WikiLeaks կայքում հրապարակված Հայաստանին վերաբերող մեկ այլ փաստաթուղթ անդրադառնում է մեր երկրում օլիգարխների հարստահարման հիմնական ոլորտներին:
Փաստաթղթում նշվում է, որ առևտուրը Հայաստանում վերահսկվում է փոքր թվով օլիգարխների կողմից, որոնք սերտ հարաբերություններ ունեն կառավարության հետ: Նշվում է, որ շատերին է հայտնի, որ օլիգարխներն օգտագործում են քաղաքական ազդեցությունը և իրենց գերակա դիրքերը` մրցակիցներին չեզոքացնելու համար, սակայն գրեթե ոչ մի քաղաքական կամք չկա քննելու այս իրավիճակը կամ այս բիզնեսները օրենքի դաշտ բերելու համար: Հակամենաշնորհային համապատասխան կառույցը քննում է միայն փոքր գործեր:
Հայաստանցի օլիգարխները վերահսկում են սննդի ներկրման և վաճառքի հիմնական ոլորտները` ալյուր, շաքարավազ, կարագ, վառելիք, գարեջուր և ծխախոտ: Նշվում է, որ Սամվել Ալեքսանյանը վերահսկում է շաքարավազի ներկրման մոտ 90%-ը, կարագի ներկրման գրեթե ողջ ծավալը, ինչպես նաև հացահատիկի շուկայի մեծ մասը: Արեգ Ղուկասյանը, որն այն ժամանակվա ԼՂ նախագահ Արկադի Ղուկասյանի եղբայրն է, աղի շուկայի մենատերն է: Ալյուրի շուկան, որն ամենակարևորն է սպառողական զամբյուղի գնի որոշման գործում, վերահսկվում է երեք հիմնական խաղացողների` Գագիկ Ծառուկյանի, Միխայիլ Բաղդասարովի և Սամվել Ալեքսանյանի կողմից: Նշվում է, որ Բաղդասարովը Սերժ Սարգսյանի մտերիմ ընկերն է և շահեր ունի նաև վառելիքի շուկայում:
Փաստաթղթում ասվում է, որ պետական մարմինները հովանավորում են ՀՀ օլիգոպոլ համակարգը: Տարակուսանք է առաջացրել այն փաստը, որ երկնիշ տնտեսական աճի և մեքենաների թվի ավելացման պայմաններում վառելիքի ներկրման հրապարակված տվյալների համաձայն՝ այդ ոլորտում անկում է նկատվում վերջին երեք տարիների կտրվածքով: ՀՀ տնտեսական մրցակցության պաշտպանության պետական հանձնաժողովի անդամ Հրայր Արամյանը դիվանագետներին ասել է, որ եթե նոր խաղացող ցանկանա, օրինակ, շաքարավազ ներկրել, ապա Մաքսային ծառայությունը կարող է դա պարզապես թույլ չտալ կամ պահեստում ապրանքը շատ երկար ժամանակ պահել: Դեսպանատանը հայտնի է երկու դեպք, երբ Մաքսային ծառայությունն այնքան ժամանակ թույլ չի տվել ալյուրի ներկրումը երկիր, մինչև որ այն փչացել է:
Փաստաթղթի վերջում ներկայացված եզրակացության մեջ ասվում է, որ հակամենաշնորհային պայքարի մարմնի ստեղծումը առաջին քայլն է այս խնդիրը լուծելու համար: Հույս է հայտնվում, որ մաքսային վարչարարության բարեփոխումները, ինչպես նաև կոռուպցիայի նկատմամբ Հայաստանում հանդուրժողական վերաբերմունքի փոփոխությունը կարող են քչացնել այն խոչընդոտները, որոնք թույլ չեն տալիս տնտեսվարողներին մտնել Հայաստանյան շուկա:
