«Հրապարակ» օրաթերթի գլխավոր խմբագիր Արմինե Օհանյանն այսօրվա խմբագրականում գրում է.
Իշխող կուսակցության ներսում տիրող մթնոլորտին, վարքուբարքին ծանոթանալիս հետաքրքիր եզրահանգումներ կարելի է անել: Նայում ես՝ բոյով-բուսով, անուն-հեղինակություն ունեցող, ճանապարհ անցած մարդ է, բայց գառնուկի նման հեզ է ու նորահարսի նման ամոթխած իր ղեկավարի մոտ: ՀՀԿ ղեկավար կազմի հետ զրուցելիս կարելի է պարզել, օրինակ, որ որևէ թերթի մի ակտիվ լրագրողուհի ավելի շատ է տեղեկացված, թե ինչ է կատարվում Հանրապետականի ներսում, քան այս կուսակցության իբր հայտնի դեմքերը: Կարելի է պարզել, որ նրանց մեծ մասը երբևէ չի համարձակվում իրենց Գործադիր մարմնի կամ խորհրդի նիստերի ժամանակ որևէ հարց տալ ՀՀ նախագահին, կարծիք հայտնել: Կարծում են՝ եթե պետք լինի, ինքը կասի, եթե չի ասում՝ ուրեմն պետք չէ:
Երկաթյա տրամաբանություն: Եթե շարունակեք խորանալ այս կառույցի խորխորատներում, կհայտնաբերեք, որ սրանց մոտ ընդունված չէ որևէ մեկին պաշտպանելը: Ասենք՝ եթե ՀՀԿ նախագահը զայրացած է մեկի վրա և շան լափ է թափում սրա գլխին, գրեթե ոչ մեկը երբևէ ռիսկ չի անում միջամտել, առարկել կամ էլ հակառակը պնդել: Չնայած չի բացառվում, որ նախագահի զայրույթն անտեղի է և ոչ այնքան արդարացի: Էլ չենք խոսում այդ զայրույթի թիրախը դառնալու մասին. աշխարհը էս դժբախտի գլխին շուռ է գալիս, կյանքն ավարտվում:
Խմբագրականն ամբողջությամբ՝ կարդացեք «Հրապարակ» օրաթերթի այսօրվա համարում:
