Հայաստանում աշխատանքներն է սկսել այսպես կոչված «գազային» հանձնաժողովը, որին մասնակցելու են նաև այսպես կոչված ոչիշխանական ուժերը: Հանձնաժողովն արդեն նոր նախագահ ունի՝ ՀՀԿ-ական Դավիթ Հարությունյանը, որը ստացել է նաև ոչիշխանականների հավանությունը:
Այսպիսով, «գազային» հանձնաժողովը պետք է ուսումնասիրի այդ ոլորտում խնդրահարույց պահերը, հասարակության մտահոգությունները գնագոյացման և այլնի վերաբերյալ:
Հանձնաժողովը ստեղծելու նախաձեռնություն նախ ցուցաբերել էին ոչիշխանականները, սակայն ՀՀԿ-ն մերժեց, իսկ մի քանի օր հետո ինքը ներկայացավ նման նախաձեռնությամբ՝ երևի թե ցույց տալու համար, որ իրականում ինքն է որոշողը, թե ինչ լինի և ինչպես լինի: Ոչիշխանականները, փաստորեն, համաձայնեցին դրան: Սակայն այստեղ, ամենայն հավանականությամբ, խոշոր հաշվով տեղի է ունենալու մի բան, որը ցույց է տալու, որ որոշողը ո՛չ իշխանականներն են և ոչ էլ ոչիշխանականները, այլ «Գազպրոմը»:
«Գազային» հանձնաժողովը աշխատանքները սկսում է շատ հետաքրքրական ժամանակահատվածում՝ ուկրաինական ճգնաժամի, երբ Արևմուտք-Ռուսաստան լարվածությունը հասել է չափազանց վտանգավոր աստիճանի, և եթե չլինի տաք պատերազմ՝ Աստված մի արասցե, ապա սառը պատերազմը, ինչպես ասում են, արդեն կա ու կա, և կողմերը ըստ էության անցել են մի գիծ, որից հետո սառը պատերազմն անխուսափելի է:
Հայաստանում «գազային» հանձնաժողովի գոյությունը և աշխատանքը այս պայմաններում դառնում է շատ ավելի հետաքրքրական: Պարզ հարց է առաջանում. եթե Ռուսաստանը ներկայումս Ուկրաինայում ըստ էության գտնվում է աշխարհաքաղաքական պարտությունից հինգ րոպե պակաս վիճակում, ի՞նչ կարող է սպառնալ «Գազպրոմին» Հայաստանում: Ի՞նչ կարող է սպառնալ, եթե Ռուսաստանի պարտության վիճակը, ըստ էության, ինքնին սպառնալիք է Հայաստանի համար, որը սեպտեմբերի 3-ին հանձնվել է ուղղակի Ռուսաստանին և վերածվել կցորդի: Եվ ուրեմն, եթե Ռուսաստանը նահանջում է կամ խնդիրների է բախվել մի տեղում, բնականաբար, նա պետք է ձգտի ինքնահաստատվել այլ հարցերի հաշվին: Իսկ սա նշանակում է, որ նույնիսկ տեսականում գրեթե անհնար է պատկերացնել, որ Հայաստանում «գազային» հանձնաժողովը կարող է խնդիրներ հարուցել «Գազպրոմի» կամ նրա հայաստանյան մասնաճյուղերի համար: Ավելին՝ ամենայն հավանականությամբ, այդ հանձնաժողովը պետք է Հայաստանում գոնե վերացնի «Գազպրոմի» և ընդհանրապես Ռուսաստանի խնդիրները, ապահովի, որ Հայաստանում գոնե խնդիրներ չլինեն:
Այս առումով, ըստ էության, ՀՀԿ-ական «գազային» հանձնաժողովը ամենայն հավանականությամբ լուծելու է հենց այդ հարցը՝ ծածկել «Գազպրոմի» թիկունքը, թույլ չտալ, որ այստեղ հասարակական ինչ-ինչ տրամադրություններ հասունանան գազի և, հետևաբար իներցիայով նաև այդ գազի տիրոջ՝ Ռուսաստանի հանդեպ: Իսկ դրա լավագույն ձևը հանձնաժողովն է, որի դեպքում, բնականաբար, բոլորը կասեն՝ հարգելի՛ ժողովուրդ, համբերեք, հարցը ուսումնասիրում ենք, և այսօր պետք է սպասել, չանել կտրուկ հայտարարություններ և այլն: Սա այն դասական մեխանիզմն է, որ եթե ուզում ես որևէ հարց փակել, ապա հանձնաժողով ես ստեղծում:
Այսպիսով, Հայաստանում փակում են «Գազպրոմի» հարցը, այսինքն՝ «Գազպրոմն» է ցույց տալիս, որ իր համար Հայաստանում հարց չկա: Եվ պատահական չէ, որ հանձնաժողովը ստեղծվում է, այսպես ասած, վերջին շրջանում հայաստանյան ներքաղաքական կոնսոլիդացիայի տրամաբանության համաձայն՝ «չեմ ուզում, գրպանս դիր» ոչիշխանական տարբերակով:
