Լոռու մարզի բնապահպաններն անհանգստացած են, որ Ալավերդի քաղաքի մոտ գտնվող մկնդեղի գերեզմանոցն ուժեղ երկրաշարժի դեպքում կարող է հիմնովին քանդվել և երկրում բնապահպանական աղետի պատճառ դառնալ:
Ալավերդու մկնդեղի թափոնների գերեզմանոցը, որ կառուցվել է 1978-80-ականներին՝ որպես Ալավերդու պղնձաձուլական ընկերության քիմիական թունավոր նյութերի թափոնների պահեստավայր, այժմ բավական մեծ վտանգ է ներկայացնում տեղի բնակչության համար: Ալավերդու նախկին լեռնամետալուրգիական կոմբինատի ծխատարով տարեկան շուրջ 27 մլն տոննա արտանետումներ են լինում, որի 95%-ը կազմում է ծծմբային անհիդրիդը: Խորհրդային տարիներին այն կորզվում էր, և ծծմբաթթվի արտադրության արդյունքում մկնդեղ էին ստանում, որը թաղվում էր հենց այս գերեզմանոցում: Հայաստանի անկախացումից հետո գերեզմանոցը, մեղմ ասած մատնվել է անուշադրության: ՀՀ արտակարգ իրավիճակների նախարարության Սեյսմիկ պաշտպանության ազգային ծառայության, ինչպես նաև Գիտությունների ազգային ակադեմիայի էկոլոգանոոսֆերային հետազոտությունների կենտրոնի դեռ ամիսներ առաջ անցկացված հետազոտությունը հաստատել է, որ 150 մ երկարությամբ և 130 մ լայնությամբ գերեզմանոցը կազմված է երեք հարկից, որոնցից մեկն ամբողջությամբ բաց է, իսկ մյուս երկուսը` 6,8-7,2 մ, երրորդ աստիճանի վթարային վիճակում են: Հետազոտության արդյունքում պարզ է դարձել, որ գերեզմանոցի և դրան հարակից թմբի տակից մկնդեղի՝ արսենիումի արտահոսք կա, սակայն տեղանքի թթվային միջավայրը կասեցնում է դրա ակտիվ դրսևորումը: Հողերի և ժամանակավոր հոսքերի հունից կավավազի բոլոր նմուշներում անխտիր արսենիումի մեծ պարունակություն է գրանցվել: Ընդ որում՝ սահմանային թույլատրելի կոնցենտրացիան՝ ՍԹԿ-ն, նորման գերազանցում է 10,93-ից մինչև 29, 83 անգամ: Սակայն անկախ նշվածից` մկնդեղի պահեստավայրն իր ներկա վիճակով ավերակների է նման, ու չնայած քիմիական թունավոր նյութերի մեծ կույտերին ու դրանցից արձակվող սարսափելի հոտին` մոտակա գյուղի բնակիչները հաճախ են իրենց կենդանիներին արածեցնում այդ տարածքում` չմտածելով անգամ, որ գերեզմանոցում գտնվող թունավոր մետաղները` արսենը, այսինքն` մկնդեղը, և սնդիկը թափանցում են կաթի մեջ:
