ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի ամերիկացի նախկին համանախագահ Մեթյու Բրայզան հայտարարել էր, թե Հայաստանի և Ադրբեջանի նախագահները միմյանց չեն վստահում: Միևնույն ժամանակ լրատվական կայքերը ինֆորմացիա էին տարածել, թե Հայաստանի և Ադրբեջանի նախագահները միմյանց հետ չեն հանդիպելու, որին հաջորդեց ինֆորմացիայի հերքումը՝ Հայաստանի և Ադրբեջանի նախագահները համաձայնության են եկել նախագահների մակարդակով հանդիպելու հարցի շուրջ:
«Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ԼՂՀ ԱԺ պատգամավոր Վահան Բադասյանը կարծիք հայտնեց, թե կարևոր չէ Մինսկի խմբի որ համանախագահը ինչ հայտարարություն կանի, և կարևոր էլ չէ նույնիսկ՝ Հայաստանի և Ադրբեջանի նախագահները կհանդիպե՞ն, թե՞ ոչ. այն պահից սկսած, երբ որոշվեց, որ Ղարաբաղը բանակցային գործընթացներին մասնակից չի լինելու, ԼՂ խնդրի խաղաղ կարգավորման հարցը սխալ ուղու վրա է:
«Փաստացի Ղարաբաղը, որպես գործոն, 88 թվականից առանձին միավոր է: Խորհրդային Միության փլուզումից հետո Ղարաբաղն առաջինն էր, որ ճշմարիտ, բնականոն ձևով՝ հանրաքվեով անկախացավ, դարձավ ինքնիշխան պետություն՝ բոլոր միջազգային օրենքների համաձայն ինքնորոշվեց: Դրանից հետո Ադրբեջանը պատերազմ հայտարարեց և այդ պատերազմում բացասական արդյունքներ ունեցավ:
Հայաստանը սկսեց Ղարաբաղին դուրս մղել որպես բանակցային կողմ, մինչև այսօր դա անձնավորված է, մանավանդ Հայաստանի վերջին երկու նախագահաների առումով՝ առաջին նախագահից հետո երկու նախագահները, որպես ղարաբաղցի, սեփականաշնորհել են Ղարաբաղյան գործընթացի հարցը, որն անձամբ ինձ համար և ամբողջ Ղարաբաղի ժողովրդի համար անթույլատրելի է»,- նկատեց ԼՂՀ ԱԺ պատգամավորը:
Բադասյանի գնահատմամբ՝ կլինի դա Մինսկի խմբի ամերիկացի համանախագահը, թե Ռուսաստանի կամ Ֆրանսիայի՝ նրանք հասկանում են, որ բնական գործընթացը արդեն իսկ խախտված է:
Մեր այն հարցին՝ արդյոք Հայաստանը չպե՞տք է Ստեփանակերտի օդանավակայանի հարցը բարձրացնի հիմա, Բադասյանն ասաց. «Այդ գործընթացին ես անձամբ դեմ եմ, քանի որ նախ՝ տնտեսական տեսանկյունից ոչ ոքի դա ձեռնտու չէ, չվերթների համար ձեռնտու չի լինելու, քանի որ ինքնարժեքը լինելու է շատ բարձր: Սա՝ մաքուր տնտեսական մասով, իսկ քաղաքական տեսանկյունից որն է ամենակարևորը. քանի որ հարցը քաղաքականացված է, ասեմ հետևյալը՝ Ադրբեջանը միշտ հայտարարում է՝ մենք խփելու ենք ինքնաթիռը, սակայն դա սուտ է՝ Ադրբեջանը երբեք չի կարող խփել որևէ ինքնաթիռի, օրինակ՝ երբ Սովետական Միությունն ու Գերմանիան պատերազմում էին, ո՛չ Սովետական Միությունը, ո՛չ Գերմանիան չէին համարձակվում խփել, դա ընդունված չէ, պատերազմի կանոնների մեջ չի մտնում: Իհարկե, Ադրբեջանը չի խփի՝ միայն հայտարարում է: Սա մեր քաղաքական այրերի սխալն է, Ղարաբաղը՝ որպես կողմ դուրս մղելու գործընթացի շարունակությունն է, Ղարաբաղին որպես կողմ ուզում են դուրս մղել:
Այստեղ նաև ի հայտ կգա Ռուսաստանը, որ կասի՝ եթե դուք ուզում եք խփել, ուրեմն մենք կբերենք և այնտեղ զորք կկանգնեցնենք»:
Մեր զրուցակիցը Ստեփանակերտի օդանավակայանի շահագործման հարցը բարձրացնելը համարում է ստրատեգիական և մարտավարական սխալ. «Հայաստանի պետական այրերին կխնդրեմ, որ զբաղվեն այնպիսի գործունեությամբ, որը Հայաստանը կզարգացնի, Հայաստանում կլինի օրինականություն, որ Լիցկաները Հայաստանում արյունահեղություն չանեն, մարդն իրեն իրոք ապահով զգա, ոչ թե արտագաղթի»,- ասաց նա:
Մեր զրուցակիցը հավելեց, որ, Ղարաբաղը զարագանում է, տարածաշրջանի երկրների համեմատ առաջ է գնում և Ղարաբաղի հարցը հնարավոր է լուծել կամ շատ արագ սառեցված վիճակից բանակցությունները առաջ տանել, եթե Ղարաբաղի կողմը ներգրավվի բանակցությունների գործընթացի:
