Հայաստանի ազգային ավիափոխադրող «Արմավիայի» սեփականատեր Միխայիլ Բաղդասարովը երեկ հայտարարել է, որ եթե «Զվարթնոց» օդանավակայանը չնվազեցնի սպասարկման գները 25 տոկոսով, ապա «Արմավիան» ստիպված կլինի հայտարարել սնանկության մասին:
Հիշեցնենք, որ մինչ Բաղդասարովի այդ հայտարարությունը, մարտի 6-ին «Արմավիան», այսպես ասած, գործադուլ էր հայտարարել և թռիչքներ չէր իրականացրել դեպի Ռուսաստան` պատճառաբանելով «Զվարթնոցի» բարձր գները: Սակայն հետո պարզվել էր, որ իրականում «Ռոսավիանավիգացիա» ընկերությունն էր «Արմավիային» արգելել թռչել Ռուսաստան՝ պարտքի պատճառով: «Արմավիան» էլ հետո պարտավորվել էր մարել պարտքը ըստ ժամանակացույցի, և դրանից հետո թռիչքները վերսկսվեցին: Իսկ «Զվարթնոց» օդանավակայանը հայտարարություն էր տարածել, որում նշվում էր, որ օդանավակայանը արդեն մի քանի տարի է, ինչ սակագնային որևէ փոփոխություն չի կատարել օդանավակայանում, իսկ վառելիքի գինն էլ կախված է նրանից, թե ինչ գնով է օդանավակայանին վառելիք մատակարարում «Միկա Լիմիթեդ» ընկերությունը, որը կրկին Բաղդասարովին է պատկանում: Վառելիքի գնի առումով կա պետության սահմանած կարգավորիչ մարժա, կախված մեծածախ գնից, և օդանավակայանը այդ մարժան չի կարող գերազանցել «Արմավիային» վառելիք մատակարարելիս:
Ի դեպ, «Արմավիան» «Զվարթնոցին» պարտք է մոտ հինգ միլիոն եվրո, և այդ պարտքերի պատճառով օդանավակայանը պարբերաբար դադարեցնում է ավիաընկերությանը սպասարկելը, հետո, սակայն, վերականգնում սպասարկումը՝ երբ գալիս են պարտքի մարման համաձայնության: Եվ ահա երեկ Բաղդասարովը հայտարարել է, որ եթե «Զվարթնոցը» սպասարկման գները չիջեցնի 25 տոկոսով, «Արմավիան» կհայտարարի, որ սնանկ է: Իրականում այս ամենը վկայում է Հայաստանում օդային ուղևորափոխադրումների ոլորտի սնանկության մասին:
«Արմավիան» մի շարք ուղղություններով թռիչքային մենաշնորհներ ունեցող Ազգային ավիափոխադրողն է, որը նաև ընդհանրապես մենատեր է ավիափոխադրումների հայկական շուկայում: Բայց պարզվում է, որ այդ մենաշնորհների պայմաններում անգամ «Արմավիան» չի կարողանում արդյունավետ աշխատել և հասել է սնանկացման եզրին: Բայց սա նաև ինչ-որ առումով հիշեցնում է պարզ շանտաժ կամ սաբոտաժ, քանի որ զարմանալի է, թե Բաղդասարովը ինչու այդ մասին չէր ահազանգում ավելի շուտ, ինչու հարցն ավելի շուտ չէր բարձրացնում հրապարակային մակարդակում և թողնում էր, որ դանակը հասնի ոսկորին, և հարցը դրվի կամ գնի իջեցում, կամ սնանկացում կտրվածքով: Ինչու է Բաղդասարովը հասցրել բանը այդպիսի ծայրահեղ կամ-կամ հարցադրման: Արդյոք այն պատճառո՞վ, որ այսօր իսկապես լուրջ հարցեր են առաջանում «Արմավիայի» գործունեության վերաբերյալ, և դրա սեփականատիրոջը հարկ է լինելու առաջիկայում լուրջ պատասխաններ տալ, թե ինչու է ստացվել այնպես, որ Հայաստանում օդային ուղևորափոխադրումների ոլորտում հաճախակիացել են ճգնաժամերն ու խափանումները: Իսկ ոլորտի կարևորության մասին խոսելն իսկ ավելորդ է: Ըստ երևույթին, Միխայիլ Բաղդասարովը շատ հարցերի պատասխաններ չունի և այսօր մնացել է միայն շանտաժի և սպառնալիքների հույսին: Իսկ Հայաստանը իր համար ռազմական կարևորության այդ ոլորտը փաստորեն տարիներ շարունակ թողել է նրա հույսին, իսկ հիմա պարզվում է, որ հույսերը ոչ թե արդարացել են, այլ այսօր Բաղդասարովն է փորձում արդարանալ խափանումների համար:
Ինչո՞վ է ավարտվելու այս ամենը՝ երևի թե կերևա առաջիկայում, բայց այն, որ Հայաստանի օդային ուղևորափոխադրումների ոլորտում հասունացել է արմատական փոփոխությունների անհրաժեշտությունը, կարծես թե անզեն աչքով էլ տեսանելի է անգամ ոչ պրոֆեսիոնալ դիտորդի համար:
Սակայն խնդիրը այսօր իհարկե շատ բանով պայմանավորված է նրանով, թե իրականում այսօր ինչ հարաբերությունների մեջ է Միխայիլ Բաղդասարովը իշխանության հետ: Նա տարիներ շարունակ եղել է իշխանության և անձամբ Սերժ Սարգսյանի մերձավոր օլիգարխներից մեկը, սակայն վերջին տարիներին նրա և Սերժ Սարգսյանի հարաբերության մեջ նկատվել են որոշակի սառեցումներ:
Չի բացառվում, որ այսօր օդային ուղևորափոխադրումների ոլորտում տեղի ունեցող զարգացումները իրենց վրա կրում են Բաղդասարովի և Սերժ Սարգսյանի փոխհարաբերությունների ազդեցությունը: Սա իրականում էլ ավելի տխուր վիճակի մասին է վկայում, երբ ռազմավարական կարևորագույն նշանակություն ունեցող ոլորտի աշխատանքի արդյունքը և որակը կախված են երկու անձերի միջև առկա փոխհարաբերություններից: Սա արդեն հուշում է, որ ոլորտի իրավիճակը թերապևտի խնդիր չէ, սա արդեն պահանջում է վիրաբուժական միջամտություն:
