Զինդատախազի հետ կապված պատմությունը կարծես ավարտեց նախագահականը՝ այդպես էլ անպատասխան թողնելով հետևյալ հարցերը`
1. Ինչու իր կենսագրություններում զինդատախազը երբևէ չի նշել զինծառայության մասին և դա հիշել է միայն զինդատախազի պաշտոնում
նշանակվելիս,
2. Ինչպես է հաջողվել /այդ թվում, ՀՀ օրենսդրության, որ պահանջներն են
հնարավորություն տվել/ բարձրաստիճան պաշտոնյայի որդուն` զինդատախազին,
միաժամանակ սովորել ասպիրանտուրայում և անցնել զինծառայություն,
3. Եվ վերջապես, որտեղ է ծառայել զինդատախազը:
ավանաբար, այս անպատասխան հարցադրումներն են, որ լռեցրեցին զինդատախազի «իրավունքները» գերակտիվորեն պաշտպանող Նախագահականին, որը հավանաբար, հաճախ է իր յուրայիններին նման մեթոդներով օգնության հասնում:
Այսպես, մենք հայտարարել էինք, որ զինդատախազի կենսագրությունում խառնաշփոթ է և չի հասկացվում զինվորական ծառայություն անցել է, թե ոչ: Հաջորդ իսկ օրն, իշխանական գրեթե բոլոր ԶԼՄ-ներում Նախագահականին, առավել քան, մոտ կանգնած մի աղբյուրից ստացած լուր է տարածվում այն մասին, իբր «սուտը բռնվել է», քանի որ զինդատախազը ծառայել է բանակում, և «շտկում են սուտը», այն է` խառնաշփոթը:
Սակայն, զավեշտը նաև այն է, որ համարյա պաշտոնական այդ լուրը հաստատող միակ փաստաթուղթը զինդատախազի ընկերների կողմից սոցցանցում տարածած լուսանկարն էր:
Հիշողներ կլինեն, որ գրեթե նույն պատմությունն էր կապված պաշտպանության նախարար Ս.Սարգսյանի կենսագրության հետ 2006թ.-ին, այն տարբերությամբ, որ վերջինիս նախորդ գրասենյակի կողմից »Հայլուր» –ով ցուցադրվեցին մի շարք փաստաթղթեր:
Հույս ենք հայտնում, որ երբևէ այդ օրինակին կհետևի նաև այս գրասենյակը զինդատախազի պատիվն իրապես պաշտպանելու համար և չի խուսափի, նաև,
հրապարակելու Նախագահականի բարձրաստիճան պաշտոնայաների կենսագրությունները:
Գուցե, մի քանի «իսկական տղամարդ» էլ հայտնաբերվի:
