«Երևանի սիրելի հուշարձանները» խորագիրը կրող շարքում այս անգամ իր սիրելի հուշարձանն է ներկայացնում ՀՀ Սփյուռքի նախարար Հրանուշ Հակոբյանը. «Երևանում իմ ամենասիրելի հուշարձանը Ծիծեռնակաբերդի հուշահամալիրն է` նվիրված 20-րդ դարի սկզբին թուրքական կառավարության կողմից իրագործած Ցեղասպանության 1,5 միլիոն անմեղ զոհերի լույս հիշատակին, ինչպես նաև վերջին տարիներին Սումգայիթ, Կիրովաբադ, Բաքու քաղաքներում ադրբեջանական կառավարության կազմակերպած կոտորածներին զոհ գնացած հայերի հիշատակին: Հուշակոթողն իր շուրջն է համախմբում համայն հայությանը` խնկարկելու, խորհելու, ձեռք-ձեռքի գործելու հանուն շահած, հինքնահաստատված, ուժեղ ու միասնական ապագայի: Այստեղ կարծես մեծ սահմանագիծն է` երկփեղկված մեր պատմության, մշակույթի, ոգու: Այստեղ յուրաքանչյուր հայ լցվում է հայոց պահանջատիրությանը տեր կանգնելու վճռականությամբ, յուրաքանչյուր օտարերկրացի գիտակցում է, որ այդ հրեշավոր ոճիրները գործել են մարդկության դեմ և Հայոց ցեղասպանության ճանաչումն ու դատապարտումը համայն մարդկության համար ժամանակի հրամայական է:
Նախարարի խորին համոզմամբ, Արարատին դեմ-դիմաց հառնող հուշահամալիրը Երևանի ճարտարապետության գլուխգործոցներից է և՛ իր տեղանքի հետ կազմած ներդաշնակությամբ, և՛ երեք բաղադրիչների` հուշապատի, հավերժության խոնարհված տաճարի և դեպի երկինք հառնող «Վերածնվող Հայաստան» հուշասյան խորունկ փիլիսոփայությամբ.«Յուրաքանչյուր այցելու յուրովի է ընկալում ու մեկնաբանում այս կոթողի խորհուրդը: Ինձ համար այն պատմության քարեղեն գիրք է, հավերժորեն վառվող հայոց օջախ և մոխիրների միջից ծլարձակած ցորենի հասկ է:
