Վիրավորանքի և զրպարտության հոդվածով «Իրավունք» թերթի հետ դատական վեճ ունեցող «Կյանքի խոսք» ավետարանական եկեղեցին շարունակում է բողոքարկել դատարանի վճիռն ու օրերս դիմել է Վճռաբեկ դատարան: Նշենք, որ առաջին ատյանն ու վերաքննիչ դատարանը մերժել էին ավետարանական եկեղեցու հայցը:
«Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում «Կյանքի խոսք»-ի մամուլի խոսնակ Արմեն Լուսյանն ասաց, որ «Կյանքի խոսքն» անարդար է համարում դատարանի վճիռը, և որ իրենք հնարավոր է՝ գնան մինչև Եվրադատարան:
«Կարծում եմ՝ «Կյանքի խոսքը» կշահի գործը Եվրադատարանում, քանի որ այստեղ ակնհայտ է, որ խախտում թույլ է տվել լրատվամիջոցը, որովհետև որևէ փաստական տվյալ չուներ, դրա վրա մի ամբողջ եզրահանգում է կառուցել, ընդ որում՝ վիրավորական բնույթի եզրահանգում, բացարձակապես որևէ փաստ չունենալով ձեռքի տակ»,- մեզ հետ զրույցում տեսակետ հայտնեց Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի փորձագետ, տեղեկատվական վեճերի խորհրդի անդամ Արա Ղազարյանը։
Նա հավելեց. «Այստեղ ավելի շատ հարցը լրագրողական էթիկայի դաշտում է գտնվում: Այլ հարց է՝ Եվրադատարանը դրամական փոխհատուցման կսահմանի՞, թե՞ ոչ: Խոսքը արդարացի փոխհատուցման մասին է: Կարևոր է՝ Եվրադատարանը սահմանի, որ տեղի է ունեցել խախտում: Դատարանը կարող է որոշել, որ բարենպաստ դատական ակտն արդեն իսկ արդարացի փոխհատուցում է և դրամական փոխհատուցման կարիք չկա»:
«Կյանքի խոսք»-ը դատարանում վիճարկում է «Իրավունք» թերթի հոկտեմբերի 19-25-ի համարում տպագրված` «Աղանդախառն պոռնոլուսանկարների թեման «ծաղկեց» մանկապղծության մեղադրանքով» հոդվածը, որտեղ «Իրավունք»-ը ավետարանական եկեղեցուն մեղադրում է մանկապղծության, պոռնոգրաֆիա տարածելու և դարի այլ մեղքերի մեջ: «Կյանքի խոսքը» վիրավորանք և զրպարտություն է համարում նաև թերթի հենց առաջին էջում հոդվածին ուղեկցող կոլաժային լուսանկարը, «Կյանքի խոսք» գրառմամբ վահանակը, հոդվածի վերնագիրը, «աղանդ» եզրույթը, «Կտոր մը «Կյանքի խոսք» արտահայտությունը:
Նշենք, որ ավետարանական եկեղեցին դրամական պահանջ չէր ներկայացրել թերթին և հասցված վիրավորանքի դիմաց պահանջում էր հրապարակավ ներողություն խնդրել թերթի առաջին էջում, հերքել զրպարտություն համարվող փաստացի տվյալները և հրապարակել նաև հերքման տեքստերը:
«Հայցը մերժելն անընդունելի է, որովհետև եթե նման խոսքն է ընդունելի համարվում, ապա դա կանաչ լույս է կոնկրետ կրոնական կազմակերպությունների նկատմամբ բռնություն կամ ատելություն սերմանող խոսքի համար: Շատ վտանգավոր է նման մոտեցումը, և կարծում եմ` Վճռաբեկը պետք է այդ սխալն ուղղի»,- տեսակետ հայտնեց Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի փորձագետ, տեղեկատվական վեճերի խորհրդի անդամ Արա Ղազարյանը: Ըստ նրա` ժողովրդավարական հասարակարգում անընդունելի է նման լրագրությունը:
«Նման վճիռների կայացումը կանաչ լույս է մամուլում ատելության և բռնության քարոզի տարածման համար, որն արդեն քրեական վարույթ է մտնում: Միայն մեկ փաստական տվյալի վրա, որ Կարեն Արայանի մայրն ասել է, թե Անժելա Սարգսյանն այս կազմակերպության անդամ է, մի ամբողջ քննադատական նյութ է պատրաստվել կազմակերպության գործունեության վերաբերյալ` առանց ուսումնասիրելու կազմակերպության գործունեությունը, մտնելու այդ կազմակերպություն, հարցազրույցներ վերցնելու»:
Տեղեկատվական վեճերի խորհուրդը եզրակացություն էր ներկայացրել դատական այս վեճի վերաբերյալ` համարելով, որ լրատվամիջոցը կրոնական կազմակերպության գործունեության և նրա կողմից քարոզվող գաղափարների վերաբերյալ իր գնահատականները, կարծիքները և դատողությունները արտահայտելիս չի ունեցել փաստացի տվյալներ, այլ հիմնվել է մեկ փաստական տվյալի, այն է՝ երրորդ անձի հայտարարության վրա, դրանից բխեցրել է ընդհանուր բնույթի վերացական մի շարք եզրահանգումներ և դատողություններ:
«Եվ երբ բացակայում են փաստական հանգամանքները, առաջին պլան է մղվում Սահմանադրական դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումն այն մասին, որ փաստական տվյալների բացակայության պայմաններում առերևույթ է դառնում արժանապատվությունը արատավորելու դիտավորության առկայությունը: Իսկ այս չափորոշիչի առկայությունը էական է հայտարարությունը վիրավորական կամ զրպարտող բնույթի համարելու համար»,- ասված է եզրակացության մեջ:
Խորհուրդը համարել է նաև, որ ծաղրանկարների մատուցման նման եղանակը կարող էր վիրավորել կրոնական կազմակերպության անդամների կրոնական զգացմունքները, իսկ «աղանդ» բառի շարունակաբար և հետևողականորեն օգտագործումը «լրատվանյութը վերածում է կրոնական ատելություն սերմանող կամ հրահրող խոսքի»:
