Հայաստանը միշտ եղել է ամենահարուստ բուսական ու կենդանական բազմազանություն ունեցող երկիրը, լինելով նաև բազում էնդեմիկ տեսակների օրրան: Այս փաստը հայտնի է բոլորին ու հայ էկոլոգների հպարտությունն է:
Համաձայն 2010 թ. դեկտեմբերին հրատրակված «Կարմիր գրքի» տվյալների Հայաստանում անհետացման եզրին գտնվող կենդանիների ու բույսերի թիվը շատացել է: Արդեն իսպառ վերացել է իշխանի չորս ենթատեսակներից երկուսը: Վերացման եզրին են նաև ջրաճահճային թռչուններն ու անգղերը: Այս, ինչպես նաև այլ դեպքերում իր դերն ունի մարդկային գործոնը:
Այսպես, օրինակ, Արարատի լճերից մեկում ստեղծվել է մի որսորդական կենտրոն, որտեղ մի թռչուն որսալն արժե 500 եվրո: Ջրաճահճային թռչունները չուի ճանապարհին իջնում են արհեստական լճերի վրա` սնվելու ճանապարհը շարունակելուց առաջ»,- տեղեկացնում է էկոլոգ Սիլվա Ադամյանը: «Ararat Safaris» կոչվող որսորդական կենտրոնը գործում է իտալական մի ընկերության հետ, որը ներկրում է հատուկ որսորդական զենքեր` Արարատի Արմաշ գյուղի որսորդական համալիրի համար:
Ըստ կենսաբան էկոլոգ Կարինե Դանիելյանի` բուսական աշխարհի բազմազանության համար մեծ սպառնալիք է գործող հանքերի շահգործումը, օրինակ, Թեղուտում:
«Եթե մի պաշտոնյայի դուր է գալիս այս կամ այն տարածքը ու որոշում են որևէ բան կառուցել այդտեղ, նրանք հաշվի չեն առնում բնապահպանների կարծիքը»,- ասում էկոլոգը: Նա անընդունելի է համարում, օրինակ, Խոսրովի անտառի հենց սրտում Գիլան արգելավայրում հսկայածավալ հանգստի կենտրոնի շինարարությունը «Հովազաձոր» ընկերության կողմից: Հիշեցնենք, որ շինարարությունը սկսվել է առանց թույլտվության, քանի որ 2007թ.-ին ըստ կառավարության որոշման «Խոսրովի անտառ» պետական արգելոցից անջատվել է 117 հա տարածք և ստեղծվել է Գիլան արգելավայր:
