Ըստ երևույթին, Ռուսաստանը որոշել է Հայաստանի վրա ավելացնել ճնշումն օտարալեզու դպրոցների ուղղությամբ` Հայաստանին պարտադրելով ռուսերենը: Նախօրեին տեղի է ունեցել մի միջոցառում, որին մասնակցել են ԱԽՔ Արթուր Բաղդասարյանը, Հայաստանում Ռուսաստանի դեսպանատան խորհրդական Սերգեյ Ավերչենկոն և Հայաստանում Ռուսաստանի, այսպես ասած, ոչ պաշտոնական դեսպան Արա Աբրահամյանը:
Եվ ահա, այդ միջոցառման ընթացքում Ավերչենկոն և Աբրահամյանն իսկական ռուսական գրոհ են սկսել Հայաստանի ինքնիշխանության դեմ: Մեկը հայտարարել է, որ հայերի համար ռուսաց լեզուն անհրաժեշտ լեզու է, իսկ Պուտինն էլ` Ռուսաստանում Հայաստանի համար անհրաժեշտ նախագահ, իսկ մյուսն էլ Ռուսաստանի հայերի անունից հայտարարել է, որ նրանք 99 տոկոսով պատրաստ են Պուտինի օգտին քվեարկելուն: Ըստ երևույթին, Ֆրանսիայի նախագահ Սարկոզիի այցից և նաև «Արևելյան գործընկերության» վարշավյան գագաթնաժողովից հետո Ռուսաստանը որոշել է ավելացնել ճնշումը Հայաստանի վրա, բայց ոչ թե քաղաքական, այլ ավելի խորքային` հասարակական հոգեբանության առումով:
Հայաստանից, բնականաբար, ոչ մի հակադարձում չկա, իսկ ազգային անվտանգության խորհուրդ կոչվող մարմնի քարտուղարի պաշտոնը ձեռք բերած անձնավորությունը, բնականաբար, հնազանդորեն լսել է այդ ամենն ու փոխանակ Հայաստանի հասարակության հոգեբանական անվտանգությունն ապահովելու մասին մտածելու, ռուս պաշտոնական դիվանագետ Ավերչենկոյին և ոչ պաշտոնական դիվանագետ Արա Աբրահամյանին խոստացել է քայլեր ձեռնարկել, որ հայկական մամուլում այլ վերաբերմունք լինի ռուսերենի և Պուտինի նկատմամբ:
Հայաստանի իշխանության նվաստացուցիչ պահվածքը արդեն գերազանցում է բոլոր սահմանները, ինչը Ռուսաստանին արդեն թույլ է տալիս, այսպես ասած, «Ճ» կարգի պաշտոնական և ոչ պաշտոնական դիվանագետների միջոցով արդեն դասեր և ցուցումներ տալ Հայաստանին: Հայաստանի իշխանության պետական արժանապատվության հսկայական դեֆիցիտը Ռուսաստանի մոտ վերացնում է ցանկացած ամոթ և դիվանագիտական էթիկայի զգացում, որովհետև այդպիսի էթիկայի զգացում ունեցող դիվանագետը որևէ պետության հանդեպ թույլ չի տա այդպիսի ուսուցողական տոնով պարտադրել իր երկրի լեզուն և ցուցում տալ, թե այդ երկրի մամուլը ինչպես վերաբերվի իր երկրի նախագահին:
Եվ թերևս ազգային արժանապատվություն ունեցող որևէ մարդ չի հայտնվի այդ անկիրթ և ամբարտավան դիվանագիտական պահվածքի ոչ պաշտոնական սպասարկողի դերում, ինչում հայտնվել է ամենայն հայոց սփյուռքահայի հավակնություններ ներկայացնող Արա Աբրահամյանը: Այդ մարդիկ դարձել են Հայաստանի պետական և ազգային արժանապատվության ոտնահարման քայլող խորհրդանիշեր, ու վտանգավորն այն է, որ այդ ամենն անում են ազգային և պետական վերամբարձ հասկացությունների մասին պաթետիկ ճառերի ֆոնին` դրա տակ իրականում տրորելով պետական արժանապատվությունը և միջամտելով արդեն ոչ միայն Հայաստանի ներքին գործերին, այլ նաև հայաստանցիների ներաշխարհին, նրանց պարտադրելով լեզու, ու նաև սեր Պուտինի հանդեպ:
