Խորհրդարանի նախագահ Արա Բաբլոյանի, ըստ էության, յուրաքանչյուր հրապարակային հայտարարություն, հարցազրույց դառնում է սկանդալի առիթ: Ամիսներ առաջ նա հայտարարել էր, որ Հոկտեմբերի 27-ի ոճրագործությունը քաղաքական ենթատեքստ չունի, այսօր խորհրդարանի խոսնակն ասել է, թե «Ելք» դաշինքը ցանկանում է կանգնեցնել երկրի զարգացումը: Պետության երկրորդ դեմքի մակարդակով հնչող այս հայտարարությունը լուրջ մեղադրանք է` չնայած այդպես էլ անհասկանալի է մնում, թե խորհրդարանում ընդամենը իննը պատգամավոր ունեցող խմբակցությունն ինչպես կարող է կանգնեցնել երկրի զարգացումը` քաղաքական առումով, միահեծան իշխանության համատեքստում:
https://www.youtube.com/watch?v=mKiyGveLmwY
Բաբլոյանը «Ելք»-ի հասցեին նման մեղադրանք է հնչեցրել` արձագանքելով դաշինքի նախաձեռնությանը, որով առաջարկվում է չեղարկել Հարկային օրենսգրքի վերջին փոփոխությունները` թանկացումների ալիքը կանխելու համար: «Ելքն», ըստ էության, զբաղվել է նրանով, ինչով պետք է զբաղվի` օրինաստեղծ գործունեությամբ: Անկախ ընդդիմության ներկայացրած փաթեթի մասնագիտական որակից` այն չի կարող կանգնեցնել երկրի զարգացումը:
Ամենամեծ ողբերգությունն այն է, որ Բաբլոյանը տալիս է գնահատականներ, որոնց քաղաքական հետևանքները չի պատկերացնում: Խորապես համոզված ենք, որ այս անհամարժեքությունը հետևանք է նրա, որ Արա Բաբլոյանը, մեղմ ասած, իր տեղում չէ: Միշտ այսպես է պատահում, երբ իշխանությունը ապաքաղաքականացվում է և նրա պատասխանատու պաշտոններում հայտնվում են մարդիկ, ովքեր որևէ առնչություն չունեն քաղաքականության հետ: Այս իմաստով` Արա Բաբլոյանը նույնիսկ իշխանության հավաքական կերպարն է: Վարչապետ Կարեն Կարապետյանը նույնքան ապաքաղաքական կերպար է և պատահական չէ, որ պաշտոնավարման մեկ ու կես տարիների ընթացքում հանդես չի եկել քաղաքական որևէ հայտարարությամբ, անգամ հոդաբաշխ չի կարողացել ներկայացնել իր քաղաքական ծրագրերն ու մտադրությունները ապրիլի համատեքստի հետ կապված:
Իշխանության ապաքաղաքականացման միտումը ակնհայտ է նաև Հայաստանի նախագահի սպասվող ընտրության համատեքստում Չնայած այն հանգամանքին, որ Սերժ Սարգսյանի ընտրությունը կանգ է առել Արմեն Սարգսյանի թեկնածության վրա, որի պետական և մասնագիտական որակները կասկած տակ չի դնում, ըստ էության, որևէ մեկը` գործող նախագահն իր ժառանգորդի կարգավիճակը կանխորոշել է չորրորդ նախագահին առաջադրված հայտնի չափանիշներով, ինչպես նաև այն հանգամանքով, որ երկրի չորրորդ նախագահը ներկայացված չի լինելու անգամ Անվտանգության խորհրդում:
Իշխանության քաղաքական փոշիացումն ուղիղ ճանապարհ է բացում ավտորիտար, անձնակենտրոն համակարգի ձևավորման համար: Ինչքան էլ խորհրդարանական կառավարման մոդելը նախադրյալներ է ստեղծում բազմակենտրոն համակարգի ձևավորման համար, իշխանության այսօրվա կադրային, քաղաքական պոտենցիալը թույլ չի տալիս, որ նրա գործունեության հիմքում լինեն սահմանադրական և քաղաքական կարգավորումները:
Հայաստանի իշխանության հիմնական պատասխանատուներն իրենց զգում են մենեջերի, հիմնարկի պետի, կատարող դիվանագետի կարգավիճակում` պարտադրված լինելով կյանքի կոչել Սերժ Սարգսյանի «թեզերը» և, ըստ էության, հակապետական համարելով բոլոր նախաձեռնությունները, որոնց հեղինակն ընդդիմությունն է:
