Ինչքան էլ Հայ ազգային կոնգրեսը, ելնելով իր կորպորատիվ կուսակցական շահերից, հայտարարի, որ «Բարգավաճ Հայաստան»-ի թիկունքին Ռոբերտ Քոչարյան չկա, և նա ընդհանրապես մարած քարտ է հայկական քաղաքականության մեջ, այնուհանդերձ` ակնհայտ է, որ Քոչարյանը իր շահը դրել է Հայաստանի խորհրդարանի ընտրության մեջ և բավական աշխուժորեն ու բազմակողմանիորեն փորձում է սպասարկել այն: Եվ այս համատեքստում հետաքրքրական հարցեր են առաջանում նրա և Սերժ Սարգսյանի հարաբերության հետ կապված:
Արդյոք Քոչարյանը վերադառնում է կամ քաղաքականության մեջ է մտնում Սարգսյանի հետ պայմանավորվա՞ծ, որպեսզի հիմնական քաղաքական գործընթացը ընդդիմություն-իշխանություն տիրույթից դուրս բերի և տեղավորի իշխանություն-իշխանություն տիրույթի մեջ: Կամ` արդյոք Ռոբերտ Քոչարյանը պարզապես զգացե՞լ է Սերժ Սարգսյանի վիճակի բարդությունը և ցանկանում է օգտվել առիթից ու վերադառնալ իշխանություն` բավարարելով իր իշխանատենչությունը` միաժամանակ փորձելով կանխել համակարգում իր տեղն ավելի ու ավելի զիջելու անբեկանելի հեռանկարը: Չի բացառվում նաև, որ Ռոբերտ Քոչարյանն ու Սերժ Սարգսյանը բոլորովին այլ պայմանավորվածություններ են ունեցել, սակայն դրանք վերանայել են, երբ պարզ է դարձել, որ Սերժ Սարգսյանը չի կարողանում վերահսկել իրավիճակը, և հնարավոր են կոլապսներ ու ֆորս-մաժորներ, և Քոչարյանը անձամբ է փորձում միջամտել և պահել դրությունը, օգնել Սերժ Սարգսյանին` վերահսկելու իրավիճակը, քանի որ հակառակ պարագայում կարող է վտանգված լինել ոչ միայն Սարգսյանի, այլ նաև Քոչարյանի ապագան:
Այդ հարցերի պատասխանները, բնականաբար, կտա ժամանակը, սակայն` ոչ ամբողջությամբ: Այդ հարցերին ամբողջությամբ կարող են թերևս պատասխանել միայն Քոչարյանն ու Սարգսյանը, եթե անկեղծանան միմյանց միջև պայմանավորվածությունների հարցում, իսկ հետո նաև պարզորոշ ի ցույց դնեն, թե նրանցից ով ինչ պայմանավորվածություն է խախտել: Բայց նաև անկասկած է, որ Սարգսյանն ու Քոչարյանը երբեք ի ցույց չեն դնի միմյանց միջև եղած պայմանավորվածությունները, որովհետև դրանք, անկասկած, բացառապես հակասահմանադրական մեխանիզմներին ապավինող պայմանավորվածություններ են, հետևաբար դրանց հրապարակումը հարվածելու է երկուսին էլ միաժամանակ: Իսկ այն, որ պայմանավորվածությունները հակասահմանադրական են, վկայում են այն իրադարձությունները, որ տեղի ունեցան Հայաստանում 2007 թվականից սկսած, երբ Քոչարյանը սկսեց իշխանության փոխանցումը Սերժ Սարգսյանին՝ կամովին, թե ստիպված` էական չէ: Այդ փոխանցման գործընթացը անցել է բացառապես Սահմանադրությունը շրջանցելով` որևէ կերպ հաշվի չառնելով Հայաստանի քաղաքացիների կամարտահայտությունը, իրական տրամադրությունները, քաղաքական ուժերի իրական հարաբերակցությունը Հայաստանում: Հետևաբար Սերժ Սարգսյանն ու Քոչարյանը կպահեն իրենց պայմանավորվածությունները պետական գաղտնիքի նման, թեև ներկայումս երկուսն էլ հստակ գիտակցում են երևի, որ աստիճանաբար դառնում են իրենց իսկ պայմանավորվածությունների զոհը:
