Ինչպես պաշտպանվել հիվանդությունից

Հայաստանում վերջին տարիներին լայն տարածում է ստացել մանկական կաթվածը (DCP), որի բուժումը ոչ միայն ծախսատար, այլև երկար պրոցես է: Իսկ ամենավատն այն է, որ գրեթե չի բուժվում, և երեխան ամբողջ կյանքում դատապարտված է մնալ հաշմանդամ: Այսօր Հայաստանում հաշվառված է 2386 DCP-ով հիվանդ երեխա, իսկ չգրանցվածների թիվը հասնում է 6 հազարի: Ավելին, յուրաքանչյուր 1000 երեխայից 6-ը DCP-ով հիվանդ են ծնվում: Հիվանդությունը լինում է և՛ ի ծնե, և՛ ձեռքբերովի: Միայն 2 տոկոսի դեպքում է ասվում, որ այն ժառանգական է: Նշենք, որ նման երեխաների ծնողները ստիպված են մինչև 18 տարեկանը` երեխաների հասունացումը, ամեն ամիս բուժում անցկացնել վերականգնողական հաստատություններում: Հայաստանում թեև արտասահմանից բերված սարքավորումներ կան, սակայն շատ քչերին է հաջողվում ոտքի կանգնեցել, իսկ բուժվելուց հետո էլ նրանք չեն կարողանում լիարժեք քայլել: Այդպիսի հիվանդությամբ երեխաները նաև մտավոր ունակություններով են հետ ընկնում իրենց հասակիցներից, իսկ եթե ուսում են ստանում, ապա՝ տնային պայմաններում, էլ չասած, որ ոչինչ չեն հասկանում իրենց մանկությունից: Ցավոք, այսօր նման դեպքերից խուսափելու միակ միջոցը հղիության հետևողական ընթացքն է: Այսինքն՝ մինչև ծննդաբերելը հնարավոր է այդ հիվանդությունը կանխել, իսկ ծննդաբերելուց հետո գրեթե շանսեր չկան: Հիվանդության մասին առավել հանգամանալի ինֆորմացիա ստանալու համար դիմեցինք առողջապահության նախարարության մոր և մանկան առողջության պահպանման բաժնի գլխավոր մասնագետ, բժշկական գիտությունների դոցենտ Գայանե Ավագյանին: Նա մեզ հետ զրույցում նշեց, որ մանկաբարձական հիվանդությունների կանխարգելման համար լուրջ աշխատանքներ են տրվում:Այս հիվանդությունը դրսևորվում է երեխայի վերջույթների անկարողությամբ: Շատ հաճախ այդ հիվանդությունների պատճառ են դառնում տրավմատիկ ծննդաբերությունները, երբ ծննդաբերության ընթացքում երեխան տրավմաներ է ստանում, և առաջանում է այս ծանր հիվանդությունը։ «Ինչպես ցույց են տալիս այդ երեխաների բուժման արդյունքները, հիվանդությունը մինչ օրս լիարժեք բուժում չունի: Շատ դեպքերում այն նույնիսկ մասամբ չի բուժվում: Միաժամանակ, դժվար է ախտորոշել՝ այն ի ծնե է, թե ձեռքբերովի: Շատ մեծ աշխատանք է պահանջվում, բայց արդյունավետությունը, իհարկե, 100 տոկոս չէ։ Այսօր ունենք արդեն ներարգանդային ախտորոշման շատ լավ տեխնոլոգիաներ: Էխոսկոպիան հրաշալի ինֆորմացիա է տալիս պտղի ներարգանդային զարգացման մասին, կան նաև այլ միջոցներ, որոնց արդյունքում կարող ենք ախտորոշել՝ պտուղը նորմա՞լ է զարգանում, թե՞ ոչ»,- եզրափակեց Գայանե Ավագյանը։