Փորձագետ Մանան Գալստյանը E էլեկտրոնային պարբերականի իր բլոգում գրում է.
Հայերը ճշմարտություն չսիրող ազգ են: Ոչ էլ ճշմարտությունն ասողներին են սիրում: Ստեղծել են իրենց սեփական աշխարհը ու եթե հանկարծ ասես մի բան, որը չի տեղավորվում այդ աշխարհի շրջանակներում, ուրեմն թշնամի ես, դավաճան ու շուռ տված հայ: Էդպես էլ ստացվում է, որ չնայած քրիստոնեությունն առաջինն ընդունած ժողովուրդն ենք, բայց քեզ կուռքեր մի սարքիր պատվիրանը էսքան դարերի ընթացքում չենք սերտել:
Հախվերդյանի ու Արթուր Գրիգորյանի մասին վերջին հոդվածիցս հետո երաժշտության թեմային էլ չէի ուզում անդրադարձ անել, որովհետև հասկացա, որ յուրաքանչյուրիս սուբյեկտիվ դիրքորոշումը կարող է խանգարել դիմացինի ասելիքը գոնե մինչև վերջ լսել ու խոսել փաստարկ-հակափաստարկ տրամաբանության մեջ: Բայց որ ճիշտն ասեմ, վերջին շաբաթների ընթացքում մեկ այլ հայ երաժշտության ռահվիրայի` Ռուբեն Մաթևոսյանի մասին այնքան ինֆորմացիա ակնդրեցի և ունկնդրեցի, որ «չեմ կարող լռել», հայտնի նախաձեռնության անդամների պես:)
Անկեղծ եմ ասում, Ռուբեն Մաթևոսյանի արվեստը երբեք ինձ հոգեհարազատ չի եղել, բայց միշտ կարծել եմ, որ նախ, ես երաժշտության գիտակ չեմ, երկրորդ` մարդկանց ճաշակները երբեմն խիստ տարբեր են և դա է ճիշտ զարգացման նախապայմանը: Սակայն երբ մի երկու շաբաթ առաջ ATV հեռուստաընկերությամբ ականատես եղա Ռուբեն Մաթևոսյանի կողմից ջեյրանների հայտնի երգիչ Արման Հովհաննիսյանի մասին առնվազն կես ժամանոց գովերգությանը, իսկ դրանից հետո «Հրապարակ» թերթում և Report.am կայքում ծանոթացա նրա հարցազրույցներին, հասկացա, որ ճաշակն էստեղ քիչ կապ ունի: Ռուբեն Մաթևոսյանը Արման Հովհաննիսյանին համարում էր իր լավագույն աշակերտներից մեկը, նշում, որ նա լավ արվեստագետ է, որ ինքը հպարտանում է նրանով… Մենակ պետք է մեկ-մեկ երգերն էլ ճիշտ ընտրի, որ ավելի լավ լինի: Ու գնում ենք առաջ, ուրախ ու երջանիկ: Հիշեցի փոքրիկ իշխանին և այն, որ մենք պատասխանատու ենք նրանց համար, ում վարժեցրել ենք: Հասկանո՞ւմ է Ռուբեն Մաթևոսյանը, որը ինքը որպես ուսուցիչ պատասխանատու է իր լավագույն աշակերտը համարող երգչի այլանդակ երգարվեստի համար: Հակառակ դեպքում պետք է ընդուներ, որ կամ ինքը լավ ուսուցիչ չի, կամ էլ աշակերտն է բութ ու շատակեր եղել:
Հրապարակ թերթին տված հարցազրույցում էլ, պարոն Մաթևոսյանը ամեն կերպ չի ուզում պատասխանել ընտրությունների և քաղաքականության նկատմամբ իր դիրքորոշմանը վերաբերող լրագրողի հարցերին, ասում է, որ չի խառնվում:
«Բայց ամեն դեպքում երեւի հեռուստացույցով նայել եք, տեսել եք ինչ էկատարվում:
– Ես հեռուստացույց շատ քիչ եմ նայում, որովհետեւ ճիշտ այդ ժամերին աշխատում եմ եւ նույնիսկ իմ հոբելյանական երեկոն չեմ հասցրել նայել»:
Պարոն Մաթևոսյանը երևի մոռացել է, որ հեռուստատեսությունը 24 ժամյա է և այդ ժամեր գոյություն չունեն: Բայց լրագրողը համառ է և պարոն Մաթևոսյանը հանճարեղ պատասխան է տալիս. «խնդրում եմ ինձ հարց չտաք, ես ժողովրդի երգիչ եմ…»: Պարոն Մաթևոսյանն էլ, ճիշտ մեր քաղաքական ուժերի նման, փաստորեն սեփականաշնորհել է ժողովուրդ բառը և այն դարձրել քող` դիրքորոշում ու վերաբերմունք չարտահայտելու համար: Իրեն արվեստագետ համարող և որպես այդպիսին հանրության գոնե որոշ շրջանակների կողմից մեծարվող մարդը իրեն թույլ է տալիս բառացիորեն այսպես արձագանքել Report.am կայքի լրագրողի հարցադրմանը. «Չեմ կարող ասել, թե միանշանակ ընտրությունները կեղծվում են: Եկեք մենք մի փոքր հպարտ լինենք, շատ կենցաղային մտածելակերպ չունենանք, այլ ունենանք պետականամետ մտածելակերպ»: Ինչպես ասում են, նո քոմենթ:
Գուցե իսկապես չարժեր այսքան կանգ առնել մեկ անձի վրա, բայց միաժամանակ ականատես լինելով նրա մեծարման անընդհատ միջոցառումներին այս նույն ընթացքում` ֆիզիկապես ցավ ապրեցի մեր փտած արժեքների համար, որտեղ մեծագույն արվեստագետ համարվող մշակութային գործիչն իր լավագույն աշակերտն է համարում ահավորագույն կլկլոցներով մեր ու մեր երեխաների ճաշակը գետնին հավասարեցնող և երկրի գլխավոր հրապարակում մարտնչող ռաբիսությամբ մեզ բոլորիս ռաբիսացնող Արման Հովհաննիսյանին: Որ երկրի հանրային կյանքում կարևորագույն իրադարձության` ԱԺ ընտրությունների մասին խոսելիս ծիծաղելի վիճակի մեջ է ընկնում, որովհետև ազատ չէ: Ազատ չէ մտքով: Ու նա ընդամենը մեկն է մեր կողմից մեծ հորջորջվող այն մարդկանց, որոնք նույնքան անազատ են, նույնքան կաշկանդված և նույնքան երկչոտ:
Իսկ անազատ մարդը, իմ խորին համոզմամբ, արվեստ չի կարող ստեղծել:
Հ.Գ. Հիշեցի այս խոսքերը, որի հեղինակին, ցավոք, չեմ մտապահել, բայց ով, կարծում եմ, ինձ կների հեղինակային իրավունքի թերի պահպանման համար. դուք մեծ չեք, դուք ընդամենը երկար եք ապրել:
