Ադրբեջանի նախագահի արտաքին քաղաքական հարցերով օգնական Հաջիեւը X (նախկին Թվիթեր) սոցիալական ցանցում շնորհակալություն է հայտնել ԵԽԽՎ-ում թուրքական պատվիրակության ղեկավար Չավուշօղլուին: «Հարգելի պարոն Մեւլութ, երախտապարտ եմ ձեզ ԵԽԽՎ-ում Ադրբեջանի նկատմամբ անարդարության վերաբերյալ ձեր կայուն եւ միանշանակ դիրքորոշման համար: Դուք միշտ Ադրբեջանի հետ եք եղել: Ադրբեջանում շուտափույթ հանդիպում եմ մաղթում»-գրել է Հաջիեւը:
Եթե այս տեքստը հրապարակվեր ԵԽԽՎ-ում ադրբեջանական պատվիրակության ղեկավար Սեիդովի կամ Միլլի մեջլիսի նախագահի անունից, ապա կդիտվեր որպես թուրք-ադրբեջանական համերաշխության հերթական դրսեւորում: Այս դեպքում փաստացի գործ ունենք Իլհամ Ալիեւի հասցեական գնահատականի հետ: Հաջիեւը չի ասում «Թուրքիան միշտ Ադրբեջանի կողքին է եղել»: Նա հատուկ ընդգծում է Չավուշօղլուի նվիրվածությունը: Իսկ Չավուշօղլուն ավելի քան տասը տարի գլխավորել է Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարարությունը:
Նա պաշտոնից ազատվել է անցյալ տարի: Նրան փոխարինեց Ազգային հետախուզական ծառայության տնօրեն Ֆիդանը: Այդ նշանակումը միջազգային փորձագետները գնահատեցին որպես Արեւմուտքի հետ հարաբերությունների եթե ոչ արմատական բարելավման, ապա առկա ճեղքվածքը հաղթահարելու ազդակ՝ նկատի ունենալով, որ Ֆիդանը սերտ կապեր ունի արեւմտյան հատուկ ծառայությունների հետ: Թուրքիայի վերջին շրջանի կեցվածքը, կարծես, հաստատում է այդ կանխատեսումը:
Իհարկե, եվրոպական ուղղության դիվանագիտական աշխատանքի փորձառություն նաեւ Չավուշօղլուն ունի: Նա ԵԽԽՎ նախագահ է եղել եւ, բնականաբար, քաջատեղյակ է կառույցի «ներքին խոհանոցին»: Երեւում է, ԵԽԽՎ բանաձեւը, որքան էլ Ալիեւը փորձի տպավորություն ստեղծել, թե ինքն առաջինն է «դուռը շրկոցով փակել» եւ հեռացել, պաշտոնական Բաքվին բավական անհարմարություն է պատճառել: Չավուշօղլուին Բաքու շուտափույթ այցի հրավեր ուղարկելով Ալիեւն ի՞նչ խնդիր է ուզում լուծել:
Թուրքիան, կարծես, ընդունել է ՆԱՏՕ-ի պայմանները: Ի՞նչ հետաքրքրություն ունի Անկարան, որ ԱՄՆ-ը եւ ՆԱՏՕ-ն կարող են գոնե մասնակիորեն բավարարել: ՆԱՏՕ-ին Շվեդիայի անդամակցությունը Թուրքիայի խորհրդարանի, ապա եւ նախագահի կողմից վավերացնելուց հետո արեւմտյան մամուլում տեղեկություն է հայտնվել, որ ԱՄՆ-ը «պատրաստվում է հեռանալ Սիրիայից»: Ըստ էության, թուրք-ամերիկյան լարվածության ամենառանցքային պատճառը Սիրիայի, քրդական ինքնավարության շուրջ տարաձայնությունն է: Եթե ԱՄՆ-ը հեռանա Սիրիայից, ապա քրդական փաստացի ինքնավարությունը կզրկվի աջակցությունից:
Թուրքիայի համար չափազանց կարեւոր այս իրավիճակում ԵԽԽՎ եւ արեւմտյան երկրների հետ Ադրբեջանի լարվածությունը կարելի է համարել Էրդողանի «պահուստ»: Բայց, երեւում է, Ալիեւը որոշակի սահման հատել է եւ օժանդակողից վերածվում է խոչընդոտի: ԵԽԽՎ հետ ունեցած տարաձայնությունը նա կարող էր ոչ միայն չսրել, այլեւ իր հնարավորություններով հարթել: Փոխարենը սադրել է ավելի սուր դիմակայություն, որ կարող է հանգուցալուծվել կամ Ալիեւի քաղաքական կապիտուլյացիայով, կամ Եվրոպայի խորհրդից Ադրբեջանի հեռանալով:
Էրդողանը կմիջնորդի՞ Եվրոպայի խորհրդի եւ Ալիեւի միջեւ: Հաջիեւը Չավուշօղլուի միջոցով այդ խնդրա՞նքն է փոխանցելու: Գուցե Ալիեւը փորձում է Չավուշօղլուին առանձնահատուկ դերակատարությու՞ն վերապահել: ԵԽԽՎ բանաձեւի ընդունումից երկու օր է անցել: Այդ ընթացքում Թուրքիայի եւ Ադրբեջանի խորհրդարանների ղեկավարների, արտգործնախարարների միջեւ շփումների մասին տեղեկատվություն չկա: Միլլի մեջլիսի նախագահ Գաֆարովան նամակ է հղել Եվրոպայի խորհրդի անդամ բոլոր պետությունների խորհրդարանների նախագահներին:
