Հայտնի թուրք գրող Էլիֆ Շաֆաքը զրուցել է թուրքական «Միլլիյեթ» պարբերականի հետ, որի ժամանակ անդրադարձ է կատարել իր հեղինակած «Ստամբուլի բիճը» վեպին, որը պատմում է հայ և թուրք աղջիկների, նրանց ընտանիքների պատմությունը:
«Ստամբուլի բիճը» գրքի հրատարակումից հետո Թուրքիայում մեծ աղմուկ բարձրացավ, իսկ թուրքական արդարադատությունը Շաֆաքին մեղադրանք առաջադրեց Թուրքիայի քրեական օրենսգրքի 301-րդ հոդվածով, որը քրեական պատիժ է սահմանում «թուրքականությունը վիրավորելու համար»:
Օրերս էլ հայտնի վեպը բեմադրվել է Իտալիայում. սա վեպի բեմականացման առաջին դեպքն է: Այս ամենի շուրջ էլ Շաֆաքը զրուցել է թուրքական թերթի հետ:
-Ձեր վեպը բեմադրում են Իտալիայում: Հասցրե՞լ եք դիտել:
-Ոչ, դեռ չեմ դիտել, բայց առաջիկայում անպայման դիտելու եմ: Վեպը բեմականացմամբ զբաղվել է արվեստի ու գրականության մեջ հոգի դնող շատ լավ մի խումբ: Ներկայացումը դիտածների արձագանքը հիանալի է:
– Երբ «Ստամբուլի բիճը» լույս տեսավ, մեծ աղմուկ բարձրացավ: Պատճառ դարձավ, որպեսզի Ձեզ դատեն 301-րդ հոդվածով: Արդեն երկար ժամանակ է անցել, ի՞նչ եք զգում այդ օրերը հիշելով:
– Ինձ համար շատ բարդ օրեր էին: Այդ ժամանակ հղի էի, իսկ հղի վիճակում դատական գործընթացներին մասնակցելը շատ բարդ էր: Շատ ցավալի էր տեսնել մարդկանց, ովքեր իմ գրածը չէին կարդացել, չէին հասկացել, սակայն բռունցք էին թափ տալիս: Սա Թուրքիայի իրականությունն է: Գրող, նկարող, ձեռքը գրիչ վերցնող յուրաքանչյուր մարդ այս երկրում տանջվում է: Մյուս կողմից, մեզ մոտ ընթերցողների հիանալի մի զանգված կա: Նրանցից եկող էներգիան և լիցքերը շատ դրական են:
– «Ստամբուլի բիճը» 1915-ի հարյուրերորդ տարում (Հայոց ցեղասպանության 100-ամյակը – խմբ.) նորից վեր հանելը, հետաքրքրություն առաջացնելը կարևո՞ր եք համարում:
– Ես ոչ թե պատմական անցքերի, այլ պատմությունների վրա եմ կենտրոնանում: Թատրոնում բեմադրվելու («Ստամբուլի բիճը» վեպը-խմբ.) առաջարկը երկու տարի առաջ եմ ստացել, սա նոր զարգացում չէ: Կարևորն անցյալի վերքերը բուժելը, ցավերը հասկանալը, խաղաղությանն ու բարեկամությանը հավատացող մարդկանց ձայնն ավելի լսելի դարձնելն է:
