1837թ. այս օրը Բոտոշանում (Ռումինիա) ծնվեց հայագետ, լեզվաբան, պատմաբան, բանասեր, մանկավարժ Ստեփանոս Պալասանյանը:
Նախնական կրթությունը ստացել է ծննդավայրում, սովորել է Փարիզի Մուրադյան (1852-1855), ապա` Հայկազյան վարժարաններում: 1858-ին դասավանդել է Թեոդոսիայի Խալիբյան վարժարանում: Գժտվելով դպրոցի տեսուչ Գաբրիել Այվազովսկու հետ` մեկնել է Նոր Նախիջևան: 1861թ. մանկավարժներ Ս. Շիլլիկյանի և Հ. Իփեկճյանի հետ Նոր Նախիջևանում հիմնել է դպրոց: 1863-1881թթ. ուսուցիչ է աշխատել Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում, միաժամանակ ֆրանսերեն է դասավանդել Թիֆլիսի ռուսական դպրոցներում: 1869-ին մի խումբ հայ մտավորականի հետ հիմնել է Թիֆլիսի Գայանյան դպրոցը:
1881թ. Գևորգ կաթողիկոսի հրավերով եկել է Էջմիածին, դասավանդել Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում, թղթակցել է «Մասյաց աղավնի», «Կռունկ», «Մեղու Հայաստանի», «Փորձ» և այլ պարբերականներին, լույս է ընծայել «Ընդհանուր տեսութիւն արեւելեան նոր գրաւոր լեզուի հայոց» (1870) աշխատությունը, որտեղ առաջին անգամ գիտականորեն ուսումնասիրել է գրական արևելահայերենը:
Դեմ էր լեզվի հորինվածքի արհեստականացմանը: «Պատմութիւն հայոց գրականութեան» (հատոր 1, 1865) աշխատության մեջ անդրադարձել է հայ գրականությունը ժողովրդին մատչելի դարձնելու խնդրին, կարևորել է աշխարհաբարի դերը գրականության մեջ, առաջ քաշել բանահյուսության ուսումնասիրման անհրաժեշտությունը:
Մահացել է 1889թ. փետրվարի 19-ին Էջմիածնում:
