«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է «Հանուն Հայաստան պետության» ճակատի համակարգող Պետրոս Մակեյանը։
– Պարոն Մակեյան, ի՞նչ առաջնահերթություններ ունի ճակատը 2018 թվականին։ Ապրիլին Հայաստանը լիարժեք անցում կկատարի խորհրդարանական կառավարման մոդելին, արդյոք վարչապետի հնարավոր փոփոխության հարցը ձեզ համար գործողությունների օրակարգ կդառնա՞։
– Մեր անելիքները նախանշվեցին դեռ 2017 թվականին, երբ մենք սկսեցինք քննարկել ճանապարհային քարտեզը։ Բնականաբար, Սերժ Սարգսյանը 2015-ի իր, այսպես կոչված, սահմանադրական փոփոխությամբ փորձում է Հայաստանում դառնալ Նազարբաև, Լուկաշենկո և այդ խնդիրն է լուծում, բայց և ժողովրդին զրկում է շատ կարևոր՝ նախագահի ընտրության հնարավորությունից։
Ճակատում ընդգրկված քաղաքական, հասարակական դեմքերը բնականաբար ընտրության հետ հույս չեն կապում։ Կօգտվենք ընձեռված բոլոր քաղաքակիրթ, միջազգային ձևերից, որպեսզի 2018-ին լուսավոր էջ բացվի մեր երկրի համար։ Հատկապես բերդերում գտնվող մեր ընկերների համար կարևոր է, որ ազատության մեջ լինեն, ու միասին ազատագրենք ամբողջ հայոց երկիրը։
– Օրերս ՀՅԴ ներկայացուցիչ Աղվան Վարդանյանն իր հարցազրույցում նշել էր, որ ընդդիմությունը Հայաստանում չի կարողանա որևէ լուրջ բողոքի ցույց կազմակերպել։ Ասել էր, որ ձեռնարկվում են հետևողական քայլեր, որոնք բխում են Սահմանադրության նոր խմբագրությունից, բայց նմանատիպ որևէ սպառնալիք Հայաստանում գոյություն չունի։ Համամի՞տ եք։
– Եթե իշխանական վերնախավը չի տեսնում այդ լուրջ հիմքերը՝ իրենց խնդիրն է։ Ամբողջ ժողովուրդն ատելությամբ է լցված իշխանությունների նկատմամբ, կյանքը ցույց կտա, թե ինչ կարող են անել։ Առանձին էպիզոդ մեկնաբանելը որևէ իմաստ չունի։ Ես կարծում եմ, որ մեր հասարակությունը նույնիսկ այս տոնական սեղանը շատ կարճ ժամանակ հետո վերածում է ռեժիմից ազատվելու ցանկության։ Հիմնական կենացները հենց դրանք են, որ երկիրն այս փորձանքից ազատվի։
– Նորից վերադառնալով առաջին հարցին՝ ի՞նչ եք կարծում՝ ապրիլին ի՞նչ է սպասվում մեզ։ Արդյոք Սարգսյանը կդառնա՞ վարչապետ, թե՞ կհանձնի այդ պաշտոնը որևէ մեկին։ Եվ ձեր գործողություններն ինչքանո՞վ են կախված այդ հարցից։
– Ես առիթ ունեցել եմ բազմաթիվ անգամ ասելու, որ դա կեղծ օրակարգ է. այն շրջանառության մեջ դրել է վարչախումբը։ Սերժ Սարգսյանից կախված չէ՝ նա կլինի վարչապետ, թե ոչ։ Ինքը փորձում է միջազգային, այսպես ասած, ազդեցիկ կենտրոններից ստանալ հավանություն Նազարբաև ու Լուկաշենկո դառնալու։ Բնականաբար, մեր խնդիրը ոչ թե դրա դեմ է, այլ ստեղծված համակարգի։ Կլինի Սերժը, թե նրա դրածոն՝ ոչինչ չի փոխվելու։ Մեր խնդիրն է օգտագործել իրավիճակը, բերել ֆորս-մաժորային իրավիճակի, օգտվել այդ հնարավորությունից ու համակարգ փոխել։ Անձերի խնդիր մենք երբեք էլ չենք քննարկում։
– Այսինքն՝ փորձելու եք այդ հարցը դարձնել ֆորս-մաժորայի՞ն։
– Նաև այդ հարցը։ Հայաստանում այսօր բազմաթիվ խնդիրներ կան՝ սոցիալական ոլորտ, բանակի ամենշաբաթյա զոհեր. ցանկացած առիթ կարող է դառնալ ֆորս-մաժորի պատճառ։ Նաև միջկլանային, ներքին իմիտացիոն պայքարը կարելի է օգտագործել։ Կստացվի՝ շատ լավ, եթե ոչ՝ ողբերգություն չենք սարքի։
– Կարծում եք՝ այդ հարցը հասարակությանը հետաքրքրո՞ւմ է, դա կարո՞ղ է դառնալ ֆորս-մաժոր։ Տպավորություն է, որ հասարակությունն էլ արդեն հարմարվել է, որ հենց Սարգսյանն է լինելու վարչապետ։
– Հասարակության մեջ երկակի զգացողություն կա։ Զզվում են Սերժ Սարգսյանից՝ դա փաստ է, ով էլ լինի, ավելի նախընտրելի է, քան Սերժ Սարգսյանը։ Եթե պետք է համակարգը մնա, ավելի լավ է համակարգի գլխին մնա հայկական Նազարբաևը՝ Սերժ Սարգսյանը, որպեսզի ժողովրդի կուտակված բացասական էներգետիկան ոչ թե պահ բաց թողնի, այլ ավելի հստակ խնդիրներ լուծի։
– Այսինքն՝ կարծում եք, որ ավելի լավ է Սերժ Սարգսյանը մնա, ու ժողովուրդը պոռթկա՞։
– Իհարկե, ինչ-որ պահի. եթե նա չլինի, դա կլինի գոլորշի բաց թողնելու լավագույն տարբերակներից մեկը։ Եթե նա մնա՝ դառնա Լուկաշենկո, Նազարբաև, այդ դեպքում էներգետիկան պայթելու է, չի հասնի հաջորդ ընտրության։
