«Քաղաքացիական շարժումը քաղաքացիական հասարակության համակարգում շատ կարևոր բաղադրիչ է։ Ժամանակակից մոտեցմամբ քաղաքացիական հասարակության հիմքերը Հայաստանում սկսեցին ձևավորվել անկախացումից հետո, երբ ստեղծվեց իրավական դաշտ»,- լրագրողների հետ հանդիպմանը նշեց փիլիսոփայական գիտությունների թեկնածու Հովհաննես Հովհաննիսյանը։
Ըստ նրա՝ ոչ կառավարական կազմակերպությունները կառուցվածքային առումով այսօր բավական զարգացած են։ Անցյալ տարվա դեկտեմբերի տվյալներով, մենք ունենք 3700 հասարակական կազմակերպութուն, 1200 ԶԼՄ և որոշակի նպատակներ հետապնդող մի քանի հարյուր ոչ ֆորմալ կազմակերպություններ։
«Վերջին շրջանում ամենաակտիվը բնապահպանական շարժումներն են, որոնք նպաստում են քաղաքացիական շարժումների զարգացմանը։ Քաղաքացիական հասարակության գաղափարը և համագործակցության հնարավորությունները շատ պաշտոնյաներ լիարժեք չեն ընկալում։ Երբեմն այդ սխալ ընկալումը տեղափոխվում է օրենսդրական դաշտ։ Քաղաքացիական նախաձեռնությունների գլխավոր խոչընդոտը հասարակական հոգեբանությունն է։ Մենք շատ անտարբեր ենք դարձել»,- նշեց բանախոսը։
Քաղաքացիական շարժումները դրսևորվում են տարբեր խնդիրների բարձրացման տեսքով։ Ձևավորվում է ակտիվ երիտասարդների մի սերունդ։ Շատ կարևոր է, որ այդ ակտիվությունը ստանա կառուցվածքային որոշակի ձև. «Մենք շատ ենք տուժել ոչ կարգավորված և ոչ գրագետ ակտիվության պատճառով։ Մեզ պետք է գրագետ ակտիվություն և այնպիսի անհատներ, որոնք կարող են խնդիրներին տալ ճիշտ լուծումներ, գտնել համապատասխան համաձայնության եզրեր։ Ես կարծում եմ, որ այսօր մենք ունենք նման անհատներ»,- վերջում հավելեց Հովհաննիսյանը։
