«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է Նոր ժամանակներ կուսակցության առաջնորդ Արամ Կարապետյանը:
– Պարոն Կարապետյան, Ձեր կուսակցության 6-րդ համագումարում որոշում է կայացվել, որ դուք թե՛ խորհրդարանի, թե՛ նախագահի ընտրություններին մասնակցելու եք առանձին: Արդյոք հաշվարկե՞լ եք Ձեր հնարավորությունները, և արդյոք դրանք բավարա՞ր են առանձին հանդես գալու համար:
– Ռուսաստանի ընտրությունների համար ես ասել էի, որ «Եդինայա Ռոսիան» 51-53 տոկոս ձայն կհավաքի, կոմունիստները՝ 20-22: Այսինքն` սա նշանակում է, որ մեր հաշվարկները նույնիսկ դրսի համար բավականաչափ ստույգ են: Իհարկե, մենք հաշվարկել ենք մեր հնարավորությունները և որևէ խնդիր չենք տեսնում առանձին հանդես գալու համար: Գնալով դաշտը դառնում է բողոքական, և մեր ընտրողը մնում է մերը, ավելին` մեզ հիմա կմիանան նաև այլ զանգվածներ: Ընտրողների տեսակետից մենք որևէ խնդիր չունենք, և անցած ընտրություններում էլ շատ ավելի շատ ձայներ ենք հավաքել, քան պաշտոնապես հայտարարվեց: Ավելին` քաղաքական դաշտում էլ դեռ որևէ բան հստակ չէ, ոչ ոք դեռևս չգիտի, թե կոալիցիան առանձնանալու է, թե ընդհանուր ցուցակով է հանդես գալու, ընդդիմությունը քանի մասի է կիսվելու: Այսինքն` այժմ իրավիճակն այնպես չէ, որ կարելի է ասել, թե ամեն բան կանխորոշված է: Ի վերջո, մենք ի՞նչ չունենք, որ ունեն ուրիշները: Գաղափարներ, ծրագրեր, ֆինանսներ, մարդիկ, ակտիվներ. այս ամենը մենք ունենք և եթե խոսում ենք քաղաքականության, ոչ թե քաղտեխնոլոգիաների մասին, ապա շատ հանգիստ կարող ենք առանձին հանդես գալ: Իսկ եթե կլինի այնպիսի իրավիճակ, որ դրվեն հայ-թուրքական, Ղարաբաղի և այլ ազգային հարցեր, ապա հնարավոր է` մենք մտածենք, որ անհրաժեշտ է որոշակի ուժերի հետ կազմել քաղաքական դաշինք, ուղղակի խորհրդարանում ավելի մեծ ներկայություն ունենալու ու այդ հարցերը առավել ազդեցիկ կերպով բարձրացնելու համար: Նույնը վերաբերում է Եվրասիական միությանը, ու եթե լինեն ուժեր, որոնք մեզ հետ կկիսեն այդ հարցում մեր մոտեցումները, ապա, իհարկե, կհամագործակցենք:
– Այսինքն` Դուք հավանական եք համարում համագործակցությունը միայն գաղափարակա՞ն հենքի վրա, թե՞ չեք բացառում նաև իրավիճակի թելադրությամբ ձևավորված քաղաքական միությունը:
– Մենք այդ հարցում արդեն տարանջատում մտցրել ենք՝ մինչև ընտրությունները մեզ համար ընդունելի են գաղափարական միավորումները, ընտրություններից հետո կարող են շատ իրարամերժ ուժեր միավորվել և հայտարարել, որ ընտրություններն անցել են խայտառակ ձևով և պետք է կազմակերպել հետընտրական պրոցեսներ:
– Իսկ ովքե՞ր են հավանական թեկնածուները, որոնց հետ գաղափարական հենքի վրա համագործակցություն եք տեսնում:
– Ես չեմ կարող հիմա դա ասել, որովհետև ես չգիտեմ, թե փետրվարին ինչ կլինի, կոալիցիան նույն ցուցակը կունենա, թե ոչ, կոալիցիայից ուժեր դուրս կգան և քաղաքական այլ դավանանք կունենան, թե ոչ: Ես տեսնում եմ այն շարժումը, որը կարող է ինչ-որ միավոր դառնալ, եթե մարդիկ փորձեն ձերբազատվել քաղտեխնոլոգիաներից և դառնան քաղաքական միավոր: Մեզանում այսօր ամեն ինչ բաշխված է երեք նախագահների շուրջ, ինչը հետ է տանում Հայաստանը: Եթե գտնվեն ուժեր, որոնք հստակ կհասկանան, որ դա քաղտեխնոլոգիա է, ոչ թե քաղաքականություն, քանզի մարդկանցով պայմանավորված քաղաքականություն չի կարող լինել, ապա այդ դեպքում այդ միավորը հնարավոր է: Օրինակ` գաղափարական հիմք եմ տեսնում Դաշնակցության հետ, Ռամկավար-ազատականների, որոնք դրսում են, ՍԴՀԿ-ի, որոնք դրսի հետ են:
– Պարոն Կարապետյան, եթե ստացվի ՀԱԿ-ԲՀԿ համագործակցությունը և դրանով հարց դրվի ընդդիմադիր դաշտի միավորման, Դուք այդ ֆորմատում կմիավորվե՞ք: Եվ, ընդհանուր առմամբ, Ձեր կարծիքով, հավանակա՞ն է արդյոք, որ ԲՀԿ-ն դուրս գա կոալիցիայից և գա ընդդիմադիր դաշտ:
– Ո՛չ, ԲՀԿ-ն ընդդիմադիր դաշտ չի գա, և միանշանակ նման միավորում չի լինի, իսկ եթե լինի էլ, ապա դա էլ է քաղտեխնոլոգիա, իսկ ես չեմ կարծում, որ այդ քաղտեխնոլոգիան Հայաստանում կաշխատի: Եվ ընդհանրապես, չկա աշխարհում նման բան, որ օլիգարխիկ համակարգում օլիգարխը այդ քաղաքական համակարգին ընդդիմություն դառնա:
– Շատ է խոսվում, որ երբ ընդդիմադիր կուսակցությունները առանձին-առանձին են հանդես գալիս, պառակտում են ընդդիմադիր դաշտը` դրանով իսկ թուլացնելով իրենց ու օգնելով իշխանություններին: Պարոն Կարապետյան, եթե ընդդիմադիր դաշտի միասնականության հարց դրվի, գոնե նրա համար, որ ընդդիմադիր ձայները չկիսվեն, Դուք համաձայն կլինե՞ք նման միավորման:
– Ո՛չ, որովհետև այդ տեսակետը քաղաքագիտական սխալ է, և Ռուսաստանի ընտրությունները շատ լավ ցույց տվեցին, որ կա իշխող կուսակցություն, որը հավաքեց իր ձայները, և կան ընդդիմադիրներ, որոնք երեքով հավաքեցին համարյա հավասար ձայներ: Այնպես որ, նման բան աշխարհում չկա և եթե լիներ, ապա կլիներ մեկ ուժ: Բայց գաղափարախոսություններն այսօր բազմազան են, և յուրաքանչյուրն ունի իր ընտրողը: ՀԱԿ-ի ընտրողները գաղափարապես Նոր ժամանակներին չեն ընտրելու, որովհետև այս երկուսի գաղափարները գրեթե ամբողջությամբ հակառակն են: Այլ հարց է, որ ներկայիս սոցիալ-տնտեսական, աշխարհաքաղաքական, քաղաքական դասավորությունն այնպիսին է, որ Եդինայա Ռոսիայի օրինակը Հայաստանի իշխանությունը՝ կոալիցիայով հանդերձ, պետք է հաշվի առնի: Այն գահավիժումը՝ մոտ 14 տոկոս, որ ունեցավ Ռուսաստանում Եդինայա Ռոսիան, իր աչքի առջև պետք է ունենան Հայաստանի իշխանությունները: Ինչքան էլ փորձեն, Աստված մի արասցե, անգամ ծեծով ու ջարդով, միևնույն է, աշխարհում հիմա գնում է բավականաչափ լուրջ տենդենց, երբ ընդդիմությունները կամաց-կամաց հաղթանակ են տանում:
