ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը նոյեմբերի 28-ին երկօրյա աշխատանքային այցով կմեկնի Լիտվայի Հանրապետություն՝ մասնակցելու Վիլնյուսում կայանալիք Եվրոպական ժողովրդական կուսակցության (ԵԺԿ) և ԵԺԿ «Արևելյան գործընկերության» պետությունների ղեկավարների գագաթնաժողովներին:
Նշենք, որ արդեն տևական ժամանակ էր, ինչ հասարակությանը հետաքրքրում էր, թե ովքեր են ընդգրկված լինելու Հայաստանի պատվիրակության կազմում, և այսօր տեղեկությունն առաջինը տարածեց ոչ թե Ս. Սարգսյանի մամլո ծառայությունը, այլ Եվրոպական միությունը:
«Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում քաղաքական վերլուծաբան Ստյոպա Սաֆարյանը կարծիք հայտնեց, որ Եվրոպային այս պահին պետք է ցույց տալ, որ «Արևելյան գործընկերությունը» չի տապալվել, և նախագահի մակարդակով Հայաստանի ներկայությունը դրան է ուղղված․«Բրյուսելին պետք է ցույց տալ, որ չի տապալվել, իսկ Երևանին, որ շարունակվում են Եվրամիության հետ բանակցությունները»:
Հարցին, թե իր գնահատմամբ՝ ի՞նչ կստորագրի Վիլնյուսում Հայաստանը՝ սիմվոլիկ փաստաթու՞ղթ, թե՞ էական նշանակություն ուենցող որևէ բան, Սաֆարյանը պատասխանեց. «Դա արտացոլումն է լինելու նրա, որ Հայաստանն ու Եվրոպան չեն հրաժարվում միմյանց հետ հարաբերություններից: Թեպետ երկու կողմի համար էլ անհասկանալի է, թե ինչպես է շարունակվելու, այնուամենայնիվ կամրագրեն, որ շարունակվելու է»:
Իր հերթին քաղաքագետ Գագիկ Համբարյանն «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում, անդրադառնալով Վիլնյուսի գագաթնաժողովին անձամբ Սերժ Սարգսյանի մասնակցությանն, ասաց. «Պետք է անպայման հաշվի առնենք, որ Հայաստանը միայնակ չգտնվեց այն պետությունների ցանկում, որ պետք է ստորագրեին Ասոցացման մասին համաձայնագիրը, բայց հրաժարվեցին: Իհարկե, առաջինը Հայաստանն էր, բայց շատ դժվար էր պատկերացնել, որ Ուկրաինայի նման հզոր պետությունը ևս կարող էր հրաժարվել»: Ըստ քաղաքագետի՝ այն, որ Ուկրաինան հրաժարվեց, Հայաստանի մանևրելու հնարավորություններն ավելի լայն են դառնում, և հիմա Սերժ Սարգսյանը կարող է իր եվրոպացի գործընկերներին ասել, որ Ուկրաինայի նման հզոր պետությունը, որը տարածքով ամենամեծն է, չկարողացավ ընդդիմանալ Ռուսաստանի ճնշումներին, նման փոքր հանրապետությունը (Հայաստան-խմբ.) ինչպե՞ս կարող էր դրանց դիմակայել:
«Ինձ թվում է՝ Սերժ Սարգսյանը կստորագրի փաստաթուղթ, բնականաբար՝ ոչ լիարժեք ասոցացման, այլ այսպես ասած՝ բարի կամք Հայաստանի և Եվրամիության միջև, շարունակվող բանակցություններ, Հայաստանի կողմից ստանձնած պարտավորությունների կատարումը Եվրամիության առաջ, Հայաստանի դեմոկրատական ինստիտուտների զարգացումը, բարեփոխումներ կառավարման համակարգում, ընտրական օրենսգրքի բարեփոխումներ և այլն: Չնայած մենք չենք ստորագրում Ասոցացման համաձայնագիրը, բայց ունենք բազմաթիվ ոլորտներ, որտեղ կկարողանանք շարունակել համագործակցությունը Եվրամիության հետ: Ինքնըստինքյան Սերժ Սարգսյանի այցը բարի կամքի դրսևորում հնարավոր չէ անվանել, վատ կլինի եթե գնա և ձեռնունայն հետ վերդառնա: Դա երկու կողմից էլ լավ չի դիտվի»,- ասաց մեր զրուցակիցը:
Համբարյանի գնահատմամբ՝ սա ցույց է տալիս, թե մենք ԵՄ-ի հետ շարունակում ենք համագործակցութունն ամենատարբեր ոլորտներում. «Ես կարծում եմ, որ այս կոնտեքստում Սերժ Սարգսյանը Եվրամիության հետ արդեն իսկ համաձայնություն ունի: Եվ ևս մեկ անգամ կրկնում եմ, որ այս ամենը տեղի ունեցավ այն բանից հետո, երբ Խորհրդային Միության ամենահզոր հանրապետություններից մեկը ևս հաժարվեց ստորագրել Ասոցացման համաձայնագիրը»:
