Ադրբեջանի հինգ կետերում, որ փոխանցել էր Հայաստանին, մեծ հաշվով անընդունելի ոչինչ չկա, խորհրդարանի արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովում ասել է Արտաքին գործերի նախարար Արարատ Միրզոյանը: Նա միաժամանակ ավելացրել է, թե այլ հարց է, որ դրանք ամբողջապես չեն ընդգրկում հայ-ադրբեջանական խնդրի օրակարգը և Երևանը մատնանշել է, որ դուրս է մնում իր համար առանցքային հարցը՝ Արցախի հանրության իրավունքների ու կարգավիճակի խնդիրը: «Մեր պատասխաններում սկզբունքային ենք համարում ԼՂ հայության իրավունքները և ԼՂ կարգավիճակի հարցի հասցեագրումը»,-ասում է Միրզոյանը, նշելով, որ պատրաստ են այդ հենքի վրա սկսել բանակցությունը:
Հայաստան-Ադրբեջան խաղաղ պայմանագրի շուրջ բանակցության ձևավորման գործընթացը անշուշտ լինելու է բավականին բարդ, հաշվի առնելով այն, որ այստեղ առանցքային նշանակություն ունի ոչ այնքան կողմերի դիրքորոշումը, որքան Մինսկի խմբի երեք համանախագահների: Կամ, կողմերի դիրքորոշման հանգամանքը ավելի վճռորոշ չէ, քան համանախագահներինը: Միևնույն ժամանակ, Ադրբեջանի համար թերևս բավականին հստակ պատկերացնելի է, որ համանախագահները վաղ թե ուշ գալու են բանակցային գործընթացի շուրջ նվազագույն հայտարարի: Թե երբ տեղի կունենա դա, բարդ է ասել իհարկե, այդ հանգամանքը պայմանավորված է մի շարք այլ ուղղություններով միջազգային իրավիճակից: Սակայն, դա գործնականում անխուսափելի է և Բաքուն հասկանում է դա: Ըստ այդմ, փորձ է արվում այդ հեռանկարին ընդառաջ հասնել առավելագույն դիրքային պայմաններին: Իր կարմիր գծերն էլ այս առումով սահմանում է Երևանը: Այստեղ է, որ Հայաստանի համար կարևոր է դառնում ներքին հասարակական-քաղաքական դիսկուրսում այդ խնդիրների շուրջ քաղաքական մտքի գեներացիան, որը անցնող ավելի քան երկու տասնամյակում եղել է արցախյան պրոցեսի հայկական գլխավոր բացերից մեկը: Կլրացվի՞ այսօր այդ բացը, թե՞ շարունակաբար «կհամալրվի» «դավաճանության» մասին ռազմա-հայրենասիրական ոչինչ չասող կարգախոսներով, որոնք շարունակվում են գործնականում ամբողջ հետպատերազմական ընթացքում, ամլացնելով Հայաստանում քաղաքական մտքի առաջացման որևէ հեռանկար: Ավելին, այդ հռետորաբանությամբ ներծծվող այսպես կոչված ներքական կամ հասարակական-քաղաքական «դիսկուրսն» այլ բան չէ, քան Հայաստանի կարմիր գծերն ամեն կերպ լղոզելու փորձ: Հարց է առաջանում, ո՞ւմ և ինչի՞ համար: Թեև՝ հռետորական հարց է:
