Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանում Սուրեն Բաղդասարյանի նախագահությամբ ավարտվել է Նվեր Կիրակոսյանի գործի դատական քննությունը:
Ե՛վ ամբաստանյալ Նվեր Կիրակոսյանը, և՛ տուժող Պետրոս Ռամազյանը անչափահասներ են:
Հանցագործության՝ դանակով տուժողի առողջությանը ծանր վնաս հասցնելու պահին Նվեր Կիրակոսյանը 14 տարեկան էր:
Նա ծնվել է 2000 թվականի հունվարի 1-ին ու դեպքի պահին սովորել է Վանաձորի հիմնական դպրոցներից մեկի 9-րդ դասարանում:
Դեպքից հետո՝ 2014 թվականի հունվարի 29-ից մինչև փետրվարի 1-ը անչափահաս Նվերը ձերբակալված է եղել, ապա որպես խափանման միջոց ընտրվել է ծնողի հսկողությանը հանձնելը: Նվերը, ինչպես դատական ակտում է գրված, բնակվում է «մայր ծնողի հետ»:
Ընդհանուր իրավասության դատարանում տասնչորսամյա ամբաստանյալն ընդունել է, որ դանակով հարվածել է տասնվեցամյա Պետրոսին, բայց առաջադրված մեղադրանքում՝ դիտավորությամբ տուժողի առողջությանը ծանր վնաս հասցնելու համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով, իրեն մեղավոր չի ճանաչել:
Հայտնել է, թե ինքը գործել է ինքնապաշտպանության սահմաններում:
Ըստ Նվերի՝ 2014 թվականի հունվարի 29-ին, ժամը 19-ն անց 20 րոպեի սահմաններում իր ընկերներ Էդիկի ու Հայկազի հետ Վանաձորի Սանկտ-Պետերբուրգի փողոցով գնացել է դեպի «Թթու ջուր»:
Ճանապարհին հանդիպել են եղբայրներ Պետրոս և Խաժակ Ռամազյաններին ու նրանց ընկերոջը:
Միմյանց սկսել են ձեռքով բարևել:
Սակայն Խաժակը իր բարևին չի արձագանքել, ձեռքը չի պարզել, ու իր ձեռքը մնացել է օդի մեջ:
Տեսնելով, որ նա իր բարևը չի առնում, ինքն ասել է. «Բարև, արա՛»:
Իրեն պատասխանել է Խաժակի եղբայր Պետրոսը. «Էդ ո՞ւմ ես «արա» ասում»:
Իրենք վիճել են: Պետրոսը, իր համար անսպասելի, աջ ձեռքի բռունցքով հարվածել է իր դեմքին: Իր աչքի հատվածում վնասվածք է առաջացել:
Հարվածն այնքան ուժեղ է եղել, որ ինքը հազիվ է իրեն պահել, որ վայր չընկնի: Ընկերը մոտեցել է, որ տեսնի՝ իր աչքին ինչ վնաս է եղել:
Այդ ընթացքում Պետրոսն ու Խաժակը մոտեցել ու սկսել են իրեն ծեծել: Իր բաճկոնի գլխանոցը քաշել են գլխին, այդ վիճակում իրեն հարվածներ են հասցրել, որից հետո ինքը ոչինչ չի հիշում:
Նախաքննական ցուցմունքում Նվերն ընդունել է, որ երբ իր կանչով Պետրոսը վազելով մոտեցել է իրեն, ինքն ընդառաջ է գնացել, գրպանից հանել իր մոտ եղած դանակը, աջ ձեռքը տարել է Պետրոսի մեջքի կողմն ու իրեն պաշտպանելու համար հարվածել է նրա մեջքին, քանի որ կարծել է, թե իրեն մոտենալով՝ Պետրոսը պիտի նորից ուժգին հարվածներ հասցնի:
Տուժող Պետրոսը հայտնել է, թե իր եղբայրը չի նկատել Նվերի պարզած ձեռքը, դրա համար իր ձեռքը չի մեկնել՝ բարևելու: Նվերը դիմել է նրան. «Բա ինձ բարև չկա՞, արա՛»: Խաժակն ասել է, թե մյուսներին բարևի վերջացնի, Նվերին էլ կբարևի:
Ինքը միջամտել է ու ասել, որ Նվերն իր եղբորը «արա» չասի, կարգին խոսի: Այդ պատճառով են վիճել, քաշքշել իրար: Նվերը հայհոյել է, ինքը բռունցքով խփել է նրա աչքին:
Նվերն աչքը բռնել է ու պպզել: Հետո կանչել է իրեն ու ասել. «Պատասխան ես տալու խփածիդ համար»:
Նվերը հայհոյել է, ինքը զայրացել ու փորձել է մոտենալ նրան: Եղբայրն ու ընկերը չեն թողել: Նվերին էլ նրա հետ գտնվողներն են հետ պահել:
Բայց նրա հայհոյանքներից ինքն այնքան է զայրացել, որ մոտեցել է, նա էլ է մոտեցել: Ինքը նկատել է, որ նա աջ ձեռքը պահում է մեջքի կողմում:
Հետո նրա ձեռքին նկատել է դանակը ու հարցրել է՝ ուզում ես դանակով խփե՞ս: Նա էլ ասել է՝ հա, դանակով եմ խփելու:
Ինքը փորձել է տարբեր հնարքներով նրան խանգարել, բայց նա դանակով խփել է իր մեջքին ու ընկերոջ հետ փախել է:
Դանակը մեջքի մեջ խրված էլ իրեն տեղափոխել են հիվանդանոց: Բժիշկներն են իր մարմնից հանել դանակը: Այն առգրավվել է որպես հանցագործության գործիք:
Տուժողի օրինական ներկայացուցիչը՝ Պետրոսի տատիկն ասել է, թե Նվերից պահանջ ու բողոք չունեն, կարծում է՝ «երեխաներ են, երեխայություն են արել»:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով մեղավոր է ճանաչել անչափահաս Նվեր Կիրակոսյանին, վերջին հաշվով դատապարտել է 2 տարի 11 ամիս 27 օր ազատազրկման, ապա նրա նկատմամբ կիրառել է պայմանական դատապարտություն և սահմանել 2 տարի փորձաշրջան:











































