Թուրքական Taraf թերթին տված հարցազրույցի ժամանակ թուրք հայտնի պատմաբան Թաներ Աքչամը մեկնաբանել է փետրվարի 26-ին Ստամբուլի Թաքսիմ հրապարակում կազմակերպված և Խոջալուի (Իվանյան) իրադարձություններին նվիրված ցույցը.
«Այդ խիստ հակահայկական ցույցը կազմակերպվել է կառավարության աջակցությամբ: Ահա այդպես ենք մենք պատրաստվում 2015 թվականին, երբ կլրանա Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցը: Թուրքիան պետք է առերեսվի քրիստոնյաների հետ կապված իր պատմության հետ, այլապես այն չի դառնա առավել ժողովրդավար:
Այդ ցույցը վկայեց, որ իշխող «Արդարություն և զարգացում» կուսակցությունը (ԱԶԿ) կարող է գործածել ռասիզմի գործոնը: Եթե դուք Հայոց ցեղասպանության հարցում ճնշում եք գործադրում ինձ վրա, ապա ես էլ կարող եմ գործի գցել Խոջալու-Ադրբեջան խաղաքարտը:
Ըստ իս՝ պետք է հետևել նախքան այդ ցույցը Թուրքիայում կատարված զարգացումներին: Նախ՝ Թուրքիայում սպանվեց Հրանտ Դինք անունով քաղաքացին: Նրա մարդասպաններն ու սպանության կազմակերպիչները գտնվում են պետական պաշտպանության ներքո:
Իսկ ցույցից 10 օր առաջ Ստամբուլում քաղաքապետարանի աջակցությամբ ի հայտ եկան «Հայերի ստերին մի՛ հավատացեք» խորագրով վահանակներ: Ապա Թուրքիայի ներքին գործերի նախարարը մասնակցեց այդ ցույցին, որի մասնակիցները հայտարարեցին. «Մենք Օգյուն Սամասթներ ենք, իսկ ո՞ւր են «բոլորս Հրանտ Դինք ենք» վանկարկողները»:
Այսքանից հետո ես դիմում եմ վարչապետ Էրդողանին, թե ինչպիսի՞ն կլիներ նրա արձագանքը, եթե Բեռլինում փակցվեին «Թուրքերի ստերին չխաբվեք» կամ Նյու Յորքում՝ «Մուսուլմանների ստերին չխաբվեք» վահանակներ: Ինչպե՞ս կվարվեր նա:
Թուրքիայում մշտապես գոյություն են ունեցել այդպիսի ծայրահեղ ազգայնական և ռասիստական մոտեցումներ: Սակայն Խոջալուի ցույցից առաջ դա այդպիսի ակնհայտ դրսևորում չէր ստացել՝ անգամ պանթուրանիստների կողմից: Խոջալուի ցույցը վկայեց, որ ապահովված չէ երկրում բնակվող հայ քաղաքացիների անվտանգությունը:
Նաև հայերի կյանքի համար պատասխանատու ներքին գործերի նախարարը մասնակցում է մի ցույցի, ուր հայտարարում են, որ թափված արյունը գետնին չի մնա: Թուրքիայում քրիստոնյա քաղաքացիների կյանքը վտանգի տակ է: Սեպտեմբերի 6-7-ի դեպքերը (1955 թվականի Ստամբուլի հույների, հայերի ու հրեաների ջարդերը.– 1in.am) հանդիսանում էին հենց այդ ռասիստական քարոզչության արդյունքը»:
Հիշեցնենք, որ 1955 թվականի սեպտեմբեի 6-7-ը թուրք գազազած ամբոխը Ստամբուլում հարձակվել է հույներին ու ազգային մյուս փոքրամասնություններին պատկանող 4214 բնակարանի, 1004 գործատեղի, 73 եկեղեցու, մեկ սինագոգի, երկու վանքի, 26 դպրոցի, ընդհանուր առմամբ՝ 5317 օբյեկի վրա՝ իրենց գործարաններով, հյուրանոցներով ու բարերով հանդերձ:
