Հարցազրույց ՀՅԴ ներկայացուցիչ, Գյումրիում քաղաքապետի ընտրությունների թեկնածու Հովսեփ Սիմոնյանի հետ:
– Պարոʼն Սիմոնյան, Դուք Գյումրիում անցկացվելիք ՏԻՄ ընտրություններում քաղաքապետի առաջադրվելիք թեկնածուներից եք: Ընտրություններում հաջողության հասնելու համար ի՞նչ երաշխիքներ ունեք: Մանավանդ, եթե հաշվի առնենք, որ խորհրդարանական ընտրություններում ՀՅԴ-ն Գյումրիում առանձնապես շատ ձայներ չհավաքեց:
– Ես կուզեի, որ առանձնացվեին խորհրդարանական ընտրությունները, ՏԻՄ ընտրություններն ու, եթե կուզեք, նախագահական ընտրությունները: Ցավոք սրտի, ՏԻՄ ընտրությունները դիտարկվում են նախագահական ընտրությունների ֆոնի վրա: Նախագահական ընտրություններն իրականում միշտ խանգարել են ՏԻՄ ընտրությունների` ավելի ազնիվ, ավելի օբյեկտիվ ընթացքին: Ես գտնում եմ, որ դրանք պետք է տարանջատվեն: Իսկ ինչ վերաբերում է երաշխիքներին, ապա դա պայմանավորված է նրանով, թե որքանով ենք մենք ի վիճակի, պաշտպանելով օրենսդրությունը, արդար ընտրություններ կազմակերպել: Արդար ընտրությունների անցկացման մասով մեծ հույսեր չունեմ, իհարկե, բայց մեր հանձնաժողովի անդամները, մեր վստահված անձինք պետք է ամեն ինչ անեն, որպեսզի մեր քվեները չկորեն:
– Իսկ եթե փորձենք չդիտարկել կայանալիք ՏԻՄ ընտրությունները խորհրդարանական ընտրություններին արձանագրած թվերի ֆոնի վրա, այս դեպքում ինչպե՞ս կգնահատեք Ձեր հնարավորությունները հաջողության հասնելու համար:
– Բավական բարձր: Ճիշտ է, ՀՅԴ-ն բարձր ձայներ չհավաքեց Գյումրիում, բայց Դուք գիտեք, թե ինչպիսին էին խորհրդարանական ընտրությունները: Այս պարագայում անգամ վատը չեն ՀՅԴ արդյունքները, քանի որ մենք, չունենալով ոչ մի լծակ, ոչ մի ռեսուրս, կարողացանք, այնուամենայնիվ, գրանցել ձայների այդքան տոկոս: Բացի դա, ես վստահ եմ, որ ՏԻՄ ընտրություններին հաշվի են առնելու առաջադրված թեկնածուի անձը: Այս դեպքում կուսակցությունն այդքան ազդեցություն չունի, որքան առաջադրված անձը:
– Այսինքն, Դուք վայելում եք գյումրեցիների սերը, հարգանքն ու վստահությունը ավելի քան Ձեր կուսակցությո՞ւնը:
– Մարդիկ, ովքեր ինձ ճանաչում են այս քաղաքում, գիտեն, որ ես իմ ապրած կյանքով մեծ բան եմ թողել այս քաղաքում` զուտ որպես անձնավորություն` լինելով սկզբունքային, համեստ, ազնիվ, հայրենասեր: Եվ մարդիկ, ովքեր ինձ ճանաչում են, վստահ եմ, որ շատ շատերին կհորդորեն, որպեսզի իրենց ձայները տան Հովսեփ Սիմոնյանին:
– Իսկ թիրախային ո՞ր խմբերի հետ եք պատրաստվում ուղղել Ձեր քարոզչությունը:
– Հավատացեք, որ եթե մարդ ուզում է Գյումրի քաղաքում հաջողություն ունենալ, եթե այնպես ստացվի, որ մենք ստանանք գյումրեցիների վստահության քվեն, պետք է բոլոր խմբերի հետ աշխատենք, որ կարողանանք մեր քաղաքում խնդիրները կարգավորել: Այլապես, մի խմբի միջոցով հնարավոր չէ այդ խնդիրները կարգավորել: Ավելի շատ ես մտածում եմ, որ մենք պետք է ներկայացնենք, թե մենք ինչ ենք ուզում, ինչու ենք գալիս, ինչ խնդիրներ ենք տեսնում և որոնք են դրանց լուծման ճանապարհները: Ես հիմնականում դա եմ ներկայացնելու: Իհարկե, եթե ժողովուրդը կընդունի, որ հնարավոր է այդ ճանապարհով խնդիրները լուծել, բնական է` իր ձայնը կտա: Եթե չէ` ուրեմն չի տա:
– Իսկ նախընտրական ի՞նչ խոստումներ եք տալու, ի՞նչ կարգախոսով եք հանդես գալու` ինչպես Դուք եք ասում` թե ի՞նչ եք ուզում, ինչո՞ւ եք գալիս և ի՞նչ խնդիրներ եք տեսնում:
– Ես չեմ ուզում խախտել օրենսդրության դրույթները` ժամանակից շուտ ներկայացնելով իմ ծրագիրը: Վերջապես, օրենսդրությունն ասում է, թե ինչ ժամկետներում մենք իրավունք ունենք ներկայացնելու մեր ծրագիրը: Հիմա միայն կասեմ այն, որ ինչ էլ մենք ուզում ենք ներկայացնել, առաջին հերթին պետք է քաղաքի բարոյահոգեբանական մթնոլորտը փոխի, որպեսզի քաղաքում փոխադարձ հարգանքը տիրի, ոչ թե փոխադարձ վիրավորանքները: Դրանից հետո մյուս հարցերն ավելի հեշտ կլուծվեն:
– Պարոʼն Սիմոնյան, Գյումրիում հազարավոր ընտանիքներ դեռևս «դոմիկներում» են ապրում: Արդյո՞ք բարոյահոգեբանական խնդիրները ուղիղ կապակցված չեն գյումրեցիների սոցիալական վիճակով:
– Հետո ես այդ բոլոր ոլորտներին առանձին կանդրադառնամ, երբ պաշտոնական քարոզարշավի ժամանակն սկսվի: Ես ուղղակի չեմ ուզում խախտել օրենքը:
– Պարոʼն Սիմոնյան, բայց Դուք ծրագիր ունե՞ք:
– Իհարկե, ունեմ:
– Եվ հիմա չեք խոսում Ձեր ծրագրի դրույթներից միմիայն օրենքի կետը չխախտելո՞ւ պատճառով:
– Իհարկե: Բայց երբ քարոզարշավն սկսվեց, մենք մեր տեսակետը կներկայացնենք, թե ինչպես ենք տեսնում մեր ու քաղաքի առջև ծառացած խնդիրների լուծումները: Կարելի է շատ գեղեցիկ ծրագիր գրել, բայց շատ քչերին է հաջողվում այդ ծրագիրը կյանքի կոչել: Դա, իհարկե, անձից է կախված: Ես կարծում եմ, որ ՏԻՄ ընտրությունները շատ կապված են անձի հետ: Կուսակցական պատկանելությունը, քաղաքականացված լինել-չլինելն այդքան շատ չի ազդում: Անձը շատ մեծ նշանակություն ունի: Վերջապես, մարդիկ ընտրում են անձին, ոչ թե կուսակցությանը: Անձին են վստահում, որպեսզի նա իրենց խնդիրները փորձի լուծել:
– Իսկ նախընտրական հանդիպումներն ինչպե՞ս եք կազմակերպելու:
– Դպրոցներում, կազմակերպություններում, նաև հեռուստատեսությամբ կփորձենք մեր տեսակետները ներկայացնել:
– Իսկ չե՞ք կարծում, որ Ձեր մասնակցությամբ կարող եք ազդել հիմնական թեկնածուի` Սամվել Բալասանյանի քաղաքապետության լեգիտիմությանը:
– Բայց ինչու՞ եք կարծում, թե Սամվել Բալասանյանն է հիմնական թեկնածուն: Ինչի՞ց ելնելով եք դա ասում: Ես կարծում եմ, որ հենց ես եմ հիմնական թեկնածուն: եթե ներկայացնում են ինչ-որ մեկին սատարելու կամ չսատարելու հարցեր, դա իրենց խնդիրն է: Այս քաղաքը շատ հետաքրքիր քաղաք է: Նա մի անգամ ցույց է տվել, որ եթե ժամանակից շուտ սատարում են, փորձում են ժամանակից շուտ որոշումներ կայացնել, ապա այս քաղաքը կարող է նվերներ մատուցի:
– Օրինակ, ե՞րբ է Գյումրին անակնկալ մատուցել:
– Երբ ԱԺ-ն որոշել էր, որ Պողոսը կամ Մարտիրոսը պետք է լիներ այս քաղաքում: Բայց տեսա՞ք` ինչ եղավ:
– Դուք կարծում եք` Վարդան Ղուկասյանի հեռացումը պայմանավորված էր քաղաքի՞ որոշմամբ, և ո՞չ Բաղրամյան 26-ի կամքով:
– Ես դրա մեջ չեմ ուզում խորանալ` ում կամքով էր, ում կամքով չէր: Ուղղակի մի բան կարող եմ ասել, որ Ղուկասյանն ինքը պետք է հայտարարի դրա մասին: Ես ինչքան հեռուստատեսությամբ լսել եմ, ինքը հայտարարել էր, որ ինքն է որոշել դիմում գրել և դուրս գալ: Ես ուրիշ բան չեմ կարող ասել: Ես մի բան գիտեմ, որ ինձ բացարձակ չի հետաքրքրում, թե ով ում է սատարելու: Ես` որպես անհատ, մենք` որպես կուսակցություն, վստահում ենք մեր ուժերին և մեր ռեսուրսներին:
