Սահմանադրական բարեփոխումների հայեցակարգով նախատեսվում է դատապարտյալներին ընտրելու իրավունք տրամադրել, սակայն առաջարկվում է տարբերակված մոտեցում կիրառել՝ իրավունքի տրամադրումը պայմանավորել պատժի տեսակով կամ էլ թողնել դատարանի հայեցողությանը: «Քաղաքացիական հասարակության ինստիտուտ» հ/կ նախագահ Արման Դանիելյանն «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում նշեց, որ նման պրակտիկա աշխարհում նույնպես կա:
«Միջազգային փորձն ասում է, որ դատապարտյալներն ընդհանրապես պիտի քվեարկեն, ու դրա մեջ տրամաբանություն կա, որովհետև իրենք չեն դադարում քաղաքացի լինել, և վերջապես երկրի ապագան նաև իրենց ապագան է: Ելնելով մեր իրողություններից՝ պիտի ասեմ, որ դա մեծ կեղծիքների ռեսուրս է, դե, մեծ չէ, բայց մի 5 000 –ի չափով. էլի քիչ չի, որովհետև եթե տեսնում ենք՝ էսօր ոնց է քվեարկությունն ընթանում կալանավորված անձանց կողմից, ինչ արդյունքներ են ստացվում, կարող ենք չկասկածել, որ նույն արդյունքները կստացվեն նաև դատապարտյալների համար»,- ասաց նա: Դանիելյանը հավանական համարեց, որ այդ պարագայում քվեարկությունը հենց տեղում էլ կկազմակերպեն, թեև այդ դեպքում կեղծիքների հավանականությունը շատ մեծ կլինի: Թե ինչ է նշանակում դատարանի հայեցողությանը թողնել դատապարտյալին ընտրության իրավունքի տրամադրումը, նրա խոսքով՝ անհասկանալի է: Վերջինս զուգահեռներ տարավ 30-ական թվականներին՝ Լենինյան ժամանակներում, գոյություն ունեցող մի երևույթի հետ՝ երբ դատարանը որոշում էր զրկել քաղաքացիական իրավունքներից ինչ-որ ժամկետով, ապա հավելեց՝ սա մոտավորապես նման բան է: «Այսինքն՝ դատարանը պիտի ասի՝ այսինչ անձն իրավունք ունի ընտրելու, այս մեկը չունի՞, չեմ հասկանում, ո՞նց պիտի որոշի: Իսկապես չեմ հասկանում՝ դատարանն ի՞նչ սկզբունքներից ելնելով պիտի էդ տարբերակված մոտեցումը ցուցաբերի, չգիտեմ՝ ինչ պատիժ… ընդհանրապես դեմ եմ էդ տարբերակված մոտեցմանը, որովհետև ի՞նչ ասել է ՝ գողություն անողը թող քվեարկի, իսկ սպանություն անողը չքվեարկի, կամ ինչ սկզբունքով պիտի որոշեն, հասկանալի չէ»,- ասաց նա՝ հավելելով, որ սկզբունքը չեն կարողանա բացատրել, իսկ եթե սկզբունքը բացատրելի չէ, միշտ բողոքարկման տեղիք է տալիս: Իսկ բողոքարկման ժամանակ, լինի դա մեր դատարանը, թե Եվրոպական, դժվար կլինի բացատրել՝ ինչու այսինչ մարդիկ կարող են քվեարկել, մյուսները՝ ոչ:
Դանիելյանի կարծիքով՝ փորձում են եվրոպական չափանիշներին մոտեցնել (համակարգը), բայց միևնույն ժամանակ մինչև վերջ չմոտեցնել: «Այսպես ասեմ, ինչ-որ վերապահումներով անել… սրանք ինչ-որ կիսաքայլեր են, որոնք արդյունք չեն տալիս: Եթե քայլ ես անում, պիտի լրիվ անես, պիտի քննարկվի: Ես չեմ կարծում, թե Սահմանադրական բարեփոխումների հայեցակարգն ինչ-որ փաստաթուղթ է, որը վերջնական որոշումներ է տալիս: Սա, իհարկե, պիտի քննարկվի»,- ասաց նա:
Լուսանկարը՝ Armenianow.com-ի
