Վերաքննիչ քրեական դատարանի վարույթում է Գրիգոր Մանուկյանի գործով բերված վերաքննիչ բողոքի քննությունը:
Գործը քննվել է Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում Դավիթ Հարությունյանի նախագահությամբ:
36-ամյա Գրիգոր Մանուկյանին նախաքննական մարմինը մեղադրանք էր առաջադրել հարազատ եղբոր նկատմամբ կատարած սպանության փորձի ու ապօրինի զենք պահելու, գործադրելու համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին և 235 հոդվածի 1-ին մասերով:
Դեպքը տեղի է ունեցել 2011 թվականի դեկտեմբերի 28-ին, ժամը 9-ի սահմաններում: Գրիգոր Մանուկյանը փաստացի կալանքի տակ է առնվել 2012 թվականի հոկտեմբերի 22-ից, հունիսի 14-ից նա գտնվել է հետախուզման մեջ:
Գործն ընդհանուր իրավասության դատարանի վարույթ է ընդունվել նոյեմբերի 27-ին:
2013 թվականի փետրվարի 5-ին՝ դեպքից 1 տարի 1 ամիս անց, տուժող Գագիկը մահացել է:
Որոշ ընդմիջումից հետո ընդհանուր իրավասության դատարանում գործի դատական քննությունը շարունակվել է:
2014 թվականի մայիսի 7-ի դատական նիստում ամբաստանյալ Գրիգորը հայտարարել է, որ իրեն մեղսագրված արարքի գործիք հանդիսացող հրազենի մասերը Նորքի 5-րդ զանգվածում գտնվող իրենց շենքի նկուղում են:
Մատնանշված վայրում հայտնաբերվել են ինքնաձիգի մասնատված մասերը ու 79 փամփուշտ:
Ըստ մեղադրանքի՝ դեպքի օրը «Տուզո» մականունով Արտուշ Ս.-ին պատկանող բնակարանում Գրիգոր Մանուկյանը տանտիրոջ, «Չիր» մականունով Կարեն Թ.-ի ու վաղ առավոտյան այդ բնակարան այցելած եղբոր՝ Գագիկի հետ ալկոհոլային խմիչք են օգտագործել:
Գագիկը ցանկացել է հեռանալ, եղբայրը՝ Գրիգորը, չի թողել: Եղբայրները վիճել են, որի ընթացքում Գրիգորը իր հետ տվյալ բնակարան սպորտային պայուսակով բերված ապօրինի զենքը՝ ԱԿ տեսակի ինքնաձիգը հանել, սպառնալիքներ է տվել ու կրակահերթ արձակել՝ վնասելով եղբոր պարանոցի ու թիկունքի շրջանները:
Ըստ նախաքննական մարմնի՝ Գրիգորը եղբորը չի սպանել իր կամքից անկախ հանգամանքներից ելնելով՝ քանի որ կրակահերթից հետո դիմել է փախուստի, իսկ Գագիկի կյանքը դեպքից հետո փրկվել է անհապաղ ցուցաբերած բժշկական օգնության շնորհիվ:
Դատարանում Գրիգոր Մանուկյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն՝ զենքի մասով:
Նա հայտնել է, թե ինքը դիտավորություն չի ունեցել եղբորը կյանքից զրկելու:
Ամբաստանյալը հայտնել է, որ դեպքի օրը Արտուշի հետ օղի ու ծխախոտ են գնել, գնացել նրա տուն, սկսել են խմել:
Ընթացքում իրենց է միացել եղբայրը, ով արդեն եղել է ալկոհոլի ազդեցության տակ: Նա երկու բաժակ օղի է խմել, պառկել է սենյակում եղած մահճակալին ու քնել է:
Մոտ երկու ժամ անց Գագիկն արթնացել է:
Այդ ամբողջ ժամանակ իր կողքին է եղել սպորտային պայուսակը, որն ինքն էր բերել իր հետ:
Առավոտյան ժամը իննի սահմաններում արթնանալով՝ Գագիկը Արտուշին ուղարկել է խանութ՝ օղի գնելու: Բոլորը խմել են:
Գագիկը ցանկացել է, որ ինքը նրան տա պայուսակի պարունակությունը:
Ինքը Գագիկին ասել է, որ զենքը խաղալիք չէ, կարող է վնաս տալ: Բայց ինքն անձամբ հանել է զենքը, սկսել է դրանով խաղալ՝ «վրի ճտիկը ճտտացնել»:
Պատահաբար կրակոցներ են արձակվել:
Գագիկն ասել է, թե կրակոցները կարծես դիպել են իրեն:
Ինքը ստուգել ու համոզվել է, որ Գագիկի պարանոցի շրջանում վնասվածք կա:
Արտուշին ասել է, որ նա գնա ու իրենց մեծ եղբորը կանչի:
Մեծ եղբայրը եկել է իր մեքենայով: Կարենն ու Արտուշը Գագիկին բակ են իջեցրել, տեղավորել մեքենայի մեջ ու անմիջապես տեղափոխել հիվանդանոց:
Ինքը մոտ քսան րոպե մնացել է այդ բնակարանում, հետո դուրս է եկել ու հեռացել:
Պաշտպանի հարցին ամբաստանյալը պատասխանել է, թե զենքը մոտն էր, որովհետև պիտի տաներ ու հանձներ ոստիկաններին:
Ինքը եղբոր հետ լավ, եղբայրական հարաբերությունների մեջ էր:
Ապրում էր ծնողների, կնոջ ու եղբոր՝ Գագիկի հետ: Վերջինս ընտանիք ուներ, բայց հիմնականում առանձին էր ապրում:
Ոգելից խմիչքի նկատմամբ ինքը սեր չի ունեցել, բայց այդ օրը խմել է:
Դեպքի պահին ինքն աշխատանք չի ունեցել, իսկ եղբայրը տաքսի է վարել:
Իր մոտի զենքը եղել է «Կալաշնիկով» տիպի, փայտե բռնակով ու պահունակով: Մինչև դեպքի օրը զենքը եղել է իրենց «պադվալում»՝ սև սպորտային պայուսակի մեջ:
Դեպքի պահին եղբայրը նստած է եղել իր դիմաց: Երբ ինքը զենքի հետ խաղում էր, զենքի փողն ուղղված էր դեպի առաջ:
Ամբաստանյալն ասել է, թե ինքը հստակ հիշում է, թե ինչպես մատը դիպավ ինքնաձիգի ձգանին, հնչեցին կրակոցներ: Իրենք շոկի մեջ են ընկել՝ «գռոյկի տակ են եղել», որովհետև փակ տարածության մեջ կրակոցների ձայնը շատ բարձր էր:
Գագիկն ասել է, թե կրակոցներից մեկը կարծես իրեն է դիպել…
Ինքը եղբոր հետ հիվանդանոց չի գնացել, որովհետև վերադարձել է Արտուշի բնակարան՝ զենքը վերցնելու: Ինքը եղել է խառնաշփոթ վիճակում: Զենքը վերցրել ու դուրս է եկել:
Զենքը նետել է ձյան մեջ: Զանգել է մորն ու տեղեկացել, որ եղբորը վիրահատում են:
Իր կարծիքով՝ դեպքը տեղի է ունեցել իր անփութության հետևանքով:
Այդ օրը նույնիսկ գնացել է ոստիկանություն, բայց ամաչել է կատարվածի մասին հայտնել, ու հեռացել է:
Ամբաստանյալն ասել է, թե ժամանակին աշխատել է կոշիկի ֆաբրիկայում, մեկնել է Ռուսաստան՝ արտագնա աշխատանքի, Հայաստանում ծաղկի խանութ է ունեցել:
Բանակում չի ծառայել՝ հոգեկան առողջության խնդիրներ ունենալու պատճառով:
Տառապում է անքնությամբ ու գլխացավերով, հաշվառված է Ավանի հոգեբուժարանում: Վերջին անգամ հետազոտվել է 1999 թվականին:
Գրիգորը դատարանում հայտնել է, թե դեպքից մի քանի օր հետո զենքը մասնատել է «բալգարկայով», զենքի մասերը թաքցրել տարբեր վայրերում, այդ թվում՝ իրենց շենքի նկուղում:
Տուժողը նախաքննության ժամանակ ողջ է եղել: Նա աշխատել է «Միրաժ» տաքսի ծառայությունում: Նրա խնամքին են եղել երկու անչափահաս երեխաները:
Տուժողն ընդունել է, որ վերջին շրջանում չարաշահել է ալկոհոլը: Նա ասել է, թե չգիտի՝ ով է իրեն հրազենային վնասվածք պատճառել: Ուշքի է եկել հիվանդանոցում:
Գագիկ Մանուկյանին պատճառված հրազենային վնասվածքները նրա առողջությանը ծանր վնաս են հասցրել:
Ըստ դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացության՝ Գագիկ Մանուկյանի մահը վրա է հասել օրգանիզմի քաղցկեղային ինտոքսիկացիայից: Գագիկը թոքի քաղցկեղ է ունեցել՝ այլ օրգաններ հասած մետաստազներով:
Ավելի վաղ ստացած հրազենային վնասվածքները տուժողի մահվան հետ պատճառական կապի մեջ չեն գտնվել. քաղցկեղը եղել է աջ թոքում, իսկ հրազենային վնասվածքը՝ ձախ թոքում: Ընդ որում՝ հրազենային վնասվածքի հետ կապված՝ դեպքից անմիջապես հետո տուժողի թոքերը հետազոտվել են, աջ թոքում ուռուցքային կամ նախաուռուցքային վիճակ չի հայտնաբերվել:
Գրիգոր Մանուկյանը ճանաչվել է մեղսունակ: Նրա մոտ հայտնաբերվել է անձի էմոցիոնալ անկայունության խանգարում՝ փսիխոպաթիա՝ գրգռման շրջանի: Հայտնաբերված խանգարումը, ըստ բժշկական եզրակացության, կայուն կոմպենսացիայի փուլում է:
Դատարանը եզրակացրել է, որ գործի քննությամբ չի հաստատվել, թե Գրիգոր Մանուկյանը եղբորը սպանելու դիտավորությամբ է կրակել: Կրակոցներից հետո տեսնելով, որ եղբայրը ողջ է, նա, ցանկության դեպքում, կարող էր էլի կրակել, սպանությունը իրագործել, ոչ մի խոչընդոտ չի եղել դրա համար:
Սակայն տեսնելով, որ եղբայրը հրազենային վնասվածք է ստացել՝ Գրիգորն ընկերոջն ուղարկել է իրենց ավագ եղբորը կանչելու: Եղբոր մեքենայով տուժողին անհապաղ հիվանդանոց են տեղափոխել:
Կրակոցներից անմիջապես հետո, ըստ դատական ակտի, ամբաստանյալը զղջացել է կատարածի համար:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը Գրիգոր Մանուկյանի արարքը վերաորակել է, նրան մեղավոր է ճանաչել ոչ թե սպանության փորձի, այլ տուժողի առողջությանը ծանր վնաս հասցնելու և ապօրինի հրազեն պահելու, գործադրելու համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին և 235 հոդվածի 1-ին մասերով:
Գրիգոր Մանուկյանը վերջին հաշվով դատապարտվել է 7 տարի 6 ամիս ազատազրկման: Պատժի սկիզբը՝ 2012 թվականի հոկտեմբերի 23-ից:
