«Միգուցե Հայաստանի համար ամենացավալին այն է, որ երիտասարդները լքում են երկիրը, չնայած որոշ առումով նրանց կարելի է հասկանալ, քանի որ նրանք որոնում են այլ երկիր` ինքնադրսևորվելու համար:
Միգուցե ճիշտ կլիներ, որ ուղիներ, պայմաններ ստեղծվեին, որ երիտասարդները մնային այս հոյակապ, գեղեցիկ երկրում ու նպաստեին երկրի հետագա զարգացմանն ու բարգավաճմանը»,- լրագրողների հետ հանդիպմանը, անդրադառնալով Հայաստանի առջև ծառացած ժողովրդագրական մարտահրավերներին, ասաց ՄԱԿ-ի Բնակչության հիմնադրամի (ՄԱՀԲ) Արևելյան Եվրոպայի և Կենտրոնական Ասիայի տարածաշրջանային գրասենյակի տնօրեն Թեա Ֆիրենսը:
Ըստ նրա՝ դրանց էլ գումարվում է ցածր ծնելիության մակարդակը, գործազրկությունը և աշխատանքի սահմանափակ հնարավորությունները: Կառավարությունը պետք է ներդրումներ կատարի, միջոցառումներ ձեռնարկի` երիտասարդությանը աշխատանքով ապահովելու ուղղությամբ, ինչը կնվազեցնի արտագաղթի հոսքը:
Մոսկվայի տնտեսագիտության բարձրագույն դպրոցի Ժողովրդագրության ինստիտուտի տնօրեն Անատոլի Վիշնևսկու խոսքով` աշխարհում բնակչության թիվը արագ աճում է` բացառությամբ մի քանի երկրների:
«Հետխորհրդային ու եվրոպական երկրների համար գլխավոր խնդիրը ցածր ծնելիությունն է ու միգրացիան: Աշխարհում բնակչության թիվը կրճատվում է, և այս երկիրն այդ առումով բացառություն չէ: Սակայն կա մի հանգամանք, հիմա սկսել է արտագաղթել նաև միջինասիական երկրների բնակչությունը, սակայն այնտեղ կա բարձր ծնելիություն, որը կարծես կոմպենսացնում է արտագաղթը»,- ասաց բանախոսը:
Ըստ նրա` խորհրդային տարիներին էլ Հայաստանը միջին դիրք է գրավել՝ իր ծնելիության մակարդակով: Ծնելիության նվազումն ակնհայտ է եղել խորհրդային տարիներին Վրաստանում, նրան հաջորդել է Հայաստանը, ապա նոր միայն Ադրբեջանը:
«Այդ միտումը հիմա էլ շարունակվում է»,- ընդգծեց նա: Ուկրաինայի ԳԱԱ ժողովրդագրության և սոցիալական հետազոտությունների ինստիտուտի տնօրեն Էլլա Լիբանովան էլ հավելեց, թե Հայաստանի համար ամենավտանգավորը ո՛չ ծնելիության ցածր մակարդակն է, ո՛չ արտագաղթը, այլ մահացության բարձր տոկոսը:
