Հայաստանի արտաքին գործերի նախարար Արարատ Միրզոյանը Հունաստանի արտգործնախարարի հետ երեւանյան համատեղ ասուլիսում արձանագրել է, որ խաղաղության պայհմանագրի շուրջ քննարկումներում ադրբեջանական առաջարկների բովանդակությունն ունի հետընթաց: Թե հատկապես ինչ կետերի է առնչվում այդ հետընթացը, ինչպես է այն արտահայտվում բովանդակային առումով, Հայաստանի արտգործնախարարը չի մանրամասնել, նկատելով, որ որոշակի մասերում կա նաեւ առաջընթաց: «Հունվարի 4-ին մենք փոխանցել ենք հայկական հերթական առաջարկները։ Ես կասեի, որ բովանդակային առումով ադրբեջանական առաջարկների մեջ տեսնում ենք որոշակի հետընթաց՝ տեքստի որոշ մասերով, և որոշակի առաջընթաց մի քանի այլ ուղղությամբ։
Շատ կառուցողական աշխատել ենք այդ առաջարկների վրա, ուղարկել ենք մեր առաջարկները, որոնք, վստահ եմ, որ շատ կառուցողական են։ Անկախ նրանից, թե տվյալ հերթական առաջարկի որևէ մի հոդվածն առաջընթաց է, թե հետընթաց, վերջնական խաղաղությունն անպայման պետք է խարսխված լինի մի քանի հիմնարար սկզբունքների վրա, որոնք մենք բազմիցս հանրահռչակել ենք», հայտարարել է Միրզոյանը: Սրան զուգահեռ, Երեւանը սկսել է տարբեր մակարդակներով բարձրաձայնել, որ ճաապարհների ապաշրջափակումը կարող է ենթադրել ադրբեջանական բեռնափոխադրումների համար որոշակկի դյուրացվածծ ռեժիմ՝ իհարկե ճանապարհների հայկական իրավազորության պարագայում: Սակայն, ի՞նչ է նշանակում դյուրացված ռեժիմ, դարձյալ պարզ չէ:
Կամ, պարզ չէ, թե ինչի՞ համար պետք է լինի այդ դյուրացված ռեժիմը, եթե կա ինքնիշխանության եւ իրավազորության հարգման փոխըմբռնումը, որը պետք է ենթադրի ճայապարհների այնպիսի օգտագործում, ինչպիսին ենթադրրվում է ցանկացած այլ պետության համար: Սրանք սկզբունքային հարցեր են, հետեւաբար խոսել համաձայնեցված սկզբունքների մասին, հնարավոր է միայն սկզբունքային հարցերը համաձայնեցնելուց հետո: Ընդ որում, սկզբունքային հարցերը չեն սահմանափակվում լոկ ճամապարհների խնդրով, թեեւ այդ խնդիրը ըստ ամենայնի սկզբունքային է գործընթացի հանդեպ շահագրգգռություն ունեցող գերտերությունների, խոշոր խաղացողների համար:
Իսկ դրանք վերջին շրջանում հաճախակիացրել են Հայաստանի եւ Ադրբեջանի միջեւ խաղաղության պայմանագրի անհրաժեշտության մասին խոսակցությունները, ինչի առնչությամբ արդեն իսկ արտահայտվել եմ՝ առաջանում են ավելի շատ մտահոգություններ: Բանն այն է, որ այդօրինակ խոսակցությունները հաճախակիանում են թերեւս այն ժամանակ, երբ էապես նվազում է աշխատանքի եւ դրանից առաջացող առարկայական հնարավորությունների աստիճանը: Ադրբեջանի որոշ մոտեցումների հետընթացի վերաբերյալ Արարատ Միրզոյանի հայտարարությունը ըստ էության հավաստում է հենց դա:
Երեւանն այդ նուրբ ակնարկով փորձում է ցույց տալ, որ միջազգային դերակատարները կամ չեն ցանկանում, կամ չեն կարողանում դրսեւորել հավասարակշռված բովանդակություն ստանալու համար անհրաժեշտ ջանք, եւ ջաքը կենտրոնանում է ամեն գնով խաղաղության պայմանագիր ստանալու վրա: Իսկ ամեն գնով խաղաղության պայմանագիր ստանալը՝ ռեգիոնալ ուժերի ներկայիս բալանսի, ինչպես նաեւ միջազգային առկա իրադրության պայմաններում, որեւէ կերպ չի տանի խաղաղության:
