումարն է: Բացի այդ, եթե շախմատիստները տեսնում են, որ թիմից մեկը անհաջող դիրք ստացավ, աշխատում են ամեն ինչ անել, որ շտկեն իրավիճակը` իրենց լավ խաղով: Պատասխանատվությունը, զգոնությունը մեծանում է թիմային խաղերի ժամանակ: Լավ չէ, որ առաջնություններն իրար հետեւից են` ընդամենը վեց օր հանգիստ ունենք: Գոնե մեկ ամիս պետք է լիներ դադարը: Դա բավականին մեծ ծանրաբեռնվածություն է խաղացողների համար: Մենք այնպես կանենք, որ այդ վեց օրվա ընթացքում տղաները լիովին հանգստանան, ուժ հավաքեն: Սփոփում է այն, որ մյուս թիմերն էլ են նույն վիճակում լինելու:
– Աշխարհի թիմային առաջնությունը Թուրքիայում է ընթանալու: Արոնյանն իր հարցազրույցներից մեկում ասաց, որ տղաները Թուրքիայում ավելի լավ են հանդես գալիս: Դուք ի՞նչ կասեք:
– Թուրքիայում ավելի հավաքված ենք խաղում. Արոնյանը ճիշտ է ասել: Ամեն մի հաղթանակ Թուրքիայում մեծ լիցքեր է տալիս: Բայց չենք կարող ասել, որ որեւէ երկիր կարող է մեծ հաշվով ազդել տղաների խաղի վրա: Մեր թիմի հավաքվածությունը միշտ էլ բարձր մակարդակի վրա է:
