Մարտի 14-ի մեծ ասուլիսի ընթացքում անդրադառնալով ՌԴ նախագահ Պուտինի հետ մարտի 13-ի իր հեռախոսազրույցին, Նիկոլ Փաշինյանը ի պատասխան լրագրողների հարցի նշեց, որ ՌԴ նախագահին է փոխանցել Արցախում ՌԴ խաղաղապահների պատասխանատվոության գոտում առաջացող անվտանգային խնդիրների առնչությամբ մտահոգությունը, նաև այդ կապակցությամբ ուշադրության արժանացրել այն, որ այդ պատասխանատվության գոտում տեղի է ունեցել նաև հանրության բողոքի ակցիա խաղաղապահների կենտրոնակայանի դիմաց: Հարցին, թե ինչ է պատասխանել ՌԴ նախագահ, Նիկոլ Փաշինյանն արձագանքեց, որ կոռեկտ չէ հանրայնացնելը, և, եթե ռուսական կողմը հարկ համարի, կհանրայնացնի:
Ռուսական կողմը ինչ որ բան հանրայնացրել է, դեռևս մարտի 13-ին՝ Փաշինյան-Պուտին հեռախխոսազրույցի մասին Կրեմլի մամուլի ծառայության հաղորդագրության մեջ: Դրանում նշվում է, որ Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ իրավիճակ քննարկման ընթացքում ՌԴ նախագահը ընդգծել է բոլոր խնդիրների լուծման գործում, կողմերի՝ ռուս խաղաղապահների հետ սերտ հաղորդակցության և գործակցության միջոցով լուծելու անհրաժեշտությունը, կառուցողական ձևով: Ի՞նչ է եզրակացություն է հնարավոր անել այդ հանգամանքից: Համենայն դեպս, եթե Հայաստանի վարչապետն ասում է, որ բարձրաձայնել է մտահոգություն ռուս խաղաղապահների պատասխանատվության գոտում խնդիրների, հետևաբար նրանց գործունեության արդյունավետության առնչությամբ, ապա Կրեմլի հաղորդագրության մեջ եղած ձևակերպումը թողնում է տպավորություն, որ Պուտինն էլ իր հերթին դժգոհել է, որ հայկական կողմը արդյունավետ չի աշխատում խաղաղապահների հետ: Հանգամանքը, որ խաղաղապահների վերաբերյալ պարբերությունը տեղ է գտել Կրեմլի հաղորդագրությունում, թերևս հուշում է, որ Պուտինի համար այն եղել է կարևոր: Այդ դեպքում հարց կառաջանա, թե խաղաղապահների հետ հատկապես ու՞մ աշխատանքն է, որ գնահատվում է անարդյունավետ՝ Երևանի՞, թե՞ Ստեփանակերտի: Այստեղ կարող է լինել նուրբ հանգամանք: Մասնավորապես, խաղաղապահների հետ աշխատանքի թեման գուցե արժե ընկալել այսպես ասած տողատակային հնարավոր երանգներով:
Մասնավորապես, ոչ լոկ ուղիղ առումով, այլ հետևյալ տրամաբանությամբ՝ Ստեփանակերտում, Արցախի իշխանության վերահսկողության տակ գտնվող գոտում կառավարման արդյունավետության առավելագույն աստիճանի միջոցով հասնել խաղաղապահների տեղակայման արդյունավետության աճի, հաշվի առնելով այն, որ գործնական դաշտում նրանք մի շարք ընդհուպ աշխարհաքաղաքական գործոնների բերումով կաշկանդված են ադրբեջանցիների դեմ գործողությունների իմաստով: Հետևաբար, «բանալին» թերևս տեղում՝ Արցախի պետական կառավարման համակարգի արդյունավետության հետևողական բարձրացումն է, ինչը իրավիճակի փոփոխության թերևս գլխավոր գրավականն է: Նիկոլ Փաշինյանը խոսեց նաև Երևան-Ստեփանակերտ փոխհարաբերության մասին, կամ ավելի ճիշտ՝ իր և Արցախի նախագահ Արայիկ Հարությունյանի, ասելով, որ գործնականում հաղորդակցվում են ամենօրյա ռեժիմով, ունեն ընդհանուր պատկերացում իրադարձությունների զարգացման իմաստով, և ունեն նաև տարբեր կարծիքներ շատ հարցերում: Վերաբերու՞մ են դրանք Արցախի ներքին իրողություններին:
