Լեհաստանի ոստիկանությունը և հատուկ ծառայություններն անցյալ տարի մոտ 2 մլն անգամ տեղեկություն են հավաքել այն մասին, թե ում են զանգահարել երկրի քաղաքացները, ինչ sms-հաղորդագրություններ են ուղարկել և երբ են մուտք գործել համացանց:
Ինչպես հաղորդում է ITAR-TASS-ը՝ վկայակոչելով տեղի մամուլը, այդպիսի հարցումների կոնկրետ թիվն է 1 մլն 856 հազար, ինչը համարվում է Եվրոպայի բացարձակ ռեկորդ: Համեմատության համար նշենք, որ, օրինակ, Գերմանիայում նման հարցումների թիվը 35 անգամ ավելի քիչ է: Բացի այդ, Գերմանիայում քաղաքացիների հեռահաղորդակցման կյանքին միջամտելու յուրաքանչյուր դեպք կատարվում է դատարանի որոշմամբ: Չեխիայում նման գործողություններ հնարավոր են միայն, եթե խնդիրը վերաբերում է ահաբեկչությանը: Մինչդեռ Լեհաստանում ոչ մի համաձայնություն չի պահանջվում: Արդյունքում այս երկիրը երրորդ տարին անընդմեջ իր քաղաքացիներին հետևելու ցուցանիշով առաջին տեղում է հայտնվում՝ ամեն տարի «բարելավելով» արդյունքը:
Ոստիկանության և հատուկ ծառայությունների գործողությունների ազատությունը անհանգստացնում է Լեհաստանում մարդու իրավունքների ներկայացուցիչ Իրեն Լիպովիչին, որն առաջարկում է վերահսկողություն մտցնել այդ բնագավառում, քաղաքացիների մասին տեղեկությունները ստուգել միայն այն դեպքում, եթե նրանք կասկածվում են որևէ հանցագործության մեջ:
2011 թ. հունիսին մի շարք խոշոր պարբերականների կողմից հրապարակված հոդվածներից, սկանդալներից և քննարկումներից հետո լեհական հեռահաղորդակցման իրավունքը, որը թույլատրում է հետևել մարդու յուրաքանչյուր քայլին, հայտնվեց Սահմանադրական դատարանի ուշադրության ներքո: Սահամանադրական դատարան ներկայացված հայցում կասկածի տակ է դրվում այդ օրենքի համապատասխանությունը երկրի սահմանադրությանը, քանի որ դրանով խախտվում է մարդու անձնական կյանքի իրավունքը: Դատարանն առայժմ վճիռ չի կայացրել:
