1878 թ.այս օրը կնքվեց Բեռլինի դաշնագիրը:
Բեռլինի միջազգային համաժողովն իր աշխատանքն սկսեց 1878թ. հունիսի 1-ին (հունիսի 13) ու շարունակվեց մինչև հուլիսի 1-ը (հուլիս 13): Մեծ Բրիտանիայի և Ավստրո-Հունգարիայի ջանքերի արդյունքում համաժողովը հրավիրվել էր Սան-Ստեֆանոյի պայմանագրի վերանայման նպատակով:
Մասնակից պետություններն էին Ռուսաստանը, Օսմանյան կայսրությունը, Անգլիան, Ավստրո-Հունգարիան, Ֆրանսիան, Իտալիան և Գերմանիան: Այն ավարտվեց փաստաթղթի ընդունմամբ, որը պատմության մեջ մտել է Բառլինի դաշնադրություն (տրակտատ) անունով: Համաժողովի արդյունքներից մեկն այն էր, որ Արևմտյան Հայաստանի հարցը միջազգային դիվանագիտության մեջ մտավ որպես «Հայկական հարց»:
Բեռլինի դաշնադրությունում Սան-Ստեֆանոյի պայմանագրի 16-րդ հոդվածի փոխարեն մտցվեց նոր հոդված` 61-րդը: Ըստ այդմ` «Հայաստան» բառը փոխարինվում էր «Հայկական մարզեր» և «Հայաբնակ վայրեր» բառակապակցություններով, այսինքն` օսմանյան կողմն ազատվում էր այդ երկրամասը հայերի հայրենիք ընդունելու Սան-Ստեֆանոյի պայմանագրի ձևակերպումից:
Ռուսաստանին էր անցնում Կարսի մարզը, իսկ Ալաշկերտն ու Բայազետը հանձնվում էին Թուրքիային: Պայմանագրով Ռուսաստանին էին անցնում Կարսը և Արդահանը` մերձակա տարածքներով: Ի տարբերություն Սան-Ստեֆանոյի պայմանագրի` դաշնագրում չկային երաշխիքներ Արևմտյան Հայաստանում հայերի ապրելու պայմանները բարելավելու վերաբերյալ:
