«Նայե՞լ ես՝ Րաֆֆի Հովհաննիսյանի հանրահավաքներին ովքե՞ր են գնում, մի կարգին մարդ չկա այնտեղ: Դա ի՞նչ ֆարս է, որ ես գնամ այնտեղ: Ես երբեք չեմ գնացել հանրահավաքների և երբեք չեմ գնացել ընտրությունների, որովհետև չեմ հավատում: Ինձ ասում են, որ եթե ես չգնամ, իմ փոխարեն կքվեարկեն, իմ ձայնն ուրիշին կտան: Իսկ դա ինձ չի հետաքրքրում՝ ում ուզում են թող տան իմ ձայնը՝ նույնիսկ Փավստոս Բուզանդին: Ի՞նչ տարբերություն, թե ո՞ւմ կտան, դա ի՞նչ մայմունություն է»,- «168 ժամի» թղթակցի հետ զրույցում ասել է ռեժիսոր, թատերական գործիչ Նիկոլայ Ծատուրյանը:
Ռեժիսորի խոսքով՝ ինքն իր ասելիքը, իրականության դեմ իր բողոքը ներկայացնում է իր բեմադրությունների միջոցով: «Ի՞նչ գործ ունեմ Շուշան Պետրոսյանի նման գնամ-նստեմ Պառլամենտում: Ա՜յ Շուշան, ա՜յ ցավդ տանեմ, լավ աղջիկ ես, բայց ի՞նչ գործ ունես Պառլամենտում: Դրա համար էլ ձեռ են առնում, որովհետև իրեն ասում են՝ դու կո՜ղմ ես, թե՞ղեմ ես, ինքն էլ այս ու այն կողմ է նայում՝ հարցնում է՝ ինչի՞ն… Չի էլ լսել, որովհետև ինքն ուղեղով ուրիշ տեղ է, ինքն արվեստի մեջ է: Կամ այ Ռուբիկ ջան, այ ցավդ տանեմ, կարելի՞ է անշնորհակալ լինել: Պետությունը, կառավարությունը քեզ միլիոններ էր տվել վիրահատության համար, հետո գալիս ես, ձեռ ես առնում: Նույնիսկ, եթե չես ընդունում, շնորհակալ եղիր»,- ընդգծեց Ն. Ծատուրյանը:
