Հրապարակախոս, թատերագետ Արա Նեդոլյանը, ամփոփելով 2011-ը, նշեց. «Իմ կարծիքով` կարևորագույն իրադարձություններից է այն, որ բացահայտվեց, համընդհանրացավ մեր հեղափոխության իսկական անունը՝ Սահմանադրական հեղափոխություն, մի բացահայտում, որին ես կցանկանայի, որ գան մնացած բոլոր հեղափոխությունները, հատկապես ռուսականը, նաև՝ արաբականները: Որ ամբողջացավ ու հրատարակվեց Հայ ազգային կոնգրեսի Մշակույթի հայեցակարգը, որտեղ Սահմանադրությունը ճանաչվեց իբրև հիմնական մշակութային արժեք, բացահայտվեցին ու բացահայտվելով՝ նույնացան Մշակութային ու Սահմանադրական հեղափոխություն եզրերը, հնչեցին Ապակենտրոնացումն ու Թարգմանությունը՝ իբրև առհասարակ քաղաքականության (այդ թվում՝ մշակութային) հիմնարար կատեգորիաներ»:
Որպես կարևոր իրադարձություն՝ Արա Նեդոլյանն առանձնացրեց Ազատության հրապարակում ՀԱԿ մեկշաբաթյա հանրահավաքը՝ ներառյալ հրապարակային Քաղաքացիական ֆորումը, Երկխոսությունը՝ իբրև իշխանափոխության պրակտիկ արարողակարգ, այն, որ Նիկոլը սկսեց օգտագործել ՀԱԿ-ի ֆրակցիաներ արտահայտությունը, որ ԲՀԿ-ի, Դաշնակցության, «Ժառանգության» հետ համագործակցության փորձերով սկսեց պատկերվել «Մեծ ՀԱԿ-ի» գաղափարը, որը այն ամենն է, ինչը որ ավազակապետություն չէ:
Սրանք, հրապարակախոսի խոսքերով, կարևորագույն կառուցողական եզրեր են, որոնք ծնվեցին ու հաստատվեցին հանրային և հրապարակային քաղաքականության ոլորտում, և այսուհետ կազմում են մեր ներկա ու ապագա քաղաքականության բանական հիմքերը, մեթոդները, ձևերը, որոնք ավելի կարևոր են, քան քաղաքական բովանդակությունը իր հին՝ գեղարվեստական գրականությանը հարող ձևերով: Արա Նեդոլյանը նշեց, որ սա մեր Հեղափոխության կոնստրուկտիվիստական, արդիական կերպն է, կերպարը:
Որպես այս տարվա ձեռքբերում` Արա Նեդոլյանը ավելացրեց Զարուհի Հովհաննիսյանի «Եվ կլինի հեղափոխություն» պոեմը, որտեղ, նրա խոսքով, հասարակականը, քաղաքականը, պատմականը միավորվեցին անձնականին, պատկերվեց այն ժամանակակիցը, որն ապրում է Հեղափոխության կողմից ստեղծված նոր ապրելաձևով՝ միաժամանակ ներսից արտադրելով այն, արտադրելով ներկա ու ապագա ժամանակները: Անձնական կիրքը, սերը, քաղաքականությունը ու արվեստը այստեղ նույնացան, Լևոնը՝ հրապարակային համընդհանրության անհատականացված կայացնողը, հեղինակը՝ պոետը՝ հեղափոխությունում կայացողը, հեղափոխության արդյունքն ու միաժամանակ հեղինակը, և դերևս անհայտ այն Երրորդը, որոնվողը, նպատակը, դեռևս ապագայում թաքնվածը: «Ես սա համարում եմ, ինչ-որ իմաստով, հայ գրականության նոր ծնունդ, որը պայմանավորված է Հայաստանի քաղաքացու իրական ծնունդով անձի հեղափոխական ակտուալացման պայմաններում»,- ավելացրեց Ա. Նեդոլյանը:
Այս տարի, Ա. Նեդոլյանի խոսքով, Փոքր խորհուրդը հստակեցրեց, կարելի է ասել՝ գտավ իր դերը և իր կերպարանքը, կառուցելով,- դեռ իբրև ուրվագիծ,- Արվեստ-Քաղաքականություն-Փիլիսոփայություն-Նախագիծ, իրականության նախագծային վերահաստատում առանցքը: Սկսեցին հաստատվել էական կապերը Փոքր խորհրդի, ՀԱԿ Մշակույթի հանձնախմբի, ժամանակակից արվեստի կառույցների /ԱԻԿԱ/, կարևոր մեդիաների, ինչպես նաև, ամենակարևորը, Հրապարակի միջև:
«Եվ իհարկե, անձնական իմաստով, ինձ համար տարվա կարևորագույն իրադարձություններից մնում են հարցազրույցները, զրույցները Սիրանույշ Պապյանի հետ, որոնցից յուրաքանչյուրը ինձ համար դառնում է կյանքի էտապ, հաշվետվության ու ապագայի գեներացիայի իրադարձություն»,- ասաց Արա Նեդոլյանը:
«Համընդհանուր կոնտեքստը՝ աշխարհի հեղափոխականացում, իբրև ճգնաժամին պատասխան՝ մարդկային հեղափոխական արարչության, ամեն մեկի զարթոնքի ընթացք, ապագա աշխարհի արտաքին ու ներքին, մշակութային պատկերի ձևավորում մեր աչքի առաջ, մեր առաջատար մասնակցության հպարտ գիտակցումը այս ամենում:
Եկող, 2012 տարվա ակնկալիքս է, որ այս ամենը, ինչ ձեռք է բերվել այս տարվա հետևողական աշխատանքի ընթացքում, դուրս գա լայն ասպարեզ, դառնա զանգվածային իրադարձության առաջնորդող սկզբունք, ու փողոցներում, լայն տարածքում ներկայացնի իր կենսական նորարարությունը, որ երևա, թե իրականում ամեն բան արդեն փոխվել է, և անցյալը արագորեն մնում է անցյալում»,- եզրափակեց Արա Նեդոլյանը:
