Tuesday, 16 07 2024
Երևանում քարտեզագրվել է ավելի քան 50 հազար ծառ, ստեղծվել տեղեկատվական շտեմարան
10:40
Թրամփը հայտնել է փոխնախագահի իր թեկնածուի անունը
«Զանգեր»–ի մոտ մեքենան ընկել է ձորը
Աննա Դանիբեկյանի լիազորությունները դադարեցվել են
Ուղևորը տեղում մահացել է, մյուսները տեղափոխվել հիվանդանոց
Չինաստանը «կիսում է» Կենտրոնական Ասիան, ու՞մ նյարդերն են տեղի տալու
09:45
«Երկու կողմն էլ պետք է դժվար ընտրություն կատարի և գնա բարդ փոխզիջումների»․ Միլլեր
Հայաստանի ԶՈւ-ն ցույց է տվել՝ պատրաստ է նոր մակարդակի վրա գործակցել ամերիկյան բանակի հետ
Սպասվում են տեղումներ
Իշխանությունը հավես չունի զբաղվելու եվրաինտեգրմամբ. որոշել են հրաժարվել հանրաքվեից
08:45
Նավթի գները նվազել են – 15/07/24
Քննարկվել է ԼՂ-ից տեղահանված երեխաների կրթության հարցը
Մամիկոն Ասլանյանը կալանքն օգտագործել է օգուտով՝ 50 կգ նիհարել է. «Հրապարակ»
Հնդկաստանի խնդիրը Կովկասում, ընդդեմ «թյուրք-պակիստանյան» պատի
01:00
«Հանրապետական» ​​կուսակցությունը Թրամփին պաշտոնապես առաջադրել է որպես ԱՄՆ նախագահի թեկնածու
Քաղաքացին ոստիկանությանը հայտնել է, որ Թալինի փոխքաղաքապետը ծեծել է իրեն և վնшսել իր «Opel»-ը
Սևանում սապբորդինգով զբաղվող քաղաքացին չի կարողացել վերադառնալ ափ
ՃՏՊ Երևան-Գյումրի ավտոճանապարհին. կան տուժածներ
Հայաստանը տարածաշրջանում ոլորտի գլխավոր դերակատարներից մեկը դառնալու ներուժ ունի
Աղձքում իրականացվելու են պայթեցման աշխատանքներ
Հայաստանը չի կարող մնալ տարածաշրջանի «կույր աղիք»
Երևանում միաժամանակ ձերբակալվել է 8 անձ. նրանցից 2-ը հետախուզվում էին սպանության փորձի համար
«Չջղայնացնելու ռազմավարությամբ» մնալու ենք թակարդում
Էրդողանն ասել է «հարատև խաղաղության» գինը
Երևանի ու Բաքվի միջև համաձայնությունը հնարավոր է, բայց կողմերը պետք է ծանր փոխզիջումների գնան. ԱՄՆ պետքարտուղարություն
Ադրբեջանցի զինծառայող է մահացել
Երթևեկության կազմակերպման փոփոխություն՝ Երևանում
23:30
Հյուսիսային Կորեան Ռուսաստան խնձոր կարտահանի
ՆԳՆ փրկարար ծառայությունը հակահրդեհային հանրային իրազեկման աշխատանքներ է իրականացրել
Երևանի Ագաթանգեղոսի-Գրիգոր Լուսավորչի փողոցների խաչմերուկում Երթևեկության կազմակերպման փոփոխություն տեղի կունենա

Իսկ եթե Ռուսաստանն է Հարավային Կովկասում «միջազգային իմպերիալիզմի դեմ երկրորդ ճակատ ստեղծու՞մ»

Քաղաքական, վերլուծաբանական եւ քաղաքագիտական որոշակի «կենտրոններ» կասկածի տակ են դնում Ալմաթիի Հռչակագրի հիմքով հայ-ադրբեջանական սահմանազատման նպատակահարմարությունը: Հիմնական փաստարկը կամ հիմնավորումը, որքան հասկացվում է, այն է, որ միութենական հանրապետությունները պետական սահման չեն ունեցել, գոյություն են ունեցել«վարչական բաժանարար գծեր»: Ըստ այդմ՝ Տավուշում «ոչ թե սահմանազատում է իրականացվում, այլ ձեւավորվում է նոր, Հայաստանի համար աննպաստ շփման գիծ»:

Հանրությունը, քաղաքական ուժերը, մանավանդ խորհրդարանական ընդդիմությունն, ինչ խոսք, կառավարությունից իրավունք ունի պահանջելու, թե ի՞նչ փաստաթղթի հիման վրա է «սահման գծվում»: Ամենասկզբունքայինը, թերեւս, հենց դա է, բայց խորհրդային միութենական հանրապետությունները սահմաններ ունեցել են, եւ դա ամրագրված էր ԽՍՀՄ սահմանադրության առանձին հոդվածով. «Միութենական հանրապետության սահմանները չեն կարող փոփոխության ենթարկվել առանց նրա համաձայնության»: Ի դեպ, հենց այդ հիմքով է Ադրբեջանը մերժել ԼՂԻՄ-ի մարզային խորհրդի միջնորդությունը:

Ներքաղաքական մրցակցությունը, իշխանության համար պայքարը, Փաշինյանին հեռացնելու կոչերը ժողովրդավարական երկրին եւ հանրային բազմակարծությանը բնորոշ դրսեւորում են, բայց դրանք չեն կարող ուղղված լինել հայ-ադրբեջանական սահմանազատման թեեւ շատ փխրուն, բայց միակ իրավական հիմքի՝ Ալմաթիի Հռչակագրի ապալեգիտիմացմանը, որովհետեւ այլընտրանքը մեկն է՝ շփման դե-ֆակտո գիծը ճանաչել որպես միջպետական սահման: Սա՝ լավագույն դեպքում, իսկ իրականում ոչ մի երաշխիք չկա, որ բուն գործընթացն սկսելու դեպքում Բաքուն «լոկալ էսկալացիաների» միջոցով չի հասնի գետնի վրա իր համար «ավելի կոմֆորտ սահմանի ձեւավորմանը»:

Իրավիճակը հարկ է գնահատել խորքով, իսկ դա, կարծես, այն է, որ Մոսկվայում Ալիեւին հաջողվել է Ադրբեջանի ԶՈՒ համար ստանալ «հակաիմպերիալիստական կոալիցիայի պարտնյորի» ոչ ֆորմալ կարգավիճակ: Տեսականորեն կարելի է ասել, որ Վլադիմիր Պուտինը դա Ալիեւին պարտադրել է, բայց ի՞նչ է փոխվում այս ենթադրությունից կամ եզրահանգումից, կամ անգամ «փաստի» արձանագրումից: Ոչինչ չի փոխվում, մնում է «մերկ իրողությունը».. Արեմուտքը ողջունում է հայ-ադրբեջանական սահմանազատումն Ալմաթիի Հռչակագրի հիմքով իրականացնելու շուրջ «ձեռք բերված» պայմանավորվածությունը, Ռուսաստանը՝ պնդում, որ այն պետք է տեղի ունենա «եռակողմ համաձայնությունների» շրջանակներում:

Իսկ Հայաստանի եւ Ադրբեջանի միջեւ սահմանազատման ոչ մի սկզբունք այդ «համաձայնություններու» ֆիքսված չէ, նույնիսկ այդ մասին խոսք չկա: Եղե՞լ են բանավոր «պայմանավորվածություններ»՝ հայտնի չէ, այդ մասին ոչ Երեւանն է ակնարկել, ոչ Բաքուն: Բայց մի չափազանց կարեւոր հարցում Մոսկվան եւ Բաքուն նույնն են ասում. Հայաստանի հարավում պետք է «միջանցք բացվի՝ ռուսական հսկողության ներքո»: Եթե Ալմաթիի Հռչակագիրը սահմանազատման հիմք չի ֆիքսվում, ապա ի՞նչ սկզբունքով է «միջանցք բացվում»: Ալիեւի կեսբերան-բանավոր հավաստիացման, որ դա «չի շոշափում Հայաստանի ինքնիշխանությունը, չպետք է վախենալ «միջանցք, միջազգային տերմինի՞ց»:

Ինչ խոսք, օպտիմալ կլիներ, եթե Հայաստանը եւ Ադրբեջանը նախ ստորագրեին միմյանց տարածքային ամբողջականությունը, ինքնիշխանությունը ճանաչելու, վիճելի հարցերը բացառապես խղաղ-բանակցային ճանապարհով կարգավորելու, շփման գծից զորքերը հայելային հեռացնելու մասին «շրջանակային համաձայնագիր» եւ նոր անցնեին սահմանազատման, բայց ունենք ռեալ իրավիճակ, որ նվազ վտանագավոր չէ, քան երկու տարի առաջ էր: Ավելին, Իլհամ Ալիեւը Մոսկվայից վերադարձել է բացասական շատ ավելի սուր լիցքերով: ԵՄ դիտորդական առաքելության հասցեին նրա բացահայտ սպառնալիքը հուշում է չափազանց վտանգավոր սցենարի հավանականություն. Իսկ եթե Ռուսաստանին է ձեռնտու Հարավային Կովկասում «միջազգային իմպերիալիզմի դեմ երկրորդ ճակատի բացու՞մը»:

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում