Պաշտպանության նախկին նախարար Սեյրան Օհանյանը հանդես է եկել ամանորյա ուղերձով, որն ավելի շատ նման է հոդվածի: Արդեն օրինաչափություն է դառնում, որ գեներալն ուղերձներ է հասցեագրում տոնական առիթներով` թերևս չադապտացվելով իր նոր կարգավիճակին: Օհանյանը, ըստ էության, բացակա է ներքաղաքական կյանքից` քաղաքացիների հետ հարաբերվելով վիրտուալ հարթության վրա, իր ասելիքը տարալուծելով տոնականության միջավայրում` փակելով քաղաքական և հանրային դիսկուրսի դուռը:
Ուշագրավ է, որ վիրտուալ է ոչ միայն քաղաքացիների հետ պաշտպանության նախկին նախարարի շփման ձևը, այլ նաև նրա խոսքի բովանդակությունը` զուրկ որևէ հասցեականությունից: Սեյրան Օհանյանը մեկ պարբերությամբ անդրադառնում է ընթացող աղմկոտ դատավարություններին. «Հետևելով երկրում ընթացող մի շարք աղմկահարույց դատավարությունների՝ ցավ ու դառնություն եմ ապրում՝ տեսնելով անզորությունից բռունցքները թափահարող մեր մարտական ընկերներին։ Նրանցից շատերը մեծ ավանդ ունեն Արցախի ազատագրական պայքարում։ Եվ այն, ինչ կատարվում է, մեր բոլորի ողբերգությունն է. մենք բոլորս մտածելու, պատճառները հասկանալու և լուծումներ գտնելու պատասխանատվություն ունենք, այլապես հասարակությունը վերջնականապես կբաժանվի «դատավորների» և «զոհերի»։
Գնահատականը, եթե նույնիսկ օբյեկտիվ է, խիստ վերացական է և այդպես էլ անհասկանալի է մնում, թե Օհանյանը կոնկրետ որ գործընթացը նկատի ունի: Մինչդեռ` հասարակությունը սպասում էր, որ Սեյրան Օհանյանն, իհարկե, ոչ տոնական առիթով կանդրադառնա կոնկրետ դատավարության, մանավանդ, որ դրա ընթացքում հրապարակված մի ձայնագրություն առնվազն կասկածներ է ծնել, որ նա կապ ունի Նորք-Մարաշի զինված խմբի հետ:
Ուղերձից այնպիսի տպավորություն է ստեղծվում, որ գոնե անուղղակիորեն Սեյրան Օհանյանը սատարում է Կարեն Կարապետյանի կառավարությանը: «Ձևավորված նոր կառավարության գործունեության ընթացքում իրականացվող կառուցվածքային և կադրային փոփոխությունները, նոր գործելաոճը, տնտեսական կյանքի որոշակի ակտիվությունը, դեռևս հեռու են հուսադրող լինելուց, և բախվելով համակարգի՝ տարիներով կարծրացած և նրանց հետ համակերպված տարբեր սպառնալիքների հետ՝ արագ ցանկալի արդյունք չեն տալու»,- ասում է Սեյրան Օհանյանը, սակայն այդպես էլ չի համարձակվում անվանապես բարձրաձայնել Սերժ Սարգսյանի անունը, որը, ըստ նրա տրամաբանության, փաստորեն խանգարում է Կարեն Կարապետյանին:
Սեյրան Օհանյանն ուղերձի վերջում խոսում է կտրուկ փոփոխությունների անհրաժեշտության մասին: Սա տրիվիալ ճշմարտություն է, սակայն հասարակությունը քաղաքական ուժերից ակնկալում է ոչ միայն ու ոչ այնքան իրավիճակի դիպուկ էպիկրիզ, որքան` կոնկրետ լուծումներ ու դեղատոմսեր: Այդպիսիք չկան Սեյրան Օհանյանի տոնական և վիրտուալ ուղերձում:
