«Մոտ օրերս լրացավ Սիրիայի քաղաքական ճգնաժամի մեկ տարին: Սկզբնական շրջանում այն դրսևորվում էր ուրբաթօրյա բողոքի ակցիաներով, որոնք ժամանակի ընթացքում վերածվեցին քաղաքացիական պատերազմի»: Այս մասին լրագրողների հետ հանդիպմանը ասաց արաբագետ Արմեն Պետրոսյանը:
Ըստ նրա՝ Սիրիայում տիրող ճգնաժամը մեծ ազդեցություն ունի հայկական համայնքի վրա: Այս մեկ տարվա ընթացքում մենք ունեցել ենք մարդկային երկու կորուստ՝ չհաշված այն հանգամանքը, որ շատ ենք տուժել նաև տնտեսապես, բայց եթե դիտարկենք այդ պայթյունների և գործողությունների շարանը, պարզ կտեսնենք, որ դրանք ուղղված են ոչ թե հայկական համայնքին, այլ երկրի պետական և ռազմական կառույցներին»:
«Շատ ահաբեկիչներ և զինծառայողներ հայտնվել են պատերազմում, մինչդեռ չգիտեն, թե ինչի համար են կռվում` կարծելով, որ կռիվը Իսրայելի դեմ է»:
Համատեղ ասուլիսի ժամանակ քաղաքագետ Նարեկ Գասպարյանը փաստեց, որ այս շարժումը ժողովրդավարական չէ և հետապնդում է լրիվ այլ նպատակներ: Նա նշեց, որ իրավիճակի կարգավորումը կախված է ներքին ազդեցություններից. «Սիրիայում գործում են ոչ միայն ներսիրիական ուժեր, այլև միջամտում են և ընդդիմությանն աջակցում հարևան արաբական երկրները, Թուրքիան, ճնշում կա նաև ԱՄՆ կողմից, միայն Եվրոպան է հայտարարում, որ Սիրիայի վրա ռազմական հարվածը դեռևս անթույլատրելի է: Բանախոսը հույս հայտնեց, որ այս իրավիճակը այնքան չի խորանա Սիրիայում ազգային փոքրամասնությունների հանգիստը խաթարելու համար:
Պետրոսյանը նաև հավելեց, որ Ասադի վարչակարգը ի զորու է դեռ բավական ժամանակ կառավարել. «Պետական շահերից ելնելով մեզ համար ավելի շահեկան է Ասադի ռեժիմը, քանի որ չգիտենք թե ով է գալու նրանից հետո»:
