Վարչական, դատական մարմիններում հարկադրում են իրենց կաշառք տալ, իսկ ընտրություններին ընտրողն է հարկադրված կաշառք վերցնում: Այսօր «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում նման տեսակետ հայտնեց
ազգագրագետ Հրանուշ Խառատյանը` խոսելով Հայաստանում ընտրական գործընթացների մաս դարձած ընտրակաշառք երևույթի մասին:
Ըստ ազգագրագետի` այս ընտրություններին կաշառքը բարոյականացվեց. այսինքն` կաշառք տվողը վատ է անում, բայց եթե տալիս են՝ վերցնում են, քանի որ միևնույնն է իշխանությունը գիտի, որ նրանք կարիքավոր են: Հրանուշ Խառատյանը կարծում է, որ այս իմաստով ընտրակաշառքների խնդիրն ընդհանուր բարոյականության երևույթից դուրս սկսեց քննարկվել. թե՛ անեկդոտային, թե՛ ինտերպրիտացիոն դաշտն արտոնեց կաշառքը: «Հիմա հարցն այն է, թե ընտրակաշառք վերցնող մարդիկ վերջապես ո՞ւմ օգտին են քվեարկել, թեև տվողն էլ հոգ է տանում, որ քվեարկեն: Այսօր ինձ պատմել են, որ ծրարները ստուգողները մի ծրարի մեջ հայտնաբերել են 10 հազար դրամ, որի վրա գրված է եղել. «ախպեր, դուք էլ, ձեր փողն էլ ու ընդհանրապես», ասում են նաև, որ այդ հանձնաժողովի նախագահը լուրջ բարոյախրատական դեմքով ասել է, որ այդ գումարը կթողնեն այդ մանկապարտեզի երեխաների ապագա զարգացման համար»,- պատմեց Հ. Խառատյանը` հավելելով, որ սա շատ տխուր երևույթ է։ Նա ընդգծեց, որ տխուր է, որ երեխաների ապագա զարգացման գումարն ընտրակաշառքի ծառայած գումար է, թեև դրական համարեց այն, որ դա վերադարձված գումար է:
Նրա խոսքով` բոլոր քաղաքական ուժերն առաջնորդվում են նրանով, կամ, կարելի է ասել, հասկանում են, որ ընտրակաշառքն անհրաժեշտ չարիք է դարձել, և այդ անհրաժեշտ չարիքի դեպքում վերցնողը պակաս մեղավոր է, քան տվողը: «Սովորաբար կաշառք վերցնողն է մեղավորը և կաշառք վերցնողն է հարկադրում, որ իրեն կաշառք տան, ինչպես վարչական, դատական մարմիններում, իսկ այս դեպքում ընտրողն է հարկադրված կաշառք վերցնում: Այսպիսի մի հիմար իրավիճակ է»,- նկատեց ազգագրագետ Հրանուշ Խառատյանը:
