Հունվարի 14-ը 1934 թվականից նշվում է, որպես Ցեղակրոնի օրն: Այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ տեղեկացրեց «Մայր Հայաստան» զինվորական թանգարանի տնօրեն Ավագ Հարությունյանը`խոսելով «Ցեղակրոնությունը և դրա արդիականությունը մեր օրերում» թեմայի շուրջ:
Ըստ նրա` ցեղակրոնությունը նժդեհյան գաղափար է, ցեղակրոնության հիմքը ցեղն է, հայի տեսակը, մեր բոլոր խնդիրների՝ թե՛ նյութական , թե՛ հոգևոր, լուծումների ճանապարհ և ուղի, հաղթանակների երաշխիք, հայ ժողովրդի գոյության հարատևության ապացուցում: Բանախոսի համոզմամբ՝ ուսմունքը մինչ այսօր ակտիվ կիրառելի է:
Նա տեղեկացրեց, որ 1932-1933 թթ. Գ. Նժդեհը մեկնեց ԱՄՆ, որտեղի հայ գաղթօջախը ուծացման փուլ էր ապրում և պետք էր այն փրկել: «Նա մեկ-երկու տարվա ընթացքում շրջագայեց ամերիկյան բոլոր նահանգներով և ստեղծեց ցեղակրոն ուխտեր: 1934 թվականին հաստատվեց ցեղակրոնության օրը, երկրորդ օրը նշանակվեց ապրիլի 24-ին»,- մանրամասնեց բանախոսը`բոլորին խորհուրդ տալով ընթերցել Գ. Նժդեհի աշխատությունները, որտեղ նրանք կգտնեն բոլոր հարցերի պատասխանները:
Նա նաև ասաց, որ ԽՍՀՄ վերաբերմունքը բացասական էր Գ. Նժդեհի գաղափարների նկատմամբ, նա համարվում էր հակախորհրդային գործիչ ու ընդունելի չէր և միայն անկախությունից հետո մոռացությունից վեր հանվեց:
Համատեղ ասուլիսի ընթացքում Հայաստանի ազգային արխիվի փոխտնօրեն Էդգար Հովհաննիսյանը նշեց, որ այս ցեղակրոնությունը հաճախ շփոթում են ազգայնականության, ազգայնամոլության, ֆաշիզմի հետ, սակայն ըստ նրա, դա սխալ է: Նա կարծում է, որ այս գաղափարի ճիշտ ընկալման խնդիր կա: «Փորձ է արվում հավասարության նշան դնել ռասիզմի հետ, այնինչ` Ցեղակրոնությունը նշանակում է ցեղը քո մեջ կրել, հայի արժեհամակարգը կրել»,- ամփոփեց Է. Հովհաննիսյանը:
