«Հայեր» մեդիահարթակի գլխավոր խմբագիր Արայիկ Մանուկյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է.
Հայաստանում կոպիտ քաղաքական պատերազմ է իշխանության դեմ՝ առանց խաղի կանոնների: Քաղաքական պատերազմ, որտեղ Մեդիան հրետանու դեր է կատարում՝ ոչ մեդիագրագետ հասարակության միջոցով փորձելով «վերացնել» գրագետ հասարակությանը, կամ առնվազն ներքաշել այդ պատերազմի մեջ: Գրագետ հասարակությունը սրանից պետք է եզրակացություններ անի և չլռի:
Մշակույթից, փերֆորմանսից, սատանայությունից, բանից անցանք հայոց լեզվին: Մի քիչ ներքևում կարդացեք ԿԳՄՍ նախարարության հայտարարությունն ու ձերն ասեք՝ որտեղ է՞ խնդիրը: Ես իմն ասեմ՝ խնդիրը նույն տեղում է, ինչի մասին գրել եմ երեկ՝ «Հայտնի մի անեկդոտ կա…», բառերով սկսվող մեկնաբանությունումս. բուհերի ղեկավարները չե՜ն ուզում ինքնավարություն, չեն ուզում դառնալ որոշում կայացնողներ, պատասխանատվություն վերցնողներ, համակարգեր ու ծրագրեր մշակողներ և այլն, այլ ուզում են հրաման, հանձնարարական, ուզում են իրենցից հեռու լինի պատասխանատվությունը:
Մենք ուզում էինք, որ կառավարությունն ու իշխանությունը հեռու լինի մշակույթի, կրթության, գիտության բովանդակային կառավարումից, բայց արի ու տես, որ չենք ուզում: Սա նոնսենս է: Սա չլսված, չտեսնված բան է այս ոլորտների համաշխարհային տիրույթում:
89-90-ական թվականներին մարդիկ կային՝ քաղաքական գործիչներ, (անուններ չտամ) որ ասում էին բերեք հենց հիմա Հայաստանը հռչակենք անկախ: Ու քաղաքական գործիչ կար, (էլի անուն չտամ), որ ասում էր՝ բա որ չքվեարկե՞ն անկախության օգտին: Ճիշտ վախ էր, պարզվեց:
Հիմա կարդանք ԿԳՄՍ պարզաբանումը, որում ասվում է, որ …օրենքի նախագծով լայն ինքնավարություն է տրվում բուհերին՝ որոշելու ուսումնական և գիտական ծրագրերի բովանդակությունը։ Հետևաբար, նախագծի ընդունումից հետո յուրաքանչյուր բուհի գիտական խորհուրդ կարող է որոշում կայացնել, որ «Հայոց լեզու», «Հայ գրականություն» և «Հայոց պատմություն» առարկաները պարտադիր պետք է դասավանդվեն բոլոր ֆակուլտետներում։
Ասվում է նաև, որ «…Միևնույն ժամանակ, նախագծի աշխատանքային տարբերակում առկա սկզբունքներում հստակ ամրագրված են հայագիտական հետազոտությունների գերակայությունը, սփյուռքի համար հայագիտության զարգացման ու հայ մշակութային ժառանգության ճանաչման տարածման նպատակով մասնագետների պատրաստումը, ազգային ինքնության և համամարդկային արժեքների արմատավորումը…»։
Ավելին, ասվում է, որ «…Նախատեսված է բազային ֆինանսավորման տրամադրում բուհերին` ազգային արժեք ներկայացնող գիտական ենթակառուցվածքների պահպանման ու զարգացման նպատակով…»: իսկ ՀՀ-ում «… ցանկացած բուհ ընդունվելու համար ՀՀ քաղաքացիները, անկախ ընտրած մասնագիտությունից, պարտավոր են հանձնել հայոց լեզվի միասնական քննություն…»։
Դե ասեք, որտե՞ղ է հայի ինքնության խորտակումը, Հայաստանի վերջը, դավադրությունը, ազգի վերացումը և այլն: Ու ցավալիորեն, այս տոներով խոսում են մարդիկ, որոնք տասնյակ տարիներով մշակութազերծել են Հայաստանը: Այս տոները սփռում են մեդիաներ, որոնք տասնյակ տարիներով իրենց խայտառակ արտադրանքով նսեմացրել են հայ ժողովրդին ու շարունակում են այդ գործը, բայց այս մասին հետո:
Այս պատերազմում չի կարելի պարտվել…
