Թուրքիայի արտգործնախարար Մևլութ Չավուշօղլուն ապրիլի 23-ին թուրքական ծայրահեղական «Գորշ գայլեր» կազմակերպության ժեստն էր ցույց տվել Ուրուգվայի հայ համայնքի ցուցարարներին, որոնք երթ էին կազմակերպել Հայոց ցեղասպանության 107-րդ տարելիցի նախօրեին։
Անկասկած հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման փորձերի ֆոնին Չավուշօղլուի ժեստը լայն քննարկման առարկա դարձավ և շատերն արդարացիորեն նշեցին, որ Անկարան այնքան էլ անկեղծ չէ հարաբերությունների կարգավորման իմաստով։ Մասնագետները չեն բացառում նույնիսկ, որ Անկարային զայրացնում է Երևանի քաղաքականությունը՝ երրորդ երկրում բանակցություններ անցկացնելու իմաստով և Թուրքիան անում է ամեն ինչ, որպեսզի դրանք տեղափոխվեն Անկարա և Երևան։
Թուրքագետ Հակոբ Չաքրյանն «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում կարծիք հայտնեց, որ հավանաբար Ռուսաստանը չի թողնում, որ այդ հանդիպումները տեղի ունենան Հայաստանում ու Թուրքիայում․ «Ամեն հանդիպումից առաջ Լավրովի օգնական Ռուդենկոն կա՛մ հանդիպում է ունենում Ռուբեն Ռուբինյանի հետ կամ զանգահարում՝ ինչպես Վիեննայից առաջ։ Ինչու՞ ես զանգահարում։ Հայ-թուրքական հարաբերությունների նորմալացման գործընթացն անմիջականորեն առնչվում է Հայաստանին ու Թուրքիային, դու՞ ինչի ես խառնվել իրար։ Պետք է նման բաների վրա ուշադրություն դարձնել և ոչ Չավուշօղլուի, որի կողմից նման քայլ անելն առնվազն տխմարություն էր։ Հավանաբար մեր հայ ցուցարարները նյարդերի վրա են ազդել, չին կարողացել այլ բան ասի, նման նշան է ցույց տվել՝ այդ կերպ ապացուցելով, որ արժանի չէ արտգործնախարարի պաշտոնին։ Արտգործնախարարը չպետք է նման քայլ տուր տար, նա ի՞նչ է «գորշ գայլերի» կազմակերպության անդա՞մ է»։
Ըստ Չաքրյանի՝ նրա քայլը չի ողջունել ո՛չ միջազգային հանրությունը, ոչ էլ նաև Թուրքիայում․ «Թուրքիայում ասում են, որ նա ֆիկտիվ արտգործնախարար է, իրականում այդ պաշտոնը ղեկավարում Էրդողանի խոսնակ, ազգային անվտանգության հարցերով խորհրդական Իբրահիմ Քալընի։ Չպետք է Չավուշօղլուի վրա մեծ ուշադրություն դարձնել, Պուտինն այնքան հայատյաց բաներ է ասել․․»։
Մեր զրուցակիցը նաև կարծում է, որ Ռուսաստանի հարձակումն Ուկրաինայի վրա հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման գործընթացը մղել է տասներորդ պլան․«Միջազգային հանրության ուշադրությունը հիմնականում սևեռված է Ուկրաինայի ճգնաժամի վրա։ Ամբողջ պատմությունն այն է, հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման շուրջ մրցապայքար է ծավալվում՝ մի կողմից ԱՄՆ-ի ու Եվրամիության, մյուս կողմից՝ Ռուսաստանի միջև։ Ռուսաստանը չի ուզում այդ գործընթացից օտարվել, որովհետև օտարվելու դեպքում Հարավային Կովկասի հետ նրա առնչությունների ծավալն էլ է փոքրանալու, դրա համար էլ հիվանդագին վերաբերմունք ունի։ Կրեմլը միշտ եղել է հայատյաց տականքների որջ, հիմա էլ այդպիսին է։ Նա մեզ երբեք դաշնակից չի եղել, մենք ենք դաշնակից եղել, այն էլ՝ գաղութի կարգավիճակով։ Փոխանակ այդ հարցերի վրա ուշադրություն դարձնեն, ընկել են, թե Չավուշօղլուն ինչ շարժում է արել։ Արել է՝ ավելի վատ իր համար, միջազգային հանրությունը դա չի ողջունի»,-ընդգծեց նա։
Եթե նույնիսկ նման սադրանքների պատճառով հայ-թուրքական բանակցությունները տապալվեն, ըստ թուրքագետի, մենք կորցնելու բան չունենք․ «Եթե հաղորդակցության ուղիներն ապաշրջափակվեն, շահելու է Թուրքիան։ Դա առաջին հերթին պետք է Թուրքիային»,-եզրափակեց նա։
