Մոսկվայում Սերժ Սարգսյանի մատուցած անակնկալից հետո, անակնկալ հայտարարությամբ է հանդես եկել Եվրոպական հանձնաժողովը: Հանձնաժողովը հայտարարել է, որ սպասում է Հայաստանի բացատրություններին, հասկանալու համար, թե ինչ է հասկանում Հայաստանը Մաքսային միության և Եվրամիության հետ Ասոցացման համաձայնագրի ու Խորը և համապարփակ առևտրի ռեժիմի համատեղելիության մասին խոսելով, միևնույն ժամանակ հանձնաժողովը հայտարարել է, որ Եվրամիությունը Հայաստանին ի դեմս Ասոցացման համաձայնագրի և ԽՀԱԱՊ առաջարկում է ոչ թե զրոյական խաղ, այլ ԱՊՀ տարածքի տնտեսական ինտեգրացիայի հետ համատեղելի գործընթաց:
Պետք է նկատել, որ Եվրահանձնաժողովի այս դիրքորոշումն էլ բավական շրջադարձային է, համենայնդեպս առաջին հայացքից, ինչպես Հայաստանի որոշումը Մաքսային միությանն անդամակցելու վերաբերյալ: Փաստորեն, Եվրոպան չի հանձնվում և ըստ էության հայտարարում է Հայաստանի հետ գործակցության համար «պայքարը» շարունակելու մասին: Այսինքն` ի հեճուկս ոմանց, Եվրոպան չի փորձում խաչ քաշել Հայաստանի վրա, ինչն, իհարկե, կարող էր ուրախացնել շատ-շատերին: Այսինքն, ի տարբերություն Հայաստանի իշխանությունների, Եվրոպան Հայաստանը չի պատրաստվում հանձնել:
Սա, անշուշտ, նշանակում է, որ Ասոցացման գործընթացը ամենևին փակված չէ: Դրանում, իհարկե, հայտնվում են նոր շերտեր ու երանգներ, նաև բնականաբար նոր մարտահրավերներ, սակայն այդ ամենը երևի թե էլ ավելի է արժևորում գործընթացը և հանրային էլ ավելի մեծ ուշադրություն գրավում: Համենայնդեպս, այն ամենը, ինչ տեղի է ունենում այս օրերին, կարծես թե ինչ-որ առումով խթան հանդիսացավ Հայաստանի համար կարևոր գործընթացների վրա առավել մեծ հանրային ուշադրություն գրավելու համար:
Մի բան, որն ակնհայտորեն պակասում էր անցած ամիսներին, և Հայաստանի համար գերկարևոր ու ճակատագրական գործընթացները անցնում էին առանց հասարակական մեծ ուշադրության, այն ուշադրության, որը շատ կարևոր է այդ գործընթացներում Հայաստանի շահերը բաց չթողնելու և դրանց սպասարկումը միայն իշխանություններին չվստահելու համար` լավ իմանալով, թե ինչքան անվստահելի են Հայաստանի իշխանությունները բոլոր առումներով, ինչպես որ անվստահելի է ցանկացած հակասահմանադրական իշխանություն որևէ մի երկրում:
Եվ այս տեսանկյունից, պետք է ասել, որ այն ցնցումներն ու շոկը, որ առաջացրին վերջին իրադարձությունները, այնուամենայնիվ իրենց «դեֆեկտի» մեջ ունեցան կամ կարող են ունենալ որոշակի դրական էֆեկտ` դրանից բխող արդյունքներով:
