Երևանի Սուրբ Կաթողիկե եկեղեցու հոգևոր հովիվ Տ. Ավետիս քահանա Դանիելյանն անդրադարձել է Ամանորի և Սուրբ ծնունդի խորհրդին: Հունվարի 6-ը Քրիստոսի ծննդյան և աստվածահայտնության տոնն է:
«Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում Տ. Ավետիս քահանա Դանիելյանը մանրամասնեց, որ Սուրբ ծնունդը մեր եկեղեցու քրիստոնեական դավանանքի հետ է կապված` Քրիստոսը ծնվեց մարդկանց փրկության համար: Նրա խոսքով՝ հայոց եկեղեցու տաղավարներից առաջին մեծ տոնն է, որը միշտ նշվում է հունվարի 6-ին` առանց փոփոխության: Իսկ Սուրբ ծննդյան պատրաստությունը տեսնում ենք հունվարի 5-ի երեկոյան. նախ` պատարագ է մատուցվում, իսկ երեկոյան Քրիստոսի ծննդյան և հայտնության ավետիսն է:
«Հունվարի 5-ին ժողովուրդը գալիս է եկեղեցի, նրանք, ովքեր պաս են պահում, հաղորդություն են ստանում, որովհետև սա պասի շրջան է: Ճրագներ են տանում, այդ ավետիսը կանթեղներով տանում իրենց տները և նստում հոգևոր ընթրիքի»,- ասաց քահանան:
Մեր եկեղեցին Քրիստոսի ծնունդն ու մկրտությունը միասին նշում է հաջորդ օրը` հունվարի 6-ին: Իսկ դրանից հետո մեռելոց է. «Ինչպես բոլոր մեծ տաղավարներին, այդ օրն էլ մենք այցելում ենք մեր ննջեցյալներին: Եվ այդպես էլ ապրում ենք 2000 տարի»,- ասաց քահանան:
Հարցին՝ որքանո՞վ է մեր հասարակությունը կարողանում ճիշտ կազմակերպել տոները, այս օրերին պաս պահում, քահանան նկատեց, որ թեև տարվա վերջին օրերից՝ 30-31-ից, սկսվում է պահքի շրջանը՝ շաբաթապահքը, բայց փոխարենը մենք ճոխ պատրաստություն չենք տեսնում Նոր տարին տոնելու համար:
Նա նշեց, որ ժողովուրդը հիմնականում պաս չի պահում, բացառություններ, իհարկե, կան, բայց շատ քիչ: Սակայն քահանան մի շատ լավ միտում է նկատում՝ մարդիկ խոսում են այդ մասին, մտածում են, հարցեր են տալիս, այսինքն՝ շարժ կա, շատ աննկատ, բայց կա:
Նա ցավով նկատեց, որ մեծ մասը պաս չի պահում, բայց կարծում է՝ կգա ժամանակը, և ժողովուրդն այդպես կվարվի. այս մի քանի օրվա համար ի՜նչ ծախսեր են արվում, իսկ պատկերացրեք, որ այդ մի քանի օրը անցկացնեք հանգիստ, խաղաղ՝ առանց որևէ այցելությունների, ոչ խմիչք, ոչ ծանր կերակուր, հունվարի 5-ի երեկոյան փլավն ուտեին, Սուրբ ծննդյան ընթրիք անեին, մյուս օրը գնային եկեղեցի, այսինքն՝ լիներ այնպես, ինչպես Եվրոպայում են տոնում Սուրբ ծնունդը: «Մենք ռուսներից, թե ումից ենք սովորել, որ տասն օր պետք է նշենք Ամանորը»,- հավելեց Տեր Ավետիսը:
Իսկ թե ինչու է փլավ մատուցվում Սուրբ ծննդյան օրը, քահանան նշեց, որ Զատկի ժամանակ՝ Քրիստոսի հարությանը, մենք ձու ենք ներկում, որը խորհրդանշում է այն, որ երկրագունդը Քրիստոսի արյամբ փրկվեց: Այս պարագայում չկա նման հասկացողություն, միայն ճրագալույցի ընթրիքի երեկոյան սեղանին դրվում է եկեղեցուց բերված կանթեղը, որը խորհրդանշում է Քրիստոսին:
Այս դեպքում պասից դուրս գալու ամենաճիշտ ձևը թեթև կերակուրներն են:
