ԼՀԿ խմբակցության պատգամավոր Արման Բաբաջանյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է․
ԱԺ նախագահ Արարատ Միրզոյանի, ԱԳ նախարար Զոհրաբ Մնացականյանի և ՀՀ փոխվարչապետ Տիգրան Ավինյանի բազմամարդ պատվիրակություններով ԱՄՆ կատարած այցերից օրեր անց այսօր ԱՄՆ Հայ դատի հանձնախումբն այսօր տարածել է տեղեկություն այն մասին, թե մտահոգիչ ազդակ է ստացել, որ ամերիկյան վարչակազմը մտադիր է երկու ամսվա ընթացքում դադարեցնել Արցախին տրվող ֆինանսական օգնությունը, որը նախնական հաստատման էր արժանացել 2020 թվականի ֆինանսական ծրագրով:
Հիշեցնեմ, որ ԱՄՆ-ը այս տարիներին միակ երկիրն է աշխարհում որն ամեն տարի մարդասիրական հատկացումներ է անում Արցախին՝ միջազգայնորեն չճանաչված հանրապետությանը:
Միևնույն ժամանակ հայտնի է դարձել, որ 2020թ. ԱՄՆ արտաքին օգնությունը Հայաստանին կկազմի ընդամենը 6.75մլն դոլար։ Համեմատության համար 2019թ. այդ գումարը եղել է $6.4 մլն էր, 2018-ին` $6.80 մլն, 2017-ին՝ $26.41մլն, 2016-ին` $23.10 մլն։
Զարգացումների դինամիկան ցույց է տալիս, որ հայ-ամերիկյան հարաբերությունների ուղղությամբ մենք հասել ենք մի հանգրվանի, երբ ՀՀ-ԱՄՆ ռազմավարական երկխոսության ձևաչափը, որ մեկնարկեց ամիսներ առաջ Երևանում, պետք է լուծման գլխավոր հարց դիտարկի ձևակերպել մաքուր էջից կամ զրոյից հայ-ամերիկյան հարաբերության կառուցվածքն ու շրջանակը։
ԱՄՆ-ի հետ Հայաստանի գործակցության ներուժը չափազանց մեծ է ու չիրացված՝ որպես ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահ արցախյան կարգավորման գործում Վաշինգտոնի դերակատարությունը դժվար է գերագնահատել, որովհետև հայ-ամերիկյան հարաբերությունն այդ հարցում ունի շատ ավելի լուրջ և խորքային շերտեր, և այստեղ առանցքայինը, անշուշտ, աշխատանքն է հրադադարի պահպանման մեխանիզմների կամ, այսպես ասած, ԱՄՆ-ի առաջարկած Վիեննայի օրակարգի ուղղությամբ:
Հայաստանի նախկին իշխանություններին ԱՄՆ-ից փողից բացի ավելին չի էլ հետաքրքրել, նրանք ապականել են Հայաստանի արտաքին քաղաքականության պոտենցիալը գրեթե բոլոր ուղղություններով, իսկ նոր իշխանություններն էլ այդ քաղաքականությունը վերատեսության ենթարկելու կամք և հանձնառություն չունեն։
Կարծում եմ դեռևս հնարավոր է իրավիճակը փրկել, եթե հստակեցնենք ԱՄՆ-ից մեր ակնկալիքի շրջանակը։ Թրամփի Ամերիկային Հայաստանի հեղափոխությամբ և ժողովրդավարությամբ չես զարմացնի, ինչը համառորեն փորձում էին անել վերոնշյալ երեք բարձրաստիճան հայաստանցի պաշտոնյաները ամերիկացի իրենց գործընկերների հետ հանդիպումներում։ Մեր երկրի բարձրաստիճան պաշտոնյաներից և ոչ ոք ԱՄՆ-ում չփորձեց աջակցություն խնդրելուց բացի մտածել՝ իսկ ի՞նչ կարող է առաջարկել փոքր, բայց համաշխարհային ներկայացվածություն ունեցող Հայաստանը աշխարհի գերհզոր ԱՄՆ-ին՝ իր ռեգիոնալ քաղաքականության համատեքստում։
Հայ դատի հանձնախումբը հայտարարել է ԱՄՆ-ի բյուջեում Արցախի ֆինանսավորումը պահպանելու նպատակով արշավ սկսելու մասին: Դեմ չեմ, որ սփյուռքը այս և հարանման այլ հարցերում կարող է ունենալ դերակատարում, բայց համոզված եմ, որ այսպիսի կարևորության հարցերում Հայաստանը պետք է ստանձնի կարևոր և առաջին դերակատարի դերը, պետք է ձեռնամուխ լինի բոլոր դիվանագիտական գործիքների գործադրմամբ չեզոքացնելու վերահաս վտանգը։
Նվնվալու ժամանակ չկա, բոլորս ի գործ։
