Գերեզմանատներում տեղերի խիստ կրճատումը և հողերի պակասությունը բերեց այլընտրանքի ձևավորման՝ դիակիզման մասին օրինագծի մշակման: Լինելով քրիստոնեական պետություն՝ Հայ Առաքելական եկեղեցին կտրուկ մերժում է դիակիզումը՝ մեջբերելով աստվածաշնչյան տողը. «Հող էիր, հող դարձիր»: «Առաջին լրատվական»-ն այս հարցի շուրջ զրուցեց եկեղեցու սպասավոր տեր Շմավոն քահանա Ղևոնդյանի հետ, ում կարծիքով՝ եկեղեցին իր դիրքը վաղուց ասել է և չի պատրաստվում իր դիրքորոշումը փոխել:
Մեր դիտարկմանը, թե հողեր չունենք այլևս գերեզմաններ դարձնելու համար, տեր Շմավոնն ասաց. «Պետք է խելացի մոտենալ և ոչ թե մի հոգու համար քառասունը քառասունի վրա տարածք վերցնել: Ո՞վ է երաշխավորում, որ դիակը այրելուց հետո նույն չափով տարածքներ հետո չեն օգտագործվի: Ոչ ոք չի համակերպվի նման կերպով իր հանգուցյալին հրաժեշտ տալուն, ես համոզված եմ, որ նման ավանդույթ հայերիս մեջ չի մտնի»:
Նա նշեց, որ քրիստոնեական ավանդույթի համաձայն՝ մարդու մարմինը հարգանքի առիթ է, այն մկրտության միջոցով դառնում է հոգու տաճար, և երբ մարդ մահանում է, այդ մարմինը հարգանքով և պատկառանքով հողին պետք է հանձնվի, այլ ոչ թե այրվի:
Ինչ վերաբերում է գերեզմանատների չափերին, ապա նա ասաց, որ մենք շեղվել ենք մեր ավանդույթներից. «Պսևդո մշակույթ է առաջացել, գերեզմանային մշակույթ, այնքան ուռճացած վիճակ է, որ մարդիկ եթե այդքան փողեր ծախսեին մարդու կենդանության օրոք, երևի այդ մարդը 10 տարի ավել կապրեր»:
Նա մեզ փոխանցեց, որ այս հարցում պետք է պետական մոտեցում լինի, օրենքով հստակ պետք է արգելվեն ճոխ գերեզմանները, յուրաքանչյուրը հողատարածք ստանա իր ընտանիքի համար, այլ ոչ թե թոռների ու ծոռների համար էլ պահի տարածք:
