«Առավոտ» օրաթերթի գլխավոր խմբագիր Արամ Աբրահամյանն այսօրվա խմբագրականում գրում է.
«Չի կարելի վիրավորել, ծաղրուծանակի ենթարկել Պուտինին, Ռուսաստանը, ռուս ժողովրդին: Չի կարելի նույնն անել նաև որևէ այլ երկրի կամ ժողովրդի դեպքում:
Նույնիսկ՝ Ալիևի կամ էրդողանի, որովհետև թեև մենք իրենց երկրների հետ խնդիրներ ունենք, բայց հենց այդ մարդիկ են տվյալ պետությունների ղեկավարները և այն հնարավոր պարտնյորները, որոնց հետ խնդիրները պետք է լուծվեն: Այդպիսին պետք է լինի պետական մոտեցումը, որը պարտավոր է դրսևորել ցանկացած քաղաքական ուժ՝ անգամ ընդդիմադիր, և դրանով այդ մոտեցումը տարբերվում է այլախոհական դրսևորումներից, երբ կարելի է ասել ամեն ինչ: Եթե մենք սիրում ենք այս կամ այն երկիրը կամ նրա մշակույթը, դա ամենևին չի նշանակում, որ մնացածներին պետք է ատել: Սիրելու հականիշը ոչ թե ատելն է, այլ չսիրելը:
Ահա այդպիսի հորդորներով է շաբաթ օրը աոաջին նախագահ, ՀԱԿ աոաջնորդ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը դիմել իր կուսակցականներին: Այդ դատողությունները 100 տոկոսով ճիշտ են. ես էլ եմ վստահ, որ ոչ միայն կուսակցականները, այլև մեր բոլոր քաղաքացիները՝ մանավանդ նրանք, ովքեր հնարավորություն ունեն հրապարակային խոսք ասելու, պետք է զուսպ, հարգալից վերաբերմունք ունենան բոլոր երկրների և բոլոր ժողովուրդների նկատմամբ: Թե չէ՝ երբեմն լինում է, որ հրապարակախոսները կամ քաղաքական գործիչները այնպես են «քլնգում», ասենք, էրդողանին, կարծես նա իրենց անձնական թշնամին լինի: Պարզ է, որ Թուրքիայի և նրա վարչապետի քաղաքականությունը շատ դեպքերում ուղղված է Հայաստանի և հայերի դեմ: Բայց դրա մասին պետք է խոսել զուտ քաղաքական, ոչ թե «Իսկրայի» կամ «Պրավդայի» բաոապաշարով:
Ցավալի է, սակայն, որ իր այդ հորդորը աոաջին նախագահը չտարածեց ներքին կյանքի վրա: Տրամաբանությունն այստեղ կարող է լինել հետևյալը. եթե ճիշտ է, որ այլ երկրների ղեկավարները մեր պետության [իշխանության և պատասխանատու ընդդիմության] պոտենցիալ պարտնյորներն են, որոնց հետ մենք պետք է լուծենք արտաքին հարաբերությունների խնդիրները, ապա նույնքան ճիշտ է, որ Հայաստանի բոլոր քաղաքական ուժերը և բոլոր քաղաքացիները պարտնյորներ են՝ ներքին խնդիրները լուծելու համար»:
Խմբագրականն ամբողջությամբ՝ կարդացեք «Առավոտ»-ի այսօրվա համարում:
