Եվ այսպես, կառավարությունը հաստատեց ու հրապարակեց իր գործունեության ծրագիրը, որն ուղարկվելու է ԱԺ: Որոշ անգրագետ ձևակերպումներից ու վերնագրերի (գլուխների) տեղերի աննշան փոփոխություններից զատ՝ այն բովանդակային իմաստով ևս փոքր-ինչ տարբերվում է նախորդ կառավարության ծրագրից՝ բացասական իմաստով:
Առանձնացնենք մի քանի հիմնական նմանություններ և տարբերություններ մի կողմից այս, մյուս կողմից՝ ընդամենը մեկ տարի առաջ՝ 2013-ին հաստատված (Տիգրան Սարգսյանի վարչապետությամբ) ծրագրերի միջև:
1. Նախորդ տարի ԱԺ ներկայացված ծրագրում գրված էր` «զարգացած երկրների համեմատ տնտեսական աճի առաջանցիկ տեմպերի ապահովում` համախառն ներքին արդյունքի 5-7 տոկոս աճի ապահովման միջոցով»: Այս ծրագրում գրված է` «զարգացած երկրների համեմատ տնտեսական աճի առաջանցիկ տեմպերի ապահովում` համախառն ներքին արդյունքի միջնաժամկետ` 5 տոկոս աճի միջոցով»: Ի դեպ, 2014-2016թթ. միջնաժամկետ ծախսերի ծրագրում Տիգրան Սարգսյանի կառավարությունը հաստատել էր տարեկան 6.3-6.4% տնտեսական աճ: Այսինքն՝ նախկինի 5-7%-ի (ավելի կոնկրետ՝ 6.3%-ի) փոխարեն նոր կառավարությունը ավելի համեստ է գտնվել` նախատեսելով ընդամենը 5% աճ:
Մեջբերենք նաև անցած տարվա մարտին լրագրողների հետ հանդիպմանը Սերժ Սարգսյանի արած հայտարարությունը տնտեսական աճի վերաբերյալ. «Հայաստանի Հանրապետության այն կառավարությունը, որ տարվա արդյունքներով, դա վերաբերում է 2013-2017 թվականներին, չապահովի 7 տոկոս տնտեսական աճ` այդ կառավարությունը պետք է հրաժարական տա»:
2. Նախորդ տարվա ծրագրում գրված էր` «նվազագույն աշխատավարձի մակարդակի առնվազն կրկնապատկում», այս ծրագրում՝ «նվազագույն աշխատավարձի աստիճանական բարձրացում՝ մինչև 65.000 դրամի»: Այստեղ ևս կառավարությունը համեստ է գտնվել, քանի որ 2013-ին նվազագույն աշխատավարձը 45 հազար էր, որի կրկնապատիկը ավելի մեծ թիվ է:
3. Այս ծրագրում գրված է` «աղքատության կրճատման ապահովում` 10 տոկոսային կետով», նախորդում գրված էր` «աղքատության կրճատման ապահովում՝ 8-10 տոկոսային կետով»: Եթե հաշվի առնենք նաև այն, որ նախորդ ծրագրի 8-10% կրճատումը ապահովվելու էր 4 տարում, իսկ այս դեպքում՝ 10% է նախատեսված 3 տարում, պարզ է դառնում, որ այս մի կետում նոր կառավարությունն ավելի հավակնոտ է՝ նախկինի համեմատ:
4. Բացի վերը նշված երեք ցուցանիշներից, նոր կառավարության ծրագրում այլևս ոչ մի ցուցանիշ չի թիրախավորվել: Մինչդեռ նախկին կառավարության ծրագրում թիրախավորված էին մի քանի այլ կարևորագույն ցուցանիշներ: Մասնավորապես՝
– նվազագույն աշխատավարձ/աղքատության ցուցանիշի առնվազն 140 տոկոս մակարդակի ապահովում,
– ծնելիության գումարային գործակցի աճ՝ մինչև 1.8-ի,
– 5-6 տարեկան երեխաների համար նախադպրոցական կրթության առնվազն 90 տոկոսով հասանելիության ապահովում,
– միջին աշխատանքային (ապահովագրական) կենսաթոշակի մակարդակի բարձրացում՝ հասցնելով աղքատության գծի համեմատ 125-135 տոկոսի,
– 100 հազարից ավելի նոր աշխատատեղերի ստեղծում, ընդ որում` ոչ գյուղատնտեսական զբաղվածների թվի ավելացում 30-50 հազարով,
– պետական եկամուտների հավաքագրման մակարդակի աճի ապահովում՝ տարեկան համախառն ներքին արդյունքի 0.3-0.4 տոկոսային կետի չափով:
Կան մի քանի այլ տարբերություններ, որոնց կանդրադառնանք առաջիկայում: Իսկ այստեղ արձանագրենք, որ նախորդ կառավարությունը գործնական իմաստով երբեք էլ չի հասել իր նախանշած ցուցանիշներին: Եվ դժվար թե այս նոր կառավարությունը դրական իմաստով տարբերվի նախորդից:
