Հոկտեմբերի 24-ին մեկնարկած ԱԺ լիագումար նիստի օրակարգ է ընդգրկվել «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքում կատարվող փոփոխությունների օրենքի նախագիծը, որով առաջարկվում է ոստիկանությանը թույլատրել հաշվառել և վարել ԴՆԹ քարտադարաններ: ՀՀ փոխոստիկանապետ Վարդան Եղիազարյանի խոսքերով՝ մատնադրոշմային հաշվառման համակարգը, որը նույնականացման հիմնական միջոցն է, այլևս բավարար չէ ծանր և առանձնապես ծանր հանգացործություն արած մարդկանց բացահայտման համար, քանի որ, նույնիսկ հասարակ ձեռնոց օգտագործելով, հասարակ անձինք կարող են մատնահետքեր չթողնել, իսկ դիակներից ոչ միշտ է հնարավոր լինում մատնահետք վերցնել։ ԱԺ պաշտպանության հանձնաժողովում նախագիծն առանց խոչընդոտ հավանության արժանացավ և ենթադրվում է, որ ԱԺ լսումների ժամանակ էլ նույնը կլինի։ Մինչդեռ իրավապաշտպանները համարում են, որ սա տոտալ հսկողություն սահմանելու հերթական մեխանիզմն է։ «Օուրելի 1984-ն է»,- «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ասաց իրավապաշտպան Արթուր Սաքունցը։ «Գենետիկ կոդի հավաքագրումն անհամաչափ միջամտություն է մարդու անձնական կյանքին, և որևէ կերպ անհրաժեշտ չէ իրավական, ժողովրդավարական պետության պահանջներից ելնելով գնալ այդ փոփոխությւանը»,- հավելեց իրավապաշտպանը։ Նրա խոսքերով՝ հաշվի առնելով ներկա իրավական համակարգի պրակտիկան, կարող ենք համարել, որ ԴՆԹ տվյալների հավաքագրումը, որն արվում է ենթադրյալ հանցագործությունների դեմ պայքարելու անհրաժեշտությունից ելնելով, ապա դա նշանակում է, որ ոստիկանությունը յուրաքանչյուրին դիտարկում է որպես պոտենցյալ հանցագործի։ «Անձի ԴՆԹ-ի վերաբերյալ տվյալները հավաքագրելուց միայն անձը պետք է որոշի ու համաձայնություն տա։ Դա պետք է կատարվի միայն անձի համաձայնությամբ և ըստ անհրաժեշտության՝ ժառանգության, անձի նույնականացման և այլ հարցերում։ Այսինքն՝ դա պետք է լինի անձի իրավունքը, այլ ոչ թե պետության իրավունքը՝ անձի տվյալները նախօրոք ունենալու մասով»,- նշեց Սաքունցը։
Եվ հետո, իրավապաշտպանի խոսքերով՝ չկա ոչ մի երաշխիք, որ այդ տվյալները գաղտնի են պահվելու և չեն օգտագործվելու այլ նպատակներով՝ ընդհուպ անձի դեմ նոր հանցագործություն նախապատրաստել և ԴՆԹ տվյալն օգտագործել որպես ապացույց։
Իրավապաշտպանը չի հիշում որևէ առաջադեմ երկիր, որը կիրառում է այս մեխանիզմը։ «Ես որևէ դեպք չեմ հիշում։ Ես միայն գիտեմ, որ անձի անձնական տվյալները հավաքագրելն ու պահելը, դա լուրջ իրավունք է, և եվրոպական մոտեցումն այնպիսինն է, որ պետությունը պետք է սահմանափակ միջամտություն իրականացնի անձի անձնական տվյալների հավաքագրման մասով»,- ընդգծեց Սաքունցը՝ հավելելով, որ ոստիկանությունը ունի բավարար մեխանիզմներ և միջոցներ հանցագործությունների բացահայտման կամ նախականխման համար։ Իսկ եթե դրանք չեն բավականացնում, ապա այս նոր գործիքները պետք է առանձին դեպքերում կիրառվեն, ոչ թե անձանց տվյալները նախապես հավաքագրեն։ «Դե թող կանգնեն ու հայտարարեն, որ ով հանցագործություն է արել, գա, ներկայանա բաժին, իրենց անելիք չմնա։ Է հետո, բա իրենց աշխատանքը ինչումն է կայանում»,- նշեց մեր զրուցակիցը։
